Σκέψου να είσαι αστυνομικός, να σου ρίχνουν οι χούλιγκαν πέτρες και φωτοβολίδες και μετά ένας ανώτερός σου να έρχεται σε συμφωνία μαζί με τα κακοποιά στοιχεία, επιτρέποντάς τους να εισέλθουν σε μια κλειστή αίθουσα.
Σε έναν αθλητικό χώρο, όπου άλλοι φανατικοί οπαδοί σπάζουν κεραμικά και τα ρίχνουν αδιάκριτα. Να είσαι, δηλαδή, όργανο της τάξης και να συμμετέχεις στο στήσιμο ενός σκηνικού εγκλήματος. Να επιτρέπεις σε εν δυνάμει φονιάδες να εκδηλώσουν τα πιο αρρωστημένα σχέδιά τους…
Όλες οι πιο πάνω αναφορές είναι για τα επεισόδια που σημειώθηκαν στο καλαθοσφαιρικό παιχνίδι μεταξύ του Απόλλωνα και της Ανόρθωσης στη Λευκωσία (κλειστή αίθουσα «Τάσσος Παπαδόπουλος – Ελευθερία») στις 26 Μαρτίου.
Δυστυχώς, δεν εμπεριέχουν καμία δόση υπερβολής. Άλλωστε, η παραδοχή για την ανεξήγητη αυτή συμπεριφορά από πλευράς Αστυνομίας έγινε από την ίδια την Αστυνομία. Μάλιστα, ενώπιον δικαστηρίου.
Την Παρασκευή 31/3, σε διαδικασία εξέτασης αιτήματος του σώματος για προσωποκράτηση τριών προσώπων ως ύποπτα για τα επεισόδια, αστυνομικός ανακριτής ανέφερε μεταξύ άλλων: «Περί η ώρα 15:35 (σημ. πριν την έναρξη του αγώνα) κατέφθασαν στο γήπεδο γύρω στους 100-150 οπαδούς του Απόλλωνα και άρχισαν να ακούγονται φωνές, αφού προσπάθησαν να αποφύγουν τον έλεγχο και να εισέλθουν εντός του σταδίου σπρώχνοντας τους επιτηρητές και φωνάζοντας. Άμεσα επενέβηκαν μέλη της ΜΜΑΔ τους απομάκρυναν από την είσοδο και κατέληξαν σε χωράφι και χώρο στάθμευσης, ρίχνοντας προς τα μέλη της ΜΜΑΔ πέτρες και φωτοβολίδες. Για την καταστολή του συμβάντος αυτού έγινε χρήση χημικών και καπνογόνων από την Αστυνομία. Λίγο αργότερα, κατόπιν συνεννόησης των οπαδών του Απόλλωνα με την Αστυνομία, συμφώνησαν και εισήλθαν εντός του γηπέδου στη βόρεια κερκίδα, αφού έτυχαν σωματικού ελέγχου. Αμέσως οι οπαδοί κάλυψαν τα πρόσωπά τους με κουκούλες, μάσκες και κασκόλ και έριξαν μπουκάλια νερού στην απέναντι κερκίδα. Την ίδια ώρα άναψε μια φωτοβολίδα την οποία έριξαν κάτω από τις κερκίδες».
Η συνέχεια είναι λίγο ως πολύ γνωστή. Άλλοι οπαδοί της Ανόρθωσης έσπασαν κεραμικά και άρχισαν να τα ρίχνουν αδιακρίτως. Ακολούθησαν επεισόδια έξω από το γήπεδο, με αποτέλεσμα να γίνουν παρανάλωμα του πυρός γραφεία εταιρείας λεωφορείων (120.000 ευρώ η αρχική εκτίμηση των ζημιών) και να κλαπεί εξοπλισμός από περιπολικά.
Βέβαια, αυτό που δεν χωνεύεται είναι η συνθηκολόγηση μεταξύ Αστυνομίας και ταραξιών. Όπου κι αν αυτοί ανήκουν. Αυτοί δεν έχουν ομάδα, ούτε προσωπικότητα. Ποιος έδωσε την οδηγία να εισέλθουν στην αίθουσα αυτοί οι 100-150 που λίγο προηγουμένως είχαν φανερώσει τις προθέσεις τους;
Το τι ακριβώς αναφέρεται στη διοικητική έρευνα που έγινε από ανώτατο στέλεχος της Αστυνομίας και βρίσκεται στα χέρια της υπουργού Δικαιοσύνης, δεν είναι για την ώρα εντελώς ξεκάθαρο. Αλλά σίγουρα οι ευθύνες δεν φαίνεται να ανήκουν στους ΜΜΑΔίτες που κλήθηκαν να αντιμετωπίσουν το αναίτιο μένος των εν δυνάμει φονιάδων. Κι ούτε πρέπει να περιορίζονται στον υπεύθυνο αξιωματικό για την επιχείρηση.
Το θέμα είναι γενικότερο και πολύ σοβαρότερο. Για να πάει τόσο λάθος η αστυνόμευση ενός υψηλού κινδύνου αθλητικού γεγονότος, σημαίνει ότι ευθύνες υπάρχουν και στα ανώτατα δώματα. Την ίδια στιγμή, κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πού να στρέψει την κριτική του. Στο Γραφείο χουλιγκανισμού, στον αστυνομικό διευθυντή Λευκωσίας, στον βοηθό αρχηγό επιχειρήσεων, στον υπαρχηγό, στον αρχηγό;
Σε κάθε περίπτωση, ο επικεφαλής του σώματος, Στέλιος Παπαθεοδώρου, πρέπει να αναλάβει δράση. Δεν είναι η πρώτη επιχείρηση που αποτυγχάνει. Και ούτε ο καταρτισμός λιστών με μέτρα κατά του χουλιγκανισμού αρκεί. Πλέον, πρέπει να γίνει κάτι πολύ πιο δραστικό. Να στηθεί ένας μηχανισμός με ξεκάθαρες πρόνοιες και να είναι διακριτό ποιο ανώτατο στέλεχος της Δύναμης θα είναι επικεφαλής και θα έχει την κύρια ευθύνη για το χουλιγκανισμό. Σε διαφορετική περίπτωση, θα σημαίνει ότι η υφιστάμενη κατάσταση είναι πολύ βολική για όλους. Μέχρι να θρηνήσουμε θύμα, βέβαια…
