Η Κύπρος εισήλθε στον 21ο αιώνα μοιρασμένη, με το βαρίδι της συνεχιζόμενης κατοχής. Σ’ αυτό προστέθηκαν τα βαρίδια του δημογραφικού και της μετανάστευσης. Και αφού δεν υπήρξε η έγκαιρη αντιμετώπιση των δύο τελευταίων λόγω ελλιπούς προνοητικότητας, φτάσαμε στο 2022 ωσάν μωρές παρθένες για να διαπιστώσουμε το θλιβερό αποτέλεσμα, ότι ο τόπος μας φθίνει δημογραφικά και οι ροές των παράτυπων μεταναστών έχουν καταστεί ανεξέλεγκτες και ως εκ τούτου, μη διαχειρίσιμες.
Το Ινστιτούτο Δημογραφικής και Μεταναστευτικής Πολιτικής Κύπρου συνεχίζει την άοκνη δράση του από αγωνία και έγνοια για τον τόπο και τη νέα γενιά, αλλά προπάντων για τις μελλοντικές γενιές, που ακόμη δεν έχουν γεννηθεί. Σ’ αυτούς έχουμε τη μεγαλύτερη υποχρέωση, αυτοί θα κληθούν να αντιμετωπίσουν όλα τα προβλήματα που απορρέουν από τις λανθασμένες πράξεις και αποφάσεις μας, την απρονοησία μας, τη μη έγκαιρη λήψη μέτρων για πρόληψη και αναστροφή της όλης κατάστασης.
Με πρόσχημα και δικαιολογία τις υποχρεώσεις μας που απορρέουν από τη συμμετοχή μας στην Ευρωπαϊκή Ένωση και τον σεβασμό στα ανθρώπινα δικαιώματα, όλες οι κυβερνήσεις μας ολιγώρησαν ως προς την αντιμετώπιση των συνεχών μεταναστευτικών ροών, έτσι σήμερα οι παράτυποι μετανάστες αποτελούν το 6% του πληθυσμού, ενώ σύμφωνα με τα ισχύοντα στην ΕΕ, το ανώτατο επιτρεπόμενο όριο είναι μέχρι 1,5%. Όμως, όσον αφορά την Ευρωπαϊκή Ένωση, η οποία χρησιμοποιείται σαν φύλλο συκής κατηγορούμενη εμμέσως από πολλούς πολιτικούς μας, ότι μας υποχρεώνει να υπακούμε σε θέματα που ενδεχομένως να μας πλήττουν ως μικρό κράτος, αλλά, τι να κάνουμε, δεν έχουμε άλλη επιλογή, αντιτάσσουμε το γεγονός ότι πληρώνουμε τεράστια πρόστιμα για τις παρανομίες μας έναντί της, επιβαρύνοντας τον φορολογούμενο πολίτη χωρίς καμία αναστολή και αιδώ. Πρόστιμα που θα μπορούσαμε να είχαμε αποφύγει, αν τηρούσαμε τα χρονοδιαγράμματα και ακολουθούσαμε τις ευρωπαϊκές νομοθεσίες. Στα θέματα που εξόφθαλμα έχουμε δίκιο υποκύπτουμε, χωρίς να μπούμε στον κόπο να προβάλουμε την κατάσταση και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουμε, γιατί βεβαίως αυτό προϋποθέτει μελέτη και σκληρή δουλειά. Και σ’ αυτό οφείλουμε να δώσουμε τα εύσημα στον Υπουργό Εσωτερικών, ο οποίος ήρθε αντιμέτωπος με σωρεία αντιδράσεων για την απόφασή του περί προστασίας της γραμμής αντιπαράταξης, ότι θα εδραιώσει την κατοχή, αφού θα θεωρηθεί εξωτερικό σύνορο αυτή η διαχωριστική γραμμή, ενώ εμείς δεν θέλουμε σύνορα εντός της πατρίδας μας κ.λπ. Με πρόσφατη απόφασή της η Ευρωπαϊκή Επιτροπή θεωρεί τη γραμμή αντιπαράταξης ως σημείο το οποίο πρέπει να επιτηρείται και να ελέγχεται από τις αρχές της Κυπριακής Δημοκρατίας όχι ως σύνορο, αλλά επειδή στην απέναντι πλευρά δεν μπορεί να ασκήσει έλεγχο, ως εκ τούτου, δεν επιτρέπεται να εισέρχονται άτομα χωρίς έλεγχο που δύνανται να είναι και τρομοκράτες. Η νόμιμη κυβέρνηση έχει υποχρέωση να προστατεύει τις ελεγχόμενες από αυτήν περιοχές, που αποτελούν τη νοτιοανατολική πύλη της ΕΕ.
Όσον αφορά τα ανθρωπιστικά θέματα, για τα οποία κόπτονται κάποιες ομάδες και κομματικοί, θέτουμε σ’ αυτούς το ερώτημα, γιατί δεν ενδιαφέρονται πρώτα για τους πολίτες αυτού του τόπου, εκτός κι αν ισχυρίζονται ότι όλοι οι Κύπριοι ευημερούν! Αν ήρθαν οι ίδιοι αυτοί άνθρωποι σε επαφή με δυσπραγούσες ομάδες του πληθυσμού, με πρόβλημα στέγασης, πληρωμής λογαριασμών, διδάκτρων των παιδιών τους, σίτισης, ένδυσης, υπόδησης και διαπίστωσαν ότι όλοι οι Κύπριοι διαβιούν αξιοπρεπώς ευημερούντες, τότε προς τι οι διαμαρτυρίες τους περί κατώτατων μισθών, υψηλών ενοικίων, ρεύματος κ.λπ.; Άρα καταλήγουμε στο αβίαστο συμπέρασμα ότι μεγάλος αριθμός Κυπρίων χρήζουν στήριξης. Και αν ένας οικογενειάρχης δεν θρέψει πρώτα τα δικά του παιδιά, πώς είναι δυνατόν να μεριμνά και να θρέφει πρώτα τα παιδιά του γείτονα, χωρίς να διαμαρτυρηθούν και να ξεσηκωθούν τα δικά του; Αυτοί που προβάλλουν τον δήθεν ανθρωπισμό τους για τους μετανάστες, δεν είναι περισσότερο ανθρωπιστές από εμάς που επιμένουμε ότι πρώτη μας προτεραιότητα πρέπει να είναι οι δικοί μας πολίτες και δευτερευόντως οι υπόλοιποι.
Μ’ όλη αυτή την κατάσταση που δημιουργήθηκε, ήταν φυσικό επόμενο να μειωθούν οι γεννήσεις. Οι ανθρωπιστές μελέτησαν καθόλου το θέμα, για να διαπιστώσουν τα προβλήματα με τα οποία έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι οι πολύτεκνοι; Πέραν του οικονομικού, υπάρχει και το σοβαρότατο θέμα φύλαξης των παιδιών. Οι γιαγιάδες και οι παππούδες, εκτός του ότι δεν έχουν όλοι τη δυνατότητα να προσέχουν τα εγγόνια τους, στην ουσία δεν είναι ούτε υποχρεωμένοι. Τους φτάνουν οι δυσκολίες που αντιμετώπισαν μεγαλώνοντας τα δικά τους παιδιά. Έχουν κι αυτοί δικαίωμα ξεκούρασης, όπως και το δικαίωμα να ασχοληθούν με κάτι που πάντα ήθελαν, αλλά ποτέ δεν είχαν τον χρόνο να το πράξουν. Εφόσον οι γυναίκες έχουν βγει στην αγορά εργασίας, που είναι επάναγκες, επιβεβλημένο και μη αναστρέψιμο, η Πολιτεία όπως και η Εκκλησία έχουν υποχρέωση να συνδράμουν τις οικογένειες, δημιουργώντας δομές φύλαξης όλων των παιδιών, μέχρι την ενηλικίωσή τους. Επί του θέματος, να ζητηθεί η αρωγή της ΕΕ.
Για τα κυκλώματα της νύκτας στα οποία εμπλέκονται αριθμός αλλοδαπών και συμπατριωτών μας του υποκόσμου, καθώς και άλλα δέοντα θέματα που απορρέουν από την παραμονή παρανόμων στον τόπο μας θα αναφερθούμε εκτενέστερα σε επόμενο άρθρο μας.
Κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης για στέγαση
Όσον αφορά το πρόβλημα της στέγασης που ταλανίζει πολλούς σήμερα, θα μπορούσαν να αντληθούν κονδύλια από το Ταμείο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας της ΕΕ. Επ’ αυτού, δυστυχώς, η Κυβέρνηση ουδέν έπραξε. Οι φωνές των ανθρωπιστών δεν στράφηκαν προς τους κυβερνώντες γι’ αυτό το θέμα, αλλά εξαντλούνται στις ακατάλληλες δομές φιλοξενίας των μεταναστών. Συμφωνούμε ότι είναι ακατάλληλες, αλλά δημιουργήθηκαν για πολύ μικρότερο αριθμό, δεν ευθύνεται η πλευρά μας για την εργαλειοποίηση από την Τουρκία και τις ακατάσχετες ροές. Είναι τεράστια τα ποσά που δαπανώνται για όλα τα έξοδα που αφορούν τους μετανάστες και αυτά που διατίθενται από την ΕΕ είναι κατά πολύ λιγότερα, γι’ αυτό και προκαλείται δίκαιη αγανάκτηση όταν βλέπουν τους αλλοδαπούς να καταστρέφουν τους χώρους διαμονής τους, τουαλέτες κ.λπ. ή να επιτίθενται στους λειτουργούς γραφείων όπου σπεύδουν για να πάρουν τα επιδόματά τους.
*Γραμματέας Ινστιτούτου Δημογραφικής και Μεταναστευτικής Πολιτικής Κύπρου.
