Μόλις γνωστοποιήθηκε η συζήτηση του θέματος για την επαναρρύθμιση της ΑΤΑ ξεκίνησαν τα βιολιά τους οι εργοδότες για να υπονομευόσουν, εν τη γενέσει του, τον διάλογο που θα ξεκινήσει σύντομα.
Η εργοδοτική πλευρά για ακόμη μια φορά επιχειρεί να εκμεταλλευτεί την εργασιακή απορρύθμιση και την ισχύ της απέναντι στους εργαζομένους, στοχεύοντας για ακόμη μια φορά (βλέπε εθνικός κατώτατος μισθός), να βρει ανταπόκριση και στήριξη από τον καθ’ ύλην αρμόδιο υπουργό. Η τακτική των εργοδοτών είναι να προσεγγίζουν πλέον τα εργατικά αιτήματα με πλήρη άρνηση, έτσι που να δημιουργούν έναν τεράστιο διαπραγματευτικό χώρο και όταν ο υπουργός θα «μοιράσει» την απόσταση μεταξύ των δύο πλευρών να έχουν επιτύχει το στόχο τους.
Η πιο πάνω τακτική εφαρμόστηκε με επιτυχία για την εργοδοτική πλευρά στη διαδικασία διαπραγμάτευσης για την εφαρμογή του Εθνικού Κατώτατου Μισθού. Παρόλο που οι εργοδότες ήταν έτοιμοι να αποδεκτούν το πλαίσιο που είχε διαμορφώσει η τέως υπουργός Εργασίας Ζέτα Αιμιλιανίδου μέχρι τον Απρίλιο του 2022, όταν βρήκαν την κατάλληλη ευκαιρία έθεσαν ενώπιον του νέου υπουργού παράλογες και υπερβολικές απαιτήσεις (π.χ. εξαίρεση νέων εργαζομένων, εξαίρεση πολλών κατηγοριών επαγγελμάτων, απαίτηση για χαμηλότερο κατώτατο μισθό κλπ.) έτσι που να δώσουν την εντύπωση στη συνέχεια ότι αποδέχθηκαν να μην υιοθετηθούν αρκετές από τις θέσεις τους και συνεπώς να κριθεί ότι η τελική απόφαση του υπουργού ήταν ισορροπημένη και ότι έγινε συγκερασμός των αντίθετων απόψεων.
Σίγουρα η ευθύνη για την αποψίλωση του Εθνικού Κατώτατου Μισθού στο τέλος της ημέρας βαρύνει τον Υπουργό Εργασίας, ο οποίος όφειλε έγκαιρα να είχε αντιληφθεί πως η στόχευση για έναν αξιοπρεπή κατώτατο μισθό δεν μπορεί να προκύπτει μέσα από την προσπάθεια να μοιραστεί η απόσταση που χωρίζει τις δύο πλευρές, ιδιαίτερα όταν η μια πλευρά, η συνδικαλιστική, το μόνο που απαιτεί είναι έναν αξιοπρεπή μισθό και η άλλη πλευρά (εργοδοτική) είναι εναντίον της όλης προσπάθειας και απαιτεί ένα μισθό που θα αυξάνει ακόμη περισσότερο τα κέρδη κάποιων επιχειρήσεων και θα συντηρεί την εργασιακή απορρύθμιση και τους χαμηλούς μισθούς.
Το όπλο της ΑΤΑ
Το παράδοξο σε αυτή την εργοδοτική τακτική είναι ότι αυτή η τακτική εφαρμόζεται σε μια περίοδο, δύσκολη βέβαια και για τις δύο πλευρές, όπου το μερίδιο των κερδών έχει αυξηθεί σε ποσοστιαία βάση σε μεγάλο βαθμό και σε βάρος των μισθωτών (βλέπε στοιχεία Εθνικής Στατιστικής Υπηρεσίας). Ο πληθωρισμός σίγουρα έχει δυσκολέψει τις επιχειρήσεις, όμως πολύ περισσότερο έχει επηρεάσει τα χαμηλά και μεσαία εισοδηματικά στρώματα, τα οποία δεν αντέχουν τη μεγάλη αύξηση του κόστους ζωής. Το μοναδικό όπλο για στήριξη των μισθών είναι ο θεσμός της Αυτόματης Τιμαριθμικής Αναπροσαρμογής (ΑΤΑ) και έχει τεράστια ευθύνη η Κυβέρνηση για να προχωρήσει σε νέα ρύθμιση της ΑΤΑ, με βάση τη Μεταβατική Συμφωνία που υπέγραψαν Υπουργός Εργασίας, Συντεχνίες και Εργοδότες στις 28 Ιουλίου 2017. Η Μεταβατική Συμφωνία προβλέπει πως στόχος στη λήξη της (σημείωση, έχει λήξει στις 31/12/2021) είναι «να επιτευχθεί νέα ρύθμιση απόδοσης της ΑΤΑ στη βάση της φιλοσοφίας της ΑΤΑ και οι κοινωνικοί εταίροι δεσμεύονται να προσέλθουν σε εποικοδομητικό διάλογο για την εξεύρεση συμφωνίας».
Όλοι γνωρίζουμε πως η φιλοσοφία της ΑΤΑ είναι η προστασία της αγοραστικής δύναμης των εργαζομένων και σε καμιά περίπτωση η προστασία αυτή δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι στο 50% που ισχύει κατά τη μεταβατική περίοδο, ούτε στο 75% και σίγουρα όχι με την κατάργηση της ΑΤΑ, όπως μαξιμαλιστικά για ακόμη μια φορά απαιτούν οι εργοδότες.
Οι εργοδότες επαναλαμβάνουν τη δοκιμασμένη συνταγή που εφάρμοσαν για τον κατώτατο μισθό και θέτουν για ακόμη μια φορά παράλογες απαιτήσεις (κατάργηση της ΑΤΑ γιατί είναι αναχρονιστικός θεσμός κλπ), με σκοπό να πείσουν την Κυβέρνηση να μην υλοποιήσει αυτό που η ίδια η Κυβέρνηση πρότεινε και υπέγραψε μαζί με τους κοινωνικούς εταίρους τον Ιούλιο του 2017.
Είναι η ώρα που η Κυβέρνηση πρέπει να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να μην επηρεαστεί από τα εργοδοτικά τερτίπια και τα κροκοδείλια δάκρυα τους και να στηρίξει την αδύνατη πλευρά, που είναι οι εργαζόμενοι. Εάν επιχειρήσει και αυτή τη φορά να ισορροπήσει με την τακτική τήρησης ίσων αποστάσεων ανάμεσα στις δύο πλευρές, όπως έγινε στον κατώτατο μισθό, αυτό που θα πετύχει θα είναι η πλήρης στήριξη των εργοδοτικών μεθοδεύσεων και θα παραμείνει εκτεθειμένη στους εργαζόμενους.
Υπουργέ της Εργασίας, ιδού η Ρόδος…
* Αναπληρωτής Γενικός Γραμματέας ΣΕΚ
