Τα δύο εμφανή στοιχεία από τη σημερινή εκλογική αναμέτρηση στην Ελλάδα, είναι η ξεκάθαρη λαϊκή ετυμηγορία για κυβέρνηση συνεργασίας και η δεδομένη νίκη της Νέας Δημοκρατίας. Πιο προβλέψιμο… αποτέλεσμα δεν γίνεται!

Οι εκλογές οι οποίες θα διεξαχθούν με το σύστημα της απλής αναλογικής, αφήνουν -για να μην είμαι και απόλυτος- ελάχιστες έως μηδενικές πιθανότητες για αυτοδυναμία στον πρώτο γύρο. Το ερώτημα που τίθεται είναι εάν με τα ποσοστά και τις έδρες που θα αποκομίσουν τα κόμματα, ευνοείται μια κυβέρνηση συνεργασίας είτε σε αυτό τον γύρο είτε στον επόμενο (σε λίγες εβδομάδες).

Ένα πολύ ενδιαφέρον εύρημα και συνάμα παράδοξο που καταγράφεται στις δημοσκοπήσεις είναι το ποσοστό του εκλογικού σώματος το οποίο ζητά αλλαγή. Έξι στους 10 πολίτες (59%)! Στην ουσία αυτή η μεγάλη μερίδα εκφράζει τη δυσαρέσκεια της στον απερχόμενο Πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του.

Αλήθεια, πώς την είδαν την αλλαγή; Για παράδειγμα να φύγει ο Μητσοτάκης να έρθει ο Τσίπρας. Μα, για αλλαγή, δεν έφυγε ο Τσίπρας για να έρθει ο Μητσοτάκης; Αυτή είναι η αλλαγή; Γιατί, άλλη δεν νοείται. Τα ποσοστά που καταγράφουν τα υπόλοιπα κόμματα, πόρρω απέχουν από το να κυβερνήσουν. (Εκτός, αν τα δύο μεγάλα κόμματα, ξεχωριστά ή μαζί, συνηγορήσουν για κυβέρνηση συνεργασίας με ηγέτη άλλον από την αφεντιά τους και τoν οποίo λόγω της ισχύς τους θα χειραγωγούν). Δηλαδή, τι άλλαξε σε μία τετραετία και ιδιαίτερα όταν ο ηγέτης του κόμματος παραμένει ο ίδιος; Να μου πείτε, ποιος είσαι εσύ κύριε που αμφισβητείς την απαίτηση του κυρίαρχου λαού; Είμαι ένας από αυτούς που υποστηρίζουν την άποψη, «δεν θέλω να είμαι κυρίαρχος λαός μόνο κατά την προσέλευση στην κάλπη, αλλά, θέλω να είμαι κυρίαρχος λαός κάθε μέρα έχοντας ψήφο διαμαρτυρίας και να προσμετράται στην καθαίρεση και τιμωρία του κάθε διεφθαρμένου». 

Για να μην τα πολυλογώ, το ίδιο σκηνικό επαναλαμβάνεται… Για αλλαγή, Νέα Δημοκρατία – ΣΥΡΙΖΑ και τανάπαλιν. Όπως ήταν για καμιά 35αριά χρόνια το Νέα Δημοκρατία – ΠΑΣΟΚ. Ανακύκλωση της εξουσίας! Μ’ αυτά και μ’ αυτά, η μόνη σταθερή δύναμη τα τελευταία 50 χρόνια είναι η ΝΔ.

Ένα άλλο αξιόλογο στοιχείο αναφοράς είναι και το γεγονός ότι για πρώτη φορά στις κάλπες θα προσέλθουν και οι 17χρονοι.

 

Είναι θεμιτή η ψηφοθηρία

Η Νέα Δημοκρατία λοιπόν σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις -με κάθε επιφύλαξη- θα είναι πρώτο κόμμα, έστω και χωρίς αντίκρισμα, δηλαδή, χωρίς αυτοδυναμία για να μπορεί να κυβερνήσει.

Την πρωτιά της αυτή κατά κύριο λόγω την οφείλει στη γενναιοδωρία Μητσοτάκη, ο οποίος εδώ και μήνες μοιράζει αβέρτα επιδόματα και vouchers με διάφορα προσχήματα και τα βαφτίζει ανάλογα. Ας μην τα κατονομάσουμε, δεν μας παίρνει ο χώρος. Η αλήθεια είναι πως αρκετός κόσμος τα έχει ανάγκη στην οικονομική κατάσταση που τον έχουν καταντήσει οι ίδιοι οι κυβερνώντες. Η γενναιοδωρία, ξάστερα οφείλεται στην ψηφοθηρία. Και στην Ελλάδα, όπως και στην Κύπρο, όταν είναι μαζική είναι και θεμιτή, με την καθιερωμένη πλέον αιτιολογία, μαζί τα τρώμε… Επικοινωνιακά, θα μπορούσε να λεχθεί ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης θέλει να βοηθήσει τον λαό του που βρίσκεται σε δεινή θέση από την ακρίβεια που ταλανίζει και τη χώρα του. Το ερώτημα είναι, πώς ο ελληνικός λαός κατάντησε απένταρος και το κράτος να φυσάει… το χρήμα; Εν ολίγοις, λεφτά υπάρχουν; Από πού όμως μετά τις απανωτές κρίσεις της τελευταίας δεκαετίας;