Πίσω στο 2011, 2012, 2013 κι έπειτα, όταν οι σημερινοί 30αρηδες και κάτι,  επιστρέφαμε από τις σπουδές γεμάτοι όνειρα και φιλοδοξίες επαγγελματικής αποκατάστασης, μετά από τον αγώνα στα πανεπιστημιακά έδρανα να πάρουμε πτυχία, μεταπτυχιακά και κάποιοι διδακτορικά.

Με το πτυχίο ανά χείρας και τις εφημερίδες και τις αγγελίες εργασίας σε ιστοσελίδες παραμάσχαλα τρέξαμε σε ένα σωρό συνεντεύξεις εκθέτοντας εαυτούς και γνώσεις σε εργοδότες, που οι πλείστοι δεν είχαν καν την στοιχειώδη ευγένεια να απαντήσουν ένα απλό «ευχαριστούμε για τον χρόνο σας, η θέση έχει πληρωθεί». Ακούσαμε πολλάκις μπαρούφες όπως «είσαι overqualified» για τα χρήματα που προσφέρονται, τι να σε κάνω; Και να σκέφτεσαι από μέσα σου… «βάλε καφέ να στα πω, πόση ανάγκη έχω τη δουλειά… Να το συζητήσουμε». Συζητήσαμε για μισθούς που δεν έφταναν ούτε για το περίπτερο, ένεκα της κρίσης και υποκύψαμε στην αγορά εργασίας με το πρόσχημα της κρίσης. Δουλέψαμε με επιχορηγημένα σχέδια που πατούσαν κάθε αξιοπρέπεια στο όνομα της… απόκτησης εργασιακής πείρας, με την προσδοκία ότι στο τέλος του συμβολαίου θα μας κρατούσαν να συνεχίσουμε ως μόνιμο προσωπικό έστω και με 4-5 ευρώ την ώρα… Γιατί; Έτσι είχαν τα πράγματα με τη χώρα σε οικονομική ύφεση.

Άλλοι πάλι δώσαμε εξετάσεις σε δημόσιες υπηρεσίες, γνωρίζοντας καλά πως αν δεν υπάρχει σπρώξιμο κομματικό, ούτε μέχρι πιο κάτω δεν τσουλάει το πράγμα. Γιατί πώς να το κάνουμε; Τα κομματικά γραμμάτια έτσι εξοφλούνται… Γιατί δεν υπήρξαν αντιδράσεις; Ας αναλογιστούμε την δεκαετία που πέρασε και θα καταλάβουμε όλοι το γιατί. Η κυβέρνηση βέβαια το πήγε ένα βήμα παραπάνω. Φαίνεται να εξοφλεί γραμμάτια προεκλογικής περιόδου, σε πρόσωπα που μόλις ενηλικιώθηκαν. 

Στο άκουσμα της είδησης ότι ο υφυπουργός Τουρισμού διόρισε σε θέση συμβούλου μια 19χρονη φοιτήτρια, χωρίς πτυχίο και προφανώς χωρίς στοιχειώδεις γνώσεις να υπηρετήσει τα καθήκοντα μιας θέσης επιρροής, ο βουλευτής του ΔΗΚΟ Χρίστος Σενέκης έκρινε φρόνιμο να μιλήσει για «ασέλγεια επί της προσωπικότητας μιας νεαρής» από τα κόμματα της αντιπολίτευσης και σε όσους ασκούν κριτική. Όχι ότι όσα εκτυλίσσονται αποτελούν ασέλγεια στην κοινή λογική.

Ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας έκρινε επίσης φρόνιμο, στο δρόμο για τις εκδηλώσεις του Ερυθρού Σταυρού, να μας κουνήσει το δάκτυλο να μην ασκούμε κριτική διότι είναι κανιβαλισμός και γνωρίζει, λέει, πολύ καλά τις αποφάσεις Υπουργικού και τις πρόνοιες που διέπουν τον διορισμό συμβούλων. Αμ δε… Δεν αναλογίστηκε όμως ότι η νεαρή έχει την ηλικία της μεγάλης του κόρης και αργά ή γρήγορα τα νέα στο χωριό θα μαθευτούν. Και η κριτική είναι εκτός από αναπόφευκτη και αναγκαία. 

Αλήθεια τώρα; Πόσο πέρα από την λογική μπορεί να είναι ο διορισμός ενός 19χρονου κοριτσιού στην θέση του συμβούλου ενός καίριου, για την οικονομία του τόπου, υπουργείου; Αλήθεια, δεν σκέφτηκε κανένας ότι η θέση ενός κοριτσιού στα 19 είναι οι σπουδές και όχι ένα γραφείο υφυπουργείου για να τρέχει να κάνει stories στο Instagram; 

Δυο μήνες κι ακόμα μετράμε γκέλες πρωτάρηδων στην κυβέρνηση… Στις πόσες τερματίζει το κοντέρ;