Ένας νεαρός, 31 χρόνων, αγνοείται εδώ και σχεδόν μια βδομάδα, ενώ ένας άλλος νεαρός 24 χρόνων, βρίσκεται στα χέρια της Αστυνομίας ως ύποπτος για την εξαφάνιση. Όλα άρχισαν από μία ηλεκτρονική εξαπάτηση εις βάρος Ρώσου με «λάφυρα» 200.000 ευρώ. 

Ο δεύτερος νεαρός έχει ήδη μακρά ιστορία στο ηλεκτρονικό έγκλημα. Από τα 15 του. Γεγονός που προϋποθέτει, εκτός από εγκληματική ιδιοσυγκρασία και ένα συγκεκριμένο ταλέντο, κάποιες ικανότητες που δεν έχουν όλοι οι άνθρωποι. Αυτό οδηγεί στην αφελή, ίσως, σκέψη: Αν ο τότε έφηβος, ήδη περιθωριοποιημένος, αντιμετωπιζόταν αλλιώς, κατ’ αρχήν από το εκπαιδευτικό σύστημα, θα μπορούσε αντί εγκληματίας να καταλήξει χρήσιμο και παραγωγικό κύτταρο της κοινωνίας; Αν οι ικανότητες του κατευθύνονταν από τη γνώση, την κατανόηση, την ενθάρρυνση, την επιβράβευση προς τα καλό, θα ήταν αλλιώς τα πράγματα; Αν μπορούσε κάποιος να του υποδείξει άλλους στόχους σχετικούς με τις ικανότητες του, θα διέπρεπε; Θα μπορούσε να θεωρείται διάνοια αντί εγκληματίας; 

Αν ακόμα και στα 21 του, δεν εκδιδόταν στην Αμερική για να εκτίσει την ποινή του τόσο μακριά από τον τόπο που γεννήθηκε, μόνος χωρίς μια επίσκεψη, παρέα με ανθρώπους ήδη μπασμένους για καλά στο έγκλημα, θα μπορούσε να είχε η ζωή του διαφορετική πορεία;

Όταν θα εκδιδόταν στην Αμερική, ως ο πρώτος Κύπριος που στάλθηκε σε άλλη χώρα για να δικαστεί, οι δικηγόροι του είπαν πως ήταν αυτοδίδακτος στους υπολογιστές και δίχως απολυτήριο Λυκείου, αφού διέκοψε τη φοίτησή του για να συνδράμει τη μητέρα του στα οικογενειακά έξοδα, ζώντας χωρίς πατέρα. 

Η καταδίκη του στην Αμερική, παρά την πλειάδα των κυβερνοεπιθέσεων που είχε διαπράξει, ήταν ένας μόνο χρόνος φυλάκισης λόγω του ότι επέστρεψε όλα τα λεφτά που είχε αποκομίσει, ύψους ενός εκατομμυρίου. Ακόμα ένα στοιχείο που θέτει κάποιους προβληματισμούς (αφελείς ίσως, όπως είπαμε) για τα κίνητρα της δράσης του και την εξέλιξη της ιστορίας της ζωής του. 

Τα ερωτήματα, που βασικά ένα είναι, δεν θα απαντηθούν. Τα χρόνια κύλησαν όπως κύλησαν και φθάσαμε στο σήμερα: Με έναν 24χρόνο να θεωρείται ύποπτος για πιθανόν φόνο, ενώ είχε ξεκινήσει με ηλεκτρονικές επιθέσεις ζητώντας λύτρα αρχικά κάτι ψιλά, ίσως για πλάκα ή προς επιβεβαίωση των ικανοτήτων του. Κι έπειτα, το ένα έφερε το άλλο κι ο έφηβος που έψαχνε τον δικό του χώρο στο σύμπαν, τον βρήκε στη λάθος πλευρά. Ίσως αυτή να ήταν η πορεία έτσι κι αλλιώς. Ίσως, όμως, αν κατάφερνε κάποιος να δώσει άλλα κίνητρα στον έφηβο, η ζυγαριά να έγερνε αλλού.