Όταν πριν από ένα χρόνο το Ανώτατο Δικαστήριο των ΗΠΑ καταργούσε το δικαίωμα στην άμβλωση, διαλύοντας τον εμβληματικό νόμο Roe vs Wade πολλοί αναρωτήθηκαν ποιο θα είναι το επόμενο βήμα. Δεν χρειάστηκε να περιμένουν και πολύ για να επιβεβαιωθούν οι χειρότεροι φόβοι. Την περασμένη βδομάδα ένας ομοσπονδιακός δικαστής στο Τέξας διέταξε να ανασταλεί πανεθνικά η άδεια κυκλοφορίας της μιφεπριστόνης, της ουσίας που χρησιμοποιείται για φαρμακευτική διακοπή της κύησης. 

Ευτυχώς, λίγο αργότερα ένας άλλος ομοσπονδιακός δικαστής από τη Νέα Υόρκη διέταξε την αρμόδια Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) να μην κάνει καμία κίνηση και τουλάχιστον σε 17 Πολιτείες η άδεια κυκλοφορίας των συγκεκριμένων σκευασμάτων δεν μπορεί να ανασταλεί. Θεωρείται βέβαιο πως η τελική έκβαση θα δοθεί στο Ανώτατο Δικαστήριο, που υπερτερούν οι συντηρητικοί δικαστές και επομένως είναι πιθανόν πως και αυτή η μάχη θα χαθεί. 

Είναι η πρώτη φορά που ένας δικαστής διατάζει την FDA να αποσύρει κάποιο σκεύασμα, όπως επίσης και που ένας άλλος την διατάζει να μην το κάνει. Το γεγονός πως δύο δικαστικοί λαμβάνουν ιατρικές αποφάσεις με πολιτικά κριτήρια, υπονομεύει ξεκάθαρα τις εξουσίες και το κύρος της FDA και επιπλέον κλονίζει εμπιστοσύνη των φαρμακευτικών εταιρειών αλλά και των πολιτών για τον τρόπο που ιατρικά σκευάσματα διοχετεύονται στην αγορά. 

Το πιο σημαντικό όμως είναι το χτύπημα που δέχονται για άλλη μια φορά τα δικαιώματα των γυναικών, που όπως αποδεικνύεται κάθε άλλο παρά κεκτημένα είναι. Για άλλη μια φορά βλέπουμε με βάση γελοία προσχήματα, για παράδειγμα ο δικαστής στο Τέξας είπε πως με το χάπι κατά της κύησης «επιτρέπουμε σε αγέννητους ανθρώπους να λιμοκτονήσουν», να λαμβάνονται σοβαρότατες αποφάσεις για τις γυναίκες, χωρίς οι ίδιες να έχουν λόγο πάνω σε θέματα που τις αφορούν. 

Η εξέλιξη της απαγόρευσης απειλεί τα δικαιώματα εκατομμυρίων γυναικών στις ΗΠΑ, τα οποία έχουν ήδη περιοριστεί δραματικά μετά τους δρακόντειους νόμους που έχουν περάσει δεκάδες πολιτείες καθιστώντας αδύνατη την άμβλωση δυνάμει της περσινής απόφασης του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Αυτό που βλέπουμε είναι πως σε μια σύγχρονη δυτική δημοκρατία τα πράγματα για τις γυναίκες αντί να βελτιώνονται γίνονται χειρότερα. 

Κουνάμε το κεφάλι όταν ακούμε τι γίνεται σε χώρες, όπως για παράδειγμα στο Αφγανιστάν, αλλά και στις ΗΠΑ η κατάσταση δεν είναι πολύ καλύτερη. Μπορεί να αλλάζουν τα προσχήματα, οι λέξεις που χρησιμοποιούνται αλλά η ουσία παραμένει η ίδια. Τα δικαιώματα των γυναικών υπονομεύονται, περιορίζονται και χάνονται.