Πόσες φορές έχετε νιώσει να υποτιμούν τη νοημοσύνη σας και να σας βγαίνει αυθόρμητα η ανάγκη να πείτε κατάμουτρα στον άλλον, «άσε ρε φίλε το δούλεμα» ή όπως λέμε και στη διάλεκτό μας, «έπιασες μας στο μαϊττάπι;» Στις μέρες μας, το φαινόμενο «υποτίμησης της νοημοσύνης» το βλέπουμε όλο και πιο συχνά και μάλιστα με περισσό θράσος και χωρίς ίχνος ντροπής. Βλέπουμε να μας λένε ψέματα, περιμένοντας να τα χάψουμε και στις ερωτήσεις ή τις διευκρινίσεις δεν παίρνουμε ποτέ σαφή απάντηση ή έστω ικανοποιητική. Στο τέλος, καταλήγουμε σε μια προσπάθεια απόδοσης ευθυνών που κανείς δεν αναλαμβάνει με ό,τι σκοπιμότητες συνεπάγονται και είναι να διερωτάσαι αν φταις εσύ που είσαι σκεπτόμενος.

  Πιο κάτω αναφέρω μερικά χαρακτηριστικά παραδείγματα μέσα από την επικαιρότητα.

  Σε πρόσφατο άρθρό του για τη στήριξη στην Ουκρανία ο Josep Borrell, Ύπατος Εκπρόσωπος για την Εξωτερική Πολιτική και την Πολιτική Ασφάλειας της Ε.Ε., μεταξύ άλλων ανέφερε, «φυσικά και εμείς, όπως και η Ουκρανία, θέλουμε ειρήνη. Αλλά δεν επιδιώκουμε απλώς οποιοδήποτε είδος ειρήνης. Θέλουμε μια δίκαιη και βιώσιμη ειρήνη, βασισμένη στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών, με τη Ρωσία να αποσύρει τα στρατεύματά της απ’ όλη την επικράτεια της Ουκρανίας που είναι υπό την κατοχή της αυτή τη στιγμή». «Με άλλα λόγια», λέει ο κ. Borrell, «έχει σημασία πώς θα τελειώσει ο πόλεμος –και όχι απλώς να τελειώσει, με τη Ρωσία να αποκομίζει εδαφικά και άλλα κέρδη από την επιθετική πολεμική της εκστρατεία».

  Πολύ εύστοχα και λογικά τα λόγια του Ύπατου Εκπροσώπου, που μετουσιώνονται και σε πράξη, με την υποστήριξη της Ε.Ε. και όχι μόνο, στην Ουκρανία. Το θέμα που προκύπτει είναι ότι οι εταίροι μας Ευρωπαίοι και λοιποί ευαίσθητοι με τη δικαιοσύνη δυτικοί ηγέτες εφαρμόζουν πολιτική δύο μέτρων και δύο σταθμών, αν αναλογιστούμε τη δική μας περίπτωση που εδώ και κοντά μισό αιώνα η μισή πατρίδα είναι κατεχόμενη από την Τουρκία. Στην περίπτωση της Κύπρου, πού είναι η δικαιοσύνη και πού η δίκαιη και βιώσιμη ειρήνη, βασισμένη στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών κ. Borrell;

  Δεύτερον, για το μεγαλύτερο χρονικό διάστημα η τιμή του πετρελαίου και του ΦΑ στην παγκόσμια αγορά κυμάνθηκε σε χαμηλά επίπεδα, ενώ η τιμή τους στη λιανική καίει τις τσέπες των καταναλωτών μαζί και τα παρελκόμενα τους και κατ’ επέκταση η ακρίβεια και ο πληθωρισμός να καλπάζουν με ό,τι συνέπειες συνεπάγονται για τα νοικοκυριά. Αξίζει να σημειωθεί, ότι η τιμή του πετρελαίου στην παγκόσμια αγορά κυμάνθηκε σε επίπεδα εποχών στα οποία η λιανική πώληση πετρελαίου ήταν κάτω από το ένα ευρώ και της βενζίνης 5-6 σεντ πάνω. Αποτέλεσμα, σήμερα να δημιουργηθεί μια παράδοξη οικονομική κρίση, σε μια ύστατη προσπάθεια ρεφαρίσματος από την τρύπα που προφανώς δημιουργήθηκε από τη διαχείριση και το φαγοπότι από την πρόσφατη υγειονομική κρίση.

  Τρίτον, βλέποντας τις τιμές που πωλείται το χαλλούμι στο εξωτερικό, γύρω στα €6,5 το κιλό ενώ στην εγχώρια αγορά κοστίζει το διπλάσιο, απορώ και εξίσταμαι. Ποιος κοροϊδεύει ποιον; Εμείς τους ξένους; Δηλαδή, τους πουλούμε τα παττάλικα…, εκτός προδιαγραφών; Ή, οι Κύπριοι καταναλωτές είναι τα κορόιδα; Αν ακόμη, συνυπολογίσουμε στο κόστος, τα μεταφορικά, ίσως και κάποια φορολογία, καθώς και τους μεσάζοντες που η λογική λέει ότι αυξάνονται μέχρι να φτάσει στο τραπέζι του ξένου καταναλωτή, τότε, η διαφορά στην τιμή ίσως να φτάνει και το τριπλάσιο. Ποια η άποψη των εμπλεκομένων και δη του υπουργείου Εμπορίου;