«Πιστεύω ότι οι επιχειρήσεις είναι σε θέση να κάνουν κάτι που καμία άλλη οντότητα δεν μπορεί, να οδηγήσουν την κοινωνία μπροστά, προωθώντας τη διαφορετικότητα, την ισότητα και την ένταξη», είπε η σύμβουλος Επικοινωνίας Άννα Προδρόμου ρίχνοντας στο τραπέζι μια ενδιαφέρουσα ιδέα… αντεστραμμένου μαρξισμού με πραγματική φεμινιστική δυναμική, όπου την κοινωνική αλλαγή θα τη φέρει το…αντεπαναστατικό κεφάλαιο και όχι το… επαναστατικό προλεταριάτο. Μιλούσε στις 27 Μαρτίου 2023 σε ημερίδα ενημέρωσης νέων στο Πανεπιστήμιο Κύπρου με θέμα την έμφυλη ισότητα που οργάνωσε ο Οργανισμός Κοινωνικής Πολιτικής και Δράσης (Social Policy and Action Organization).
Πρόσθεσε ότι αυτή την αλλαγή «δεν μπορούν να τη φέρουν τα πανεπιστήμια. Υπάρχουν στην Κύπρο – πρόσθεσε – μόνο τρία κρατικά και έξι ιδιωτικά πανεπιστήμια και είναι εγγεγραμμένοι μόνο 47 χιλιάδες φοιτητές (49% Κύπριοι, 34% Ευρωπαίοι, 17% από τρίτες χώρες). Ούτε η Εκκλησία μπορεί να το κάνει – μόνο ένας μικρός αριθμός από εμάς εκκλησιάζονται σε τακτική βάση και όχι ότι θέλουν, ούτως ή άλλως. Αλλά οι επιχειρήσεις; Υπάρχουν μισό εκατομμύριο άνθρωποι, μόνο στο εργατικό δυναμικό της Κύπρου, άτομα διαφορετικών ηλικιών, φύλου, θρησκευτικών πεποιθήσεων, σεξουαλικού προσανατολισμού και σωματικών ικανοτήτων. Όλοι ενωμένοι από την επιδίωξη ενός μισθού, που για να τον λάβουν, θα πρέπει να «παρουσιαστούν». Ας αξιοποιήσουμε τους ανθρώπους μας στο έπακρο. Οι μάρκες, τα brands δηλαδή και οι εταιρίες, σπάνια αντιλαμβάνονται τους εαυτούς τους ως παράγοντες κοινωνικής αλλαγής. Ωστόσο αυτό αρχίζει να διαφοροποιείται, αναγνωρίζοντας την ανάγκη να συνδεθούν με τους πελάτες τους, τους καταναλωτές, στη βάση γνήσιων, κοινών αξιών και όχι μόνο επιφανειακών προσπαθειών μάρκετινγκ ή εταιρικής κοινωνικής ευθύνης».
Θα πρόσθετα σε ό,τι είπε η Άννα Προδρόμου, ότι την αλλαγή αυτή δεν μπορεί βέβαια να τη φέρει καμιά πολιτική ομάδα που μονοπωλεί τον προοδευτισμό και την ισότητα ως… αποκλειστική ιδιοκτησία της, αλλά που δεν έχει ποτέ καταδικάσει απερίφραστα τα σταλινικά εγκλήματα και τον αποτυχημένο «υπαρκτό» σοσιαλισμό. Όπου οι άνθρωποι, άνδρες και γυναίκες ήταν «ίσοι», μόνο αν σκέφτονταν και ενεργούσαν με τυφλή υποταγή στο κόμμα, αλλιώς κατέληγαν κοινωνικοί παρίες ή έγκλειστοι στα στρατόπεδα συγκέντρωσης
