Η συζήτηση που έγινε στη Βουλή στις 19 Φεβρουαρίου, με αφορμή την έγκριση του προϋπολογισμού της Αρχής Ηλεκτρισμού Κύπρου (ΑΗΚ), μας προκαλεί ανεπανόρθωτα και τούτο γιατί, ως πολίτες και ως καταναλωτές, είμαστε τα μεγάλα θύματα ενός ανίκανου και ανεπρόκοπου πολιτικού συστήματος, που μας άφησε απόλυτα εξαρτώμενους του πετρελαίου και των ορυκτών καυσίμων.
Μια χώρα στην οποία η ήλιος πλεονάζει ολόχρονα, αφέθηκε έρμαιο στις ορέξεις των τιμών του πετρελαίου, που λόγω πολεμικών και άλλων γεωπολιτικών εξελίξεων βρίσκεται συχνά σε ανοδική πορεία.
Το θέμα δεν είναι σημερινό αλλά χρονολογείται και η μομφή αφορά όσους κυβέρνησαν τον τόπο τα τελευταία 20 τουλάχιστο χρόνια, μη εξαιρουμένου του ΑΚΕΛ, που σήμερα ως αντιπολίτευση διαμαρτύρεται για την ανικανότητα που επέδειξε στο συγκεκριμένο ζήτημα η προηγούμενη Κυβέρνηση.
Το ΑΚΕΛ, που σήμερα διαμαρτύρεται, πρέπει στα πλαίσια μιας λογικής αυτοκριτικής να θυμάται πως επί διακυβέρνησης Χριστόφια μας επέβαλαν επί των τιμολογίων της ΑΗΚ 9% ως τέλος ρύπων. Ένα τέλος που χαρακτηρίστηκε από το σύνολο του συνδικαλιστικού κινήματος και από το σύνολο των εργοδοτών ως χαράτσι του χειρίστου είδους.
Το 2010
Για να δούμε πόσο βάθος έχει αυτό το θέμα θα ανατρέξω σε ένα άρθρο από το αρχείο της «Εργατικής Φωνής» (εκφραστικό όργανο της ΣΕΚ), όπου στις 24 Φεβρουαρίου 2010, κάτω από τον τίτλο «Όχι στο χαράτσι για τους ρύπους», έγραφε τα έξης:
«Έντονη διαφωνία εκφράζει η ΣΕΚ στην απόφαση της Κυβέρνησης και της ΑΗΚ να αυξήσουν κατά 9% το κόστος του ηλεκτρισμού, για να εισπράξουν έτσι το πρόστιμο των εκατομμυρίων που επιβλήθηκε στην Κύπρο για τις εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα, λόγω της καθυστέρησης στην έλευση του φυσικού αερίου.
Πρόκειται για μια απαράδεκτη επιβάρυνση των καταναλωτών, που έρχεται να προστεθεί στην αλυσίδα πλήθους άλλων παραγόντων που επιβαρύνουν το κόστος ζωής στην Κύπρο, όπως είναι π.χ. η ακρίβεια στα τρόφιμα, στην υγεία, στην παιδεία, στη διακίνηση κ.λ.π.
Η ΣΕΚ κατ’ επανάληψη, σε υπομνήματα προς όλους τους υπουργούς Εμπορίου της τελευταίας δεκαετίας, υποδεικνύει την ανάγκη για την εκπόνηση μιας ολοκληρωμένης ενεργειακής πολιτικής που θα απεγκλώβιζε την Κύπρο από την απόλυτη εξάρτηση του πετρελαίου, θα ελαχιστοποιούσε το κόστος σε βάρος του πολίτη και του λαού και θα ανταποκρίνετο στις υποχρεώσεις της έναντι της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τους ρύπους και τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας. Από τον Νοέμβριο του 2007, η ΣΕΚ με δημόσιες παρεμβάσεις της εξέφραζε θλίψη και βαθύ προβληματισμό για τα όσα τραγικά διαδραματίζονταν γύρω από το θέμα του φυσικού αερίου και τόνιζε πως: «Ως αποτέλεσμα λανθασμένων χειρισμών και εκτιμήσεων, χάθηκε πολύτιμος χρόνος στην υλοποίηση της κρατικής πολιτικής για το φυσικό αέριο, γεγονός που απειλεί την οικονομία με τεράστιους κινδύνους αλλά και ζημιές».
Η ΣΕΚ καλούσε τότε την Κυβέρνηση Χριστόφια να αναλάβει τις ευθύνες της και σε συνεργασία με την ΑΗΚ να βρουν άλλους τρόπους για να πληρώσουν το πρόστιμο προς την Ευρωπαϊκή Ένωση και να αφήσουν έξω απ’ αυτό το παιγνίδι τον καταναλωτή, ο οποίος δεν φέρει καμιά ευθύνη για την ανεπαρκή και ελλειμματική κυβερνητική ενεργειακή πολιτική.
Σήμερα
Το 2007 οι Κύπριοι πολίτες ήταν όμηροι και αιχμάλωτοι του πετρελαίου. Ομοίως και το 2026. Δεκαεννιά χρόνια μετά, είμαστε στο ίδιο έργο θεατές.
Σήμερα εξακολουθούμε να παράγουμε ενέργεια χρησιμοποιώντας ως πρώτη ύλη πετρέλαιο και μαζούτ, με όσα αρνητικά και δυσάρεστα συμβαίνουν σε βάρος τόσο των νοικοκυριών όσο και των επιχειρήσεων.
Είμαστε όλοι οι καταναλωτές θύματα ανίκανων, αναβλητικών και άτολμων πολιτικών, (ανθρώπων και δυνάμεων), που κάποτε γίνονται επικίνδυνοι γιατί έχουν να εξυπηρετήσουν κομματικές και προσωπικές ατζέντες.
Σήμερα πληρώνουμε ως χώρα την ανικανότητα όλων. Αριστερών, Δεξιών, Κεντρώων, που, είτε από μόνοι τους είτε σε συνδυασμό σχημάτων, κυβέρνησαν τον τόπο. Η νομοθετική εξουσία δεν είναι άμοιρη ευθυνών. Ακούμε σήμερα βουλευτές και από τον ΔΗΣΥ και από το ΑΚΕΛ αλλά και από άλλους χώρους, με πολυετή παρουσία στο κοινοβούλιο, να μέμφονται την Κυβέρνηση Χριστοδουλίδη γιατί δεν έφερε το φυσικό αέριο στην τριετία της θητείας της. Αν είναι δυνατόν… Αυτό που όφειλαν να κάνουν πριν δεκαετίες και δεν το έκαναν κατηγορούν τον Ν. Χριστοδουλίδη γιατί δεν το έκανε χθες… Χάθηκε το μέτρο, χάθηκε και η σοβαρότητα. Όλα στο βωμό της κάλπης και της ψηφοθηρίας.
Η τιμή της ενέργειας σπάει κόκκαλα. Από είδος πρώτης ανάγκης έγινε είδος πολυτελείας και γι’ αυτό κάποιοι πρέπει να λογοδοτήσουν και να απολογηθούν και να τιμωρηθούν, αν κάποια Εισαγγελία τεκμηριώσει ευθύνες και κατηγορίες ενώπιον της Δικαιοσύνης.
Το κόστος της ηλεκτρικής ενέργειας εδώ και χρόνια διαβρώνει την ανταγωνιστικότητα της κυπριακής οικονομίας, αλλά κανένας δεν συγκινείται, ούτε και αγωνιά.
Υ.Γ1.:Στη σύσκεψη της Συμβουλευτικής Επιτροπής Καταναλωτών στις 6 Ιουλίου 2009, ο τότε υπουργός Εμπορίου έδωσε στα μέλη της Επιτροπής τη σαφή διαβεβαίωση πως «δεν θα πληρώσουν οι καταναλωτές τους ρύπους». Δυστυχώς, όμως, τους πληρώσαμε… Άλλα έλεγε ο υπουργός άλλα έκανε η Κυβέρνηση. Ομοίως και στα θέματα της διαχείρισης της οικονομίας, μέχρι που μας έφεραν την Τρόικα.
Υ.Γ2.: Απολογούμαστε για την αυστηρότητα της γραφής, όμως η συμπεριφορά του πολιτικού προσωπικού της χώρας σ’ αυτό το ζήτημα -και όχι μόνο- δεν μας αφήνει άλλα περιθώρια.
* Οικονομολόγος – Δημοσιογράφος
