Διάβαζα χθες το αποκαλυπτικό ρεπορτάζ της συναδέλφου Κατερίνας Ηλιάδη στον «Π» για τη δεινή οικονομική κατάσταση του ΔΗΣΥ και έφριξα. Δάνεια 1,2 εκατ. ευρώ, που με την άνοδο των επιτοκίων, η Πινδάρου δυσκολεύεται να πληρώσει τις δόσεις. Η κρατική χορηγία για το 2023 (1,9 εκατ. ευρώ) έχει ήδη ξοδευτεί ολόκληρη. Το μισθολόγιο του κόμματος ξεπερνά τις 100.000 ευρώ τον μήνα. Ως εκ τούτου, σύμφωνα με το ρεπορτάζ (που δεν διαψεύστηκε) η νέα ηγεσία του κόμματος φαίνεται να μην έχει άλλη επιλογή παρά τη σύναψη νέου δανείου 1 εκατ. ευρώ! Λογικά θα σκεφθείτε, με τους εξονυχιστικούς ελέγχους τους οποίους κάνουν πλέον οι τράπεζες πριν εγκρίνουν ένα δάνειο, πώς θα εγκρίνουν τέτοιο δάνειο στην Πινδάρου. Εύλογη, όμως, και η απάντηση. Αυτά τα σκληρά κριτήρια ισχύουν μόνο για τον λαουτζίκο. Όχι για εκείνους που συναγελάζονται με τους τραπεζίτες στα διάφορα σαλόνια.
Λογική και η επόμενη απορία σας. Δέκα χρόνια κυβερνών κόμμα ήταν ο ΔΗΣΥ. Επί δέκα χρόνια μας φλόμωσαν με τα μαθήματα τα οποία μας έκαναν για τις οικονομικές στρατηγικές τους. Το κτήριο στην Πινδάρου ήταν γεμάτο από γκουρού της οικονομίας. Όποτε τολμούσε κάποιος από άλλο κόμμα να ψελλίσει οτιδήποτε περί οικονομίας, τον κεραυνοβολούσαν οι γκουρού με «αποστομωτικές» απαντήσεις. «Εμείς σώσαμε την οικονομία», «πού ξέρετε εσείς από οικονομία και τολμάτε να μας αμφισβητήσετε», «ξεχάσατε που γεμίσατε τον τόπο με κοινωνικά παντοπωλεία και έχετε το θράσος να απορρίπτετε τις μεθόδους μας». Μέχρι και για ντιμπέιτ αυτών που θα διόριζαν υπουργούς Οικονομικών προκαλούσαν προεκλογικά…
Τέτοια ακούγονταν συνεχώς από την Πινδάρου. Σε σημείο, που φτάσαμε να σκεφτόμαστε ότι στο πενταώροφο κτήριο είχαν ιδρύσει πανεπιστημιακή σχολή και έβγαιναν από εκεί οι κορυφαίοι οικονομολόγοι του πλανήτη. Τέτοιας περιωπής πρέπει να ήταν μάλιστα, που ο δικός μας ο νομπελίστας δεν τους έκανε. Επιχείρησε κάποια στιγμή να τον αξιοποιήσει η κυβέρνηση της Πινδάρου αλλά σύντομα τον περιθωριοποίησαν τον κ. Πισσαρίδη. Πώς λοιπόν, είναι δυνατόν σήμερα η οικονομική κατάσταση της «Πινδάρειου Σχολής» να ομοιάζει με μικρομεσαίας επιχείρησης η οποία βούλιαξε τη διετία της πανδημίας υπό το βάρος των λοκντάουν; Βρε, μπας και σύγχυσαν τα εγχειρίδια που χρησιμοποιούν στη Σχολή και εφαρμόζουν εκείνα με τα οποία φαλίρισαν τον Συνεργατισμό; Τρομάρα τους…
Αναπόφευκτα, όμως, το μυαλό στρέφεται σε μια αποκάλυψη που έγινε προεκλογικά και πέρασε –μέσα στο κλίμα φανατισμού- χωρίς να δοθεί η δέουσα σημασία. Για εκείνους τους αλλοδαπούς οι οποίοι αίφνης προέκυψαν συμπατριωτάκιά μας λέω. Κάποιος Sabah, κάποιος Salem, κάποιος Tarek, κάποιος Yan, κάποιος Kwong και μερικοί άλλοι, εντόπισαν από τις χώρες τους την οδό Πινδάρου στην Λευκωσία. Πήγαν εκεί διαδοχικά και κατέθεσαν εισφορές συνολικού ύψους 265.000 ευρώ! Γιατί; Διότι οι άνθρωποι μόλις πήραν κυπριακό διαβατήριο (σωστά καταλάβατε, από εκείνο το περιβόητο πρόγραμμα που τα έβγαζε «χρυσά») τρελάθηκαν από τη χαρά τους. Πανευτυχείς ως ήσαν, επειδή έγιναν Κύπριοι (Ευρωπαίοι βασικά) θέλησαν να μας πουν ένα τεράστιο ευχαριστώ! Αποφάσισαν να κάνουν ένα δώρο στο νησί μας. Απ’ όλους τους δρόμους, επέλεξαν την οδό Πινδάρου για να καταθέσουν τις εισφορές τους!
Πού το θυμήθηκα; Μα το πρόβλημα για την Πινδάρου γίνεται ακόμη χειρότερο. Διότι εκτός από την κρατική χορηγία (1,9 εκατ.) απολάμβαναν και ένα σωρό τέτοιες χορηγίες ιδιωτών, επειδή ως κυβερνών κόμμα βρισκόταν σε πλεονεκτική θέση.
Κάποιος μπορεί να διερωτηθεί και τι μας νοιάζει εμάς για τα οικονομικά του ΔΗΣΥ; Και όμως. Αφορά τον καθένα μας. Διότι το κράτος προσφέρει κάθε χρόνο χορηγία πάνω από 11 εκατ. ευρώ (συνολικά) στα κόμματα, με την πρόφαση ότι θα καλύπτουν τα λειτουργικά τους έξοδα και έτσι δεν θα αναγκάζονται να έχουν νταραβέρια με ιδιώτες και να υποκύπτουν σε πιέσεις, που οδηγούν σε σκάνδαλα και διαφθορά.
Αν, όμως, δίδονται 11 εκατ. από την τσέπη των φορολογούμενων πολιτών και αυτά τρώγονται για άλλους σκοπούς (διαβάστε μισθούς στην Πινδάρου να φρίξετε: 6.700, 5.000 και πάει λέγοντας) και οι ανάγκες (στην προκειμένη περίπτωση οι μισθοί υπαλλήλων) μένουν ακάλυπτες, τότε υπάρχει σοβαρό θέμα. Δεν μπορεί να χαραμίζονται τόσα εκατομμύρια, όταν ένα σωρό κόσμος ζει σε εξαιρετικά δύσκολες συνθήκες. Η εκάστοτε Κυβέρνηση πρέπει να ζητά εξηγήσεις. Και πρέπει να επιβάλλει ποινές όταν τα εκατομμύρια κάνουν φτερά και δεν εξυπηρετούν τους λόγους για τους οποίους υποτίθεται ότι δίδονται. Καιρός για αναθεώρηση κύριοι…
