Άρχισα να πιστεύω ότι κάτι μου διαφεύγει ή δεν είμαι όσο έξυπνη πρέπει για να πιάσω όλα τα δεδομένα και να καταλάβω ότι όλοι όσοι πρέπει, αγωνίζονται για να επιλυθούν τα πολλά και σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς στην προσπάθεια τους για εξασφάλιση υπηρεσιών υγείας.
Από πλευράς του ΟΑΥ έχουν γίνει αρκετές κινήσεις τους τελευταίους δύο μήνες προς τη σωστή κατεύθυνση. Ωστόσο, αυτό δεν είναι αρκετό. Για να μπορέσουν είτε ο Οργανισμός Ασφάλισης Υγείας, είτε ο Οργανισμός Κρατικών Υπηρεσιών Υγείας να υπερπηδήσουν τα εμπόδια που συχνά προβάλλονται μπροστά τους, χρειάζονται πολιτική στήριξη. Αυτή η στήριξη ή δίνεται αθόρυβα και μυστικά ή είναι ανύπαρκτη. Όσες φορές έκανα σχετικό σχόλιο, κάποιοι μου ανέφεραν ότι τα προβλήματα αντιμετωπίζονται με τη σειρά. Πρώτα επιλύεις ένα και μετά ακολουθούν τα υπόλοιπα. Να πω την αμαρτία μου, η απάντηση μου σε όλους ήταν ότι αν περιμένουμε να επιλυθούν τα προβλήματα των ΤΑΕΠ του δημοσίου, δεν θα κάνουμε τίποτα άλλο για την επόμενη δεκαετία.
Σύντομα θα αρχίσει στη Βουλή η συζήτηση των δύο προτάσεων νόμου που κατατέθηκαν από το ΔΗΚΟ εκ των οποίων η μια αφορά τους εκτός ΓεΣΥ γιατρούς νοσηλευτηρίων που προτίθενται να ενταχθούν στο σύστημα. Ειλικρινά έχω μεγάλη απορία για την στάση που θα τηρήσει η Κυβέρνηση γιατί αν κρίνω από τα κόμματα που την στηρίζουν, οι απόψεις είναι μάλλον αχταρμάς. Έχω επίσης μεγάλη απορία για την στάση που θα τηρήσουν συγκεκριμένοι βουλευτές, συγκεκριμένων κομμάτων, οι οποίοι πέρσι κατά την συζήτηση του θέματος που αφορούσε τους εκτός ΓεΣΥ γιατρούς που τότε εργάζονταν σε εντός ΓεΣΥ νοσοκομεία (οι οποίοι τελικά απομακρύνθηκαν από τα νοσηλευτήρια) έσχιζαν τα ιμάτια τους, και καλούσαν την Αστυνομία να συλλάβει το διοικητικό συμβούλιο και τους διευθυντές του ΟΑΥ. Το «στηρίζουμε την φιλοσοφία και την αρχιτεκτονική του ΓεΣΥ» δεν είναι αρκετό.
Το χειρότερο και το πλέον κουραστικό για όσους ασχολούνται για πολλά χρόνια με τον τομέα της Υγείας, είναι ότι το τελευταίο διάστημα ανακαλύπτουμε τον τροχό και επειδή δεν γνωρίζουμε τι έχει προηγηθεί της λήψεως συγκεκριμένων αποφάσεων, είτε παρουσιαζόμαστε έκπληκτοι, είτε πανικοβαλλόμαστε και τρέχουμε να αλλάξουμε κανονισμούς και διατάγματα χωρίς δεύτερη σκέψη.
Μια μόνο περίπτωση θα αναφέρω ως παράδειγμα. Αυτή που αφορά το δικαίωμα των δικαιούχων του ΓεΣΥ να επισκέπτονται προσωπικό γιατρό, πέραν του δικού τους γιατρού και να πληρώνουν από την τσέπη τους. Σε όσους δεν ξέρουν ή πιο σωστά σε όσους ξεχνούν ή θέλουν να ξεχνούν, να θυμίσουμε ότι το καλοκαίρι του 2019, μόλις εφαρμόστηκε το ΓεΣΥ, έγινε το έλα να δεις όταν οι πολίτες διαμαρτύρονταν ότι βρίσκονταν στην Πάφο για διακοπές και ο γιατρός τους εδρεύει στη Λευκωσία και δεν μπορούσαν να τον επισκεφθούν. Να θυμίσω επίσης, ότι έγιναν ολόκληρες συζητήσεις κατά πόσο οι ασθενείς έπρεπε να είχαν το δικαίωμα να πάρουν και μια δεύτερη ιατρική γνώμη για ένα πρόβλημα υγείας που αντιμετωπίζουν. Ενδεχομένως, αυτή η ρύθμιση να προσκρούει στη νομοθεσία του ΓεΣΥ. Αυτό δεν είμαι νομικός για να το αμφισβητήσω. Δεν είναι όμως και θέμα για να μας πιάνει πανικός. Λύσεις υπάρχουν. Αρκεί να ασχοληθούμε και να έχουμε διάθεση να διορθώσουμε και αυτή την στρέβλωση χωρίς να δημιουργούμε άλλα προβλήματα.
Καταλήγοντας, θέλω να στείλω το μήνυμα ότι ουρές, ταλαιπωρία και καθυστερήσεις στα κρατικά νοσοκομεία παρατηρούνται και μέσα από την πόρτα των ΤΑΕΠ. Στα κρατικά φαρμακεία. Εκεί που δεκάδες χρόνιοι ασθενείς στοιβάζονται για να πάρουν τις καινοτόμες θεραπείες που χρειάζονται για να ζήσουν. Ταλαιπωρία υπάρχει και για τη διευθέτηση ραντεβού με ειδικό γιατρό του ΓεΣΥ. Καθυστέρηση παρατηρείται πολλές φορές και στην εξυπηρέτηση των ασθενών από τους προσωπικούς τους γιατρούς. Τα προβλήματα είναι πολλά. Ακούει κανείς;
