Όπως τα είπε μετά το πρόσφατο Εθνικό Συμβούλιο, τα επανέλαβε την Κυριακή και στο Δάλι ο Στέφανος Στεφάνου. Ότι τα κίνητρα προς την Τουρκία για να επανέλθει στις διαπραγματεύσεις δεν θα δοθούν μέσω Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά μέσω της ενέργειας.

«Οι ενεργειακές διεργασίες στην περιοχή μας και το κυπριακό φυσικό αέριο είναι το πεδίο που μπορεί να αποδώσει ισχυρά κίνητρα για την Τουρκία να εμπλακεί σε διαπραγματεύσεις στο Κυπριακό», έλεγε προχτές.

Και επειδή μετά το Εθνικό υπήρξαν κάποια αρνητικά σχόλια, διευκρίνιζε την επόμενη μέρα ότι αυτό που προτείνει το ΑΚΕΛ είναι να δοθούν κίνητρα στα ενεργειακά αλλά μετά τη λύση του Κυπριακού. Αλήθεια, τι σημαίνει να δοθούν κίνητρα τα οποία θα λάβει η Τουρκία μετά τη λύση.  Η Τουρκία δεν έχει καμιά αμφιβολία ότι μετά τη λύση μπορεί να πάρει ό,τι ζητήσει. Μήπως νομίζουν οι πολιτικοί μας ότι είναι πιο έξυπνοι από τους Τούρκους πολιτικούς και θα τους προτείνουν κίνητρα, δώρα δηλαδή, που δεν σκέφτηκαν οι ίδιοι να ζητήσουν;

Αλλά, αν είναι να λυθεί το Κυπριακό σωστά και δίκαια, προτείνω να προσφέρουμε το πιο ισχυρό κίνητρο: Μετά τη λύση, τη σωστή και δίκαιη ξαναλέω, η Τουρκία να πάρει όλο το φυσικό αέριο της Ανατολικής Μεσογείου. Όλο. Να το κάνει ό,τι θέλει. Αρκεί να απαλλαγεί η Κύπρος από την ασφυκτική θηλιά της. Αρκεί να μας αφήσει ήσυχους να διοικήσουμε τη χώρα μας και να απολαύσουμε την διαρκή ειρήνη.

Γιατί να της τάξουμε, δηλαδή, ότι μετά τη λύση θα πάει το αέριο στον τουρκικό αγωγό; Να της τάξουμε ότι θα της κοτσιανιάσουμε το φυσικό αέριο. Διότι, οι προτάσεις του ΑΚΕΛ (κατατέθηκαν στον Πρόεδρο Αναστασιάδη το 2021), αυτό λένε. Όταν τεθεί σε ισχύ η συμφωνία για συνολική διευθέτηση του Κυπριακού «η ενωμένη Δημοκρατία της Κύπρου και η Τουρκία θα αρχίσουν συνομιλίες για σύναψη αμοιβαία επωφελούς συμφωνίας αναφορικά με την όδευση αγωγού φυσικού αερίου προς την Τουρκία».

Αυτό θα την πείσει, λέει, να επιστρέψει στις διαπραγματεύσεις. Κι άλλα παρόμοια, δηλαδή: Ότι με τη λύση του Κυπριακού θα δημιουργηθεί ομοσπονδιακό ταμείο υδρογονανθράκων, ότι μετά τη λύση Κύπρος και Τουρκία θα αρχίσουν διαπραγμάτευση με στόχο την οριοθέτηση της ΑΟΖ στη βάση του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, ότι η ομοσπονδιακή Δημοκρατία δεν θα φέρει οποιαδήποτε προσκόμματα στη συμμετοχή της Τουρκίας στους ευρύτερους ενεργειακούς σχεδιασμούς στην περιοχή.

Αυτό που αδυνατούμε να καταλάβουμε κι ελπίζουμε να μας το εξηγήσουν κάποια στιγμή, είναι γιατί πιστεύουν ότι με αυτά θα εντυπωσιαστεί η Τουρκία και θα λυγίσει. Αφού σχεδόν όλα μπορεί να τα βάλει το τραπέζι και να τα διεκδικήσει, χωρίς πολλές πιθανότητες να της πούμε όχι. Ούτως ή άλλως, τα διεκδικεί μέσα από μια λύση που θα εξυπηρετεί και τον βασικό της στόχο, που είναι ο έλεγχος όλης της Κύπρου ως προτεκτοράτο της.

Δηλαδή, θα λυγίσει επειδή θα της τάξουμε ότι μετά τη λύση η Κύπρος δεν θα έχει προσκόμματα για τη συμμετοχή της στους ευρύτερους ενεργειακούς σχεδιασμούς στην περιοχή; Δεν είναι δεδομένο αυτό; Δεν το ξέρει η Τουρκία και θα της το πούμε προκαταβολικά για να ανοίξει τα μάτια της και να δει το συμφέρον της; 

Ο κίνδυνος, όμως, είναι να της τα δώσουμε πριν από τη λύση, χωρίς διαπραγμάτευση και χωρίς κανένα αντάλλαγμα. Επειδή ο δικός μας στόχος είναι απλώς να επιστρέψει στις διαπραγματεύσεις για να μπορούν οι πολιτικοί μας να πουλούν στο λαό ελπίδα και ψευδαίσθηση και ευθυγραμμισμένα άστρα.

Γι΄ αυτό λέω, γιατί να κάμνουμε μισές δουλειές; Αν είναι να λυθεί το Κυπριακό και να απαλλαγούμε από την Τουρκία, να απαλλαγούμε όμως πραγματικά, να της τάξουμε το φυσικό αέριο να μπορέσει να παίξει και το ρόλο που θέλει στα ενεργειακά της περιοχής. Απλώς, να θυμίσω ότι την ενέργεια και τις εξελίξεις στην ανατολική Μεσόγειο (ειδικά σε σχέση με την ΕΕ και τις φίλες χώρες της περιοχής), μας έλεγαν όλοι ότι είναι το χαρτί μας για τη λύση. Αν τα συμφωνήσουμε για να ξεκινήσουν οι διαπραγματεύσεις, τι θα έχουμε να διαπραγματευτούμε για να φτάσουμε στη λύση;