Η Κύπρος ξανά στη γωνία. Αμερικανοί και Βρετανοί είναι αποφασισμένοι να στραγγαλίσουν οικονομικά την Ρωσία, τον Πούτιν και τους ανθρώπους του. Μαζί τους θα παρασύρουν και όποιον είχε πάρε-δώσε με ρωσικά συμφέροντα. Και υπάρχουν πολλοί τέτοιοι στον τόπο μας. Ο νέος Πρόεδρος, εμφανώς, βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο. Χωρίς καμία επιλογή. Είναι υποχρεωμένος να συνεργαστεί με τους Αμερικανούς για να επιβληθούν κυρώσεις σε όσους συνεργάστηκαν κατά ύποπτο τρόπο με ρώσους κεφαλαιοκράτες. Διαφορετικά το κόστος για τον τόπο μας θα είναι πολλαπλάσιο. Το νέο σενάριο το οποίο παρακολουθούμε –αποσβολωμένοι ομολογουμένως- δεν είναι τίποτα άλλο παρά το αποτέλεσμα της καταστροφικής πολιτικής της προηγούμενης κυβέρνησης. Και της ποταπής στάσης με την οποία επιχείρησε να αποκρύψει από το λαό το μέγεθος του τεράστιου σκανδάλου. Και ο λαός, όμως, πληρώνει την αδιαφορία του να επιβάλει στους τέως κυβερνώντες να παραιτηθούν. Ως ελάχιστη προσπάθεια να δει η διεθνής κοινότητα την αποφασιστικότητά μας να ξεπλύνουμε το λεκέ της ντροπής!
Πλειστάκις, είχαμε επισημάνει ότι ακόμη και αν έβρισκε ο Αναστασιάδης τη δύναμη να προβεί σε ομολογία της ευθύνης, θα περιοριζόταν σε μια δημόσια φραστική παραδοχή. Που δεν θα επέφερε το παραμικρό κόστος ούτε στον ίδιο, ούτε στην Κυβέρνησή του. Με κουραστικό τρόπο επαναλαμβάναμε ότι ανάληψη ευθύνης έχει νόημα μόνο όταν συνοδεύεται από ανάλογη έμπρακτη κίνηση. Όλα τα άλλα είναι φληναφήματα.
Πού καταλήγουμε; Ότι στο κορυφαίο σκάνδαλο το οποίο διέσυρε μια πατρίδα ανά την υφήλιο, δεν θα υπάρξει ποτέ ικανοποίηση του δημοσίου αισθήματος. Αυτό είναι το κατόρθωμα Αναστασιάδη. Αυτήν την Κύπρο άφησε. Παραδομένη στην ντροπή! Και τον τεράστιο Μόντη να εμφανίζεται επίκαιρος ξανά και ξανά: «Ποια πτώση επίκειται τώρα, συνολικά πόση πτώση υπολείπεται;»
Ακόμη και παραμονές της αποχώρησης των τέως κυβερνώντων, επέμεναν να παραπλανούν το λαό. Όπως στην περίπτωση της εκπομπής «60 minutes» του αμερικανικού δικτύου CBS News. Όταν η Μάιρα Μαρτίνι, αναλύτρια που παρακολουθεί το ξέπλυμα χρήματος διεθνώς, είπε ότι η Κύπρος ιστορικά προσφέρει τη μυστικότητα και ασφάλεια που συνήθως αναζητούν εγκληματίες και διεφθαρμένα άτομα, καθώς για πολλά χρόνια δεν απαιτούνταν πολλά στοιχεία για το άνοιγμα τραπεζικού λογαριασμού ή για την εγγραφή εταιρείας στο νησί.
Η κ. Μαρτίνι είπε ακόμη, ότι ένα κυπριακό διαβατήριο θα διευκόλυνε τους ολιγάρχες που δέχτηκαν κυρώσεις να αγοράσουν περιουσία και να μετακινήσουν περιουσιακά στοιχεία. Πρόσθεσε ότι η φιλική σχέση μεταξύ πλούσιων Ρώσων και Κύπρου “προκαλεί ανησυχία διεθνώς”. Σε ερώτηση αν η Κύπρος είναι ο αδύναμος κρίκος όσον αφορά τις κυρώσεις, ήταν ξεκάθαρη: «Νομίζω ότι η Κύπρος είναι ένας από τους πιο αδύναμους κρίκους». Οι κυβερνώντες, όμως, στόχευαν μόνο την κοινή γνώμη στο εσωτερικό και την επόμενη ημέρα μιλούσαν για λανθασμένη εντύπωση και παρεξήγηση.
Δυστυχώς, δεν μάθαμε ποτέ από τα εγκληματικά μας λάθη. Επιμέναμε για δεκαετίες να ζούμε με διάφορες φούσκες (χρηματιστήριο, ακίνητα, τράπεζες). Μια οικονομία, όμως, η οποία στηρίζεται σε φούσκες κάποια στιγμή θα βρεθεί στο κενό. Διότι οι φούσκες πάντοτε στο τέλος σκάνε.
Χρειάστηκε να έρθουν οι ξένοι (Τρόικα) να βάλουν τάξη στην οικονομία. Και πληρώσαμε τεράστιο κόστος με επώδυνα μνημόνια και μέτρα. Δεν μάθαμε, όμως, ούτε από αυτό. Κάποιες ομάδες οικονομικών παραγόντων και μερικοί που διαθέτουν πρόσβαση στην εκάστοτε εξουσία είναι εθισμένοι στην επιδίωξη εύκολου κέρδους με αθέμιτο τρόπο. Η ευκαιρία των χρυσών διαβατηρίων ήταν αδύνατο να περάσει ανεκμετάλλευτη. Ο θησαυρισμός τεράστιος. Τεράστια και η αδιαφορία τους για το ενδεχόμενο να υπήρχε επώδυνο κόστος για τον τόπο…
Οι ξένοι ξανάρχονται! Το καθάρισμα του στάβλου της οικονομίας δεν ήταν αρκετό. Η κόπρος του Αυγεία ήταν παντού. Επιστρέφουν με κυρώσεις. Το ρεζίλεμα της Κύπρου συνεχίζεται! Όταν έπρεπε, δεν τολμήσαμε μόνοι μας να καθαρίσουμε τον στάβλο απ’ άκρη εις άκρη. Δεν τολμήσαμε να επιδιώξουμε να καθαρίσουμε τον τεράστιο λεκέ στην εικόνα της πατρίδας μας. Αφήσαμε την Κύπρο παραδομένη στην ντροπή. Κι εμείς παραμείναμε ντροπιαστικά συμβιβασμένοι με την χαμένη αξιοπρέπειά μας!
Τώρα θα πληρώσουμε κι άλλο κόστος. Ο Πρόεδρος Χριστοδουλίδης έχει την ευθύνη. Είναι κι εγκλωβισμένος. Δεν μπορεί να αποφύγει την αμερικανική μέγγενη. Ξέρω πως κάποιοι θα σταθούν στο ότι ήταν μέλος της προηγούμενης κυβέρνησης. Άρα, πώς θα επιδιώξει ξεκαθάρισμα με όσους είχαν ύποπτο πάρε-δώσε με ρωσικά συμφέροντα. Δεν έχει νόημα να επαναλαμβάνουμε το γεγονός. Σήμερα είναι ο Πρόεδρος. Και πρέπει να επιδιώξει το πλήρες ξεκαθάρισμα. Χωρίς ενδοιασμούς. Χωρίς την παραμικρή κάλυψη οποιουδήποτε ημέτερου.
Βεβαίως, και αν το κάνει για όσους οι Αμερικανοί θα υποδείξουν, το μέγα ερώτημα το οποίο θα παραμείνει βασανιστικά αναπάντητο είναι ένα. Θα έχουν όλοι, ή έστω πολλοί, κυρώσεις και κόστος εκτός από τον τέως Πρόεδρο; Εκείνον, που ως επικεφαλής της κυβέρνησης είχε την μέγιστη πολιτική ευθύνη…
