Ελέχθη πρόσφατα… αυτή τη στιγμή η ελληνοκυπριακή πλευρά βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και αναμένει την τουρκοκυπριακή πλευρά να καθίσει δίπλα της.
Takes two to tango, αγαπητέ Υπουργέ. Και η δική μας πλευρά δεν βρίσκεται στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Απέχει ακριβώς έξι συναπτά έτη! Το εννοείται ότι θέλετε λύση; Ή είναι μέσα στη ρύμη του λόγου, verba volant, όπως ένα ορθάνοιχτο παράθυρο που στο βάθος έχει μια θάλασσα γαλάζια;
Επειδή αύριο είναι Πάσχα, και το κείμενο τιτλοφορείται «Άπιστοι Θωμάδες», ευκαιρία να θυμηθούμε ότι Πάσχα στην εβραϊκή γλώσσα σημαίνει «διάβαση». Οι μεν Εβραίοι εορτάζουν τη διάβασή τους από την Ερυθρά θάλασσα και την απελευθέρωση τους από τη Φαραωνίτιδα δουλεία, οι δε Χριστιανοί γιορτάζουν την ανάσταση του Χριστού, την απελευθέρωσή τους από την αμαρτία και το θάνατο.
Ευκαιρία λοιπόν για διάβαση από τα στερεότυπα κύριε Υπουργέ των Εξωτερικών, για μια νέα αρχή, αν όντως η σημερινή κυβέρνηση είναι ειλικρινής ότι θέλει λύση και επανένωση του τόπου. Πρέπει να πείσει όλους εμάς που θέλουμε να θέσουμε «τον δάκτυλον επί τον τύπον των ήλων», ότι το εννοείτε και ότι θα καταβάλλεται άπαν των δυνάμεών σας για να το κατορθώσετε! Όχι απολιτίκ ενέργειες που βλέπουμε τελευταία. Δράσεις ρηξικέλευθες για να σπάσουμε το αδιέξοδο, το αγαπημένο απολιτίκ δε θα μας βγάλει πουθενά. Γιατί πέραν από εσάς και τους παρακοιμώμενους που θα παρακαθήσετε στο μεγάλο τραπέζι των διαπραγματεύσεων σε κάποιο πολυάστερο ξενοδοχείο της αλλοδαπής, υπάρχει εδώ ένας ολόκληρος κόσμος που πρέπει να πεισθεί ότι αυτό που ενδεχομένως καταφέρετε είναι κυρίως προς το δικό του συμφέρον και στη συνέχεια του τόπου. Έτσι λειτουργούν οι Ανατολίτες από αρχαιοτάτων χρόνων, πρώτα η πούγκα μας και μετά το όλον!
Διάβαση, λοιπόν. Δύσκολη, με βράχους και υφάλους που πρέπει να υπερπηδήσετε, με διπλωματία σωστή και ευρωπαϊκή. Να κάνουμε πέρα την ασπίδα που χρησιμοποιούμε λόγω της δικής μας ατολμίας και ανεπάρκειας. Να σκεφθούμε πέρα από τη λατρεμένη και καθημερινή «τουρκική αδιαλλαξία». Να τολμήσουμε με έργα, όχι μόνο λόγια όπως αυτά που είπατε πιο πάνω. Δεν είμαστε στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και καρτερούμε τη νύμφη! Για να έρθει η νύμφη πρέπει να πειστεί ότι ο γαμπρός εν την περιπαίζει.
Ένας τρόπος υπάρχει για να σας πιστέψουμε. Να ξεκινήσετε να ενημερώνετε τον λαό που βρίσκεται σε πλήρη άγνοια, για το τι τον αναμένει. Να τον προετοιμάσετε για το μέλλον. Όλα αυτά τα χρόνια οι κυβερνήσεις, όλες, αντί να είχαν οργώσει απ’ άκρη σ’ άκρη το νησί, να ενημερώσουν τον κόσμο και να δώσουν καθαρές απαντήσεις στις χιλιάδες ερωτήσεις, κάθονταν αναπαυτικά στις πολυθρόνες τους στον Λόφο! Ο κόσμος για να πεισθεί θέλει δείγματα γραφής, θέλει να δει πρακτικά και εφαρμόσιμα και ουσιαστικά Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης.
Ας πούμε, να μπορούμε να χρησιμοποιούμε τα τηλεφωνά μας, που είναι η επέκταση του χεριού μας, ένθεν και ένθεν της γραμμής, όχι με αυτά τα μεσοβέζικα που υπάρχουν. Είναι τραγικό ότι καμία κυβέρνηση δε βρήκε μια κοινή λύση για το θέμα αυτό! Να μπορεί ο ΤΚ ή ο ΕΚ, όπου και να βρίσκεται, να μιλά με την οικογένειά του, να επικοινωνεί. Τόσο απλό και βασικό. Να μπουν στα σχολεία μας οι δυο επίσημες μας γλώσσες, ναι, να μεγαλώνουμε τα παιδιά μας με σεβασμό προς την άλλη κοινότητα και τη γλώσσα της. Είναι δικοινοτικό το κράτος του ’60, να το θυμάστε αυτό, όχι μόνο το δίκαιο της ανάγκης. Να προταθεί για την Αμμόχωστο ένα σχέδιο όπου Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι θα μπορούν να συνεργαστούν για πρακτικά θέματα. Ας πούμε: καταγραφή σημαντικών κτιρίων του 60-70 στο Βαρώσι, ψηφιοποιήση ιστορικών αρχείων ένθεν και ένθεν που αφορούν την πόλη, να γίνει εκεί ένα «Σπίτι της Συνεργασίας», να δοθούν κίνητρα σε ΜΚΟ ν’ ασχοληθούν με θέματα αειφορίας, προστασίας του περιβάλλοντος, πολιτισμού.
Η συνεργασία ανάμεσα στις δυο κοινότητες είναι το μόνο απτό πράγμα που έχουμε σήμερα και η Ευρώπη θα σταθεί στο πλευρό σας γιατί το αντιλαμβάνεται καλύτερα από εσάς καθότι ακούει και τις δυο πλευρές. Υπάρχουν σήμερα ιδιωτικές πρωτοβουλίες, δεν αρκούν, πρέπει εμείς να δώσουμε χείρα βοηθείας στην άλλη πλευρά για αυτά τα θέματα. Γνωρίζουμε τις δυσκολίες των ΤΚ και τις γενναίες αντιδράσεις τους προς το κατοχικό καθεστώς. Ας τείνουμε χείρα βοηθείας, να υψώσουμε το ηθικό τους, να κτίσουμε μαζί μια νέα γενιά που θα σέβεται τον τόπο όλο, το περιβάλλον και θα δουλεύει για το συμφέρον του νησιού και όχι μόνο της τσέπης του.
Πριν κτίσετε, αγαπητέ Υπουργέ, πρέπει να θεμελιώσετε. Οικοδομές άνευ θεμελίων σωριάζονται, όχι μόνο από σεισμούς. Εξηγήστε τι είναι η ομοσπονδία και πολιτική ισότητα, γιατί δεν ισχύει η πλειοψηφία και η μειοψηφία, πώς θα διαταράξει ή δε θα διαταράξει την καθημερινότητα του απλού ανθρώπου η λύση που επιδιώκετε, ποια τα οφέλη για την τσέπη τους, ποια η ασφάλεια, ποιο το μέλλον και χίλιες απορίες που χορεύουν μέσα στα μυαλά του Κυπραίου που είναι και ανασφαλής και βαθιά μέσα στον συντηρητισμό!
Και by the way, πάτε καμιά βόλτα στο Τρίκωμο!
Καλό Πάσχα αγαπητοί αναγνώστες της στήλης… και υπομονή.
Ελεύθερα, 15.4.2023
