Όλοι φαντάζομαι θα θυμάστε την απαγωγή δύο ανήλικων παιδιών από το σχολείο τους στη Λάρνακα το 2018, υπόθεση που είχε συγκλονίσει το παγκύπριο. Το Υπουργικό Συμβούλιο εν τη σοφία του είχε αποφασίσει τότε την έγκριση ενός κονδυλίου πολλών εκατομμυρίων ευρώ, προκειμένου να τοποθετηθούν ψηλές περιφράξεις σε όλες τις σχολικές μονάδες. Όπερ και έγινε. Μπήκαν λοιπόν ψηλά κάγκελα και περιφράξεις, τοποθετήθηκαν φρουροί ασφαλείας σε πολλά σχολικά κτήρια, εγκαταστάθηκε και το περιβόητο κουμπάκι στην είσοδο των σχολείων για τους επισκέπτες και οι αρμόδιοι χαριεντίζονταν ότι έλυσαν το πρόβλημα της παραβατικότητας στα σχολεία. Και η αλήθεια είναι ότι το έλυσαν ως έναν βαθμό. Διότι κατά τις ώρες λειτουργίας των σχολείων δεν παρατηρούνται φαινόμενα παραβατικής συμπεριφοράς από εξωσχολικούς. Φαίνεται όμως ότι τα σχολεία με τα ψηλά κάγκελα, που θυμίζουν φυλακές, δεν κατάφεραν να λειτουργήσουν αποτρεπτικά για τους νυχτοβάτες, αφού τις τελευταίες βδομάδες καθημερινά γινόμαστε μάρτυρες βανδαλισμών, εμπρησμών και καταστροφών σε σχολικές μονάδες και εξοπλισμό σε μη σχολικό χρόνο.
Το θετικό της υπόθεσης είναι ότι Υπουργείο Παιδείας, Κοινοβουλευτική Επιτροπή Παιδείας και οργανωμένοι γονείς φαίνεται να αντιλαμβάνονται τη σοβαρότητα του προβλήματος, καθώς τα αντανακλαστικά τους λειτούργησαν άμεσα, προχωρώντας στην επεξεργασία σειράς μέτρων που στόχο έχουν αφενός μεν την προστασία των σχολικών μονάδων και αφετέρου δε την ασφάλεια των μαθητών και των εκπαιδευτικών. Ανάμεσα σε άλλα, προτάσσεται η θωράκιση των σχολείων με εγκατάσταση κλειστών συστημάτων παρακολούθησης και καμερών ασφαλείας, σε μια προσπάθεια όχι μόνο αποτροπής των βανδαλισμών στα σχολεία, αλλά και εντοπισμού των δραστών. Οι γονείς τονίζουν μάλιστα ότι οι κάμερες ασφαλείας θα πρέπει να λειτουργούν μετά τη λήξη των μαθημάτων και μέχρι τις πρωινές ώρες της επόμενης εργάσιμης μέρας, καθώς επίσης και κατά τα Σαββατοκύριακα και τις αργίες.
Όλα αυτά καλά και άγια και μακάρι να προχωρήσει το εγχείρημα και να έχουμε σύντομα θετικά αποτελέσματα. Δεν είναι όμως δυνατόν να μιλάμε για σπείρες ανηλίκων που κάθε βράδυ τα κάνουν γυαλιά – καρφιά, σπάζοντας τζάμια και καταστρέφοντας σχολική περιουσία και να μη διερωτηθούμε γιατί τα παιδιά μας αντιδρούν με αυτόν τον τρόπο. Είναι αδιανόητο να παρακολουθούμε ανήλικα παιδιά να σπέρνουν τον πανικό και να συμπεριφέρονται σαν χουλιγκάνοι και να μην αναρωτηθούμε ποιοι ευθύνονται γι’ αυτή την κατάντια.
Δε λέω, καλές και χρήσιμες οι κάμερες, τα συστήματα συναγερμού, η φρούρηση, η ενίσχυση του φωτισμού, τα ψηλά κάγκελα και η αύξηση των περιπολιών της Αστυνομίας, αλλά η καλύτερη θεραπεία και η μόνη σίγουρη επένδυση για το μέλλον είναι η πρόληψη. Διότι μπορεί στη χώρα μας το πρόβλημα της βίας και της παραβατικότητας να μην είναι τόσο οξύ όσο σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, μπορεί να απουσιάζουν ή να μην έχουν ακόμη εκδηλωθεί φαινόμενα οργανωμένων οπλισμένων επιθέσεων στα πρότυπα των αμερικανικών σχολείων, ωστόσο, η βία αποτελεί πλέον μέρος της πραγματικότητας και στα κυπριακά σχολεία και δεν μπορούμε να κλείνουμε τα μάτια. Αντίθετα, είναι απαραίτητη η λήψη προληπτικών μέτρων, ούτως ώστε τέτοιου είδους φαινόμενα να μην εκδηλώνονται καθόλου ή αν εκδηλωθούν να είναι μεμονωμένα και να αντιμετωπίζονται εν τη γενέσει τους.
panayiota.charalambous@phileleftheros.com
