In Memoriam, Ριουίτσι Σακαμότο, 1952-2023, πρωτοπόρος και επαναστατικός, όπως τον αποκαλούσαν πολλοί, Ιάπωνας συνθέτης ηλεκτρονικής, σινθ-ποπ, χάους και χιπ-χοπ μουσικής. Λίγες μέρες πριν τον θάνατό του, στις 28 Μαρτίου από επιπτώσεις του καρκίνου, σε ηλικία 71 ετών, μάζεψε όσα σωματικά αποθέματα του είχαν απομείνει για να συντάξει γράψει και να στείλει μια «θυμωμένη» επιστολή στον κυβερνήτη του Τόκιο, απαιτώντας να σταματήσει αμέσως το κόψιμο εκατοντάδων δέντρων στο πάρκο Τζινγκού, κοντά στο νέο Εθνικό Στάδιο της πόλης – εκεί όπου έγιναν, με καθυστέρηση και πολλά μέτρα ασφαλείας λόγω του Covid-19, οι επίμαχοι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2020, για τους οποίους αρνήθηκε να συνθέσει τον ύμνο των αγώνων, κάτι που έκανε όμως για την τελετή Λλήξης των Αγώνων της Βαρκελώνης, με το υπέροχο «El Mar Mediterrani» («Η Θάλασσα της Μεσογείου»), (https://youtu.be/KN1vASm9Q9g).
Σε ένα γεύμα με τους «Financial Times» (μια καταπληκτική ιδέα, που κρατά χρόνια, όπου η εφημερίδα προσκαλεί σημαντικούς ανθρώπους σε εστιατόριο που εκείνοι επιλέγουν, αυτή κερνάει και συζητούν έξω από τα συνηθισμένα πλαίσια μια συνέντευξης), εκεί στο Τόκιο και στο λόκνταουν, ο Σακαμότο είχε πει ότι «η δημιουργικότητα», που πλέον μασιέται σαν καραμέλα από σχεδόν όλο τον κόσμο, «τελικά είναι καταστροφική». Αυτό που ονομάζουμε «ορθόδοξο», εκείνος το σνομπάριζε. Ήθελε να δοκιμάζει τις δυνάμεις και τις εμπνεύσεις του έξω από το κουτί. Έτσι, δημιούργησε την περίφημη Yellow Magic Orchestra. Έτσι, συνεργάστηκε με γίγαντες σαν τον Ντέιβιντ Σίλβιαν και τον Ίγκι Ποπ. Έτσι, έγραψε τη μουσική για την ταινία «Ο Τελευταίος Αυτοκράτορας». Κι έτσι, έπαιξε και έναν ρόλο δίπολα στον Ντέιβιντ Μπάουι στην ταινία «Καλά Χριστούγεννα Κύριε Λόρενς», το 1983.
Το 2020 συνεργάστηκε με τον νεαρό Ουκρανό βιολονίστα, Ίλλια Μπονταρένκο, στο «Ένα Κομμάτι για τον Ίλλια», τα έσοδα του οποίου διέθεσε εξ ολοκλήρου στα θύματα της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία.
Επί προσωπικού: Εδώ και περίπου 20 χρόνια, γράφω σε ένα σημειωματάριό μου (τώρα πλέον σε ηλεκτρονική μορφή), τα ονόματα των ανθρώπων που είμαι υπερήφανος ότι έχω ζήσει σε αυτόν τον πλανήτη επί των ημερών τους. Ο Γκάντι, φερ ειπείν, που είναι πρότυπο ηγέτη για μένα, δεν είναι στη λίστα, αφού έζησε από το 1869 έως το 1948, πολύ πριν γεννηθώ. Ο άλλος, από τους λίγους πολιτικούς μου ήρωες, ο Νέλσον Μαντέλα, είναι στους δικούς μου ήρωες. Τον Σακαμότο έχει πολλά χρόνια που τον περιέλαβα. Για κάθε έναν γράφω μία, μόνο, πρόταση με την οποία δικαιολογώ την επιλογή μου. Εξαιρούνται συγγενείς.
> Ένας καλός φίλος, που του αρέσει να με πειράζει, εδώ και χρόνια με πρήζει να τα εκδηλώσω σε βιβλίο «πριν πεθάνεις»!… Επί του παρόντος, εκεί που τους είχα όλους χύμα και ατάκτως «σημειωμένους», πλέον έχω αρχίσει να τους ταξινομώ. Κάτω από ταμπέλες εντελώς αυθαίρετες…
Υστερόγραφο επικαιρότητας: Καθώς ετοιμαζόμουν χθες να πάω στη Βουλή των Ελλήνων για να παρακολουθήσω δημοσιογραφικά τη συζήτηση (και μετέπειτα την ψήφιση) στην Ολομέλεια του Σώματος, για την τροπολογία που μπλοκάρει τη συμμετοχή στις εκλογές του κόμματος του φυλακισμένου ως εγκληματία Κασιδιάρη, έβαλα να ακούσω από τον «Δρόμο» του Μάνου Λοΐζου και του Γιάννη Νεγρεπόντη, «Τ’ Ακορντεόν». Δυνάμωσα τον ήχο και τη φωνή μου στη στροφή «κι έχει σα στάμπα τη ζωή μου σημαδέψει, δεν θα περά-, δεν θα περάσει ο φασισμός»
Μελαγχόλησα. Γιατί μου είναι δύσκολο να πιστέψω ότι και σε αυτήν την προτροπή, όχι μόνο δεν μπορούμε να συνεννοηθούμε, αλλά κυρίως ότι ο αστερίσκος που μπαίνει, «ψήφισε τη δική μου ρύθμιση, αν δεν θέλεις να περάσει ο φασισμός», ενέχει και ένα στοιχείο εκλογικής ιδιοτέλειας; Όχι. Δεν μπορεί…
Γενικά, αυτό το ποιοτικά ευτελές μέγεθος που εμπίπτει στην κατηγορία της λεγόμενης «εκλογικής πελατείας», ήταν ανέκαθεν η μεταβλητή εκείνη που, όχι μόνο ρύθμιζε σε μεγάλο βαθμό εκείνους που βλέπουν την πολιτική και ως εμπορεύσιμο προϊόν, αλλά καθόριζε πότε την κραυγή και πότε και τη σιωπή τους …
> Το ψήφισμα πέρασε. Με το «Ναι» της Νέας Δημοκρατίας και του ΠΑΣΟΚ. Ο ΣΥΡΙΖΑ κατέβασε δική του τροπολογία και δεν μετείχε στην ψηφοφορία. Το ΚΚΕ ψήφισε «όχι», γιατί διαφωνεί, λέει, με τέτοιου είδους ρυθμίσεις που μπορεί να ανοίξουν στο μέλλον παράθυρο και για άλλους αποκλεισμούς κομμάτων και συνδυασμών. Μάλλον κοιτάχτηκε στον καθρέφτη.
> Καλωσορίσατε στη χώρα όπου δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε πολιτικά, ούτε για τους εγκληματίες της Μαρφίν, ούτε και για τους νεοναζιστές της Χρυσής Αυγής…
