Η τραγική κατάσταση που βρίσκεται το Kυπριακό πρόβλημα, που συνοδεύεται από μια άνευ προηγουμένου κοινωνική και οικονομική κρίση σε ένα ασταθές και μεταβαλλόμενο γεωστρατηγικό περιβάλλον, θέτει επιτακτικά, όσο ποτέ άλλοτε, την ανάγκη επίτευξης εθνικής ενότητας και ομοψυχίας. Κάτι που η μακρόχρονη ιστορία μας υποδεικνύει κάθε φορά που κινδυνεύει η υπόστασή μας, είτε αυτή είναι εθνική, είτε φυσική, είτε κρατική, είτε πολιτισμική, είτε κοινωνική. Και όπως είναι τώρα η κατάσταση στην ιδιαίτερή μας πατρίδα, δυστυχώς αντιμετωπίζουμε όλους τους πιο πάνω κινδύνους. Άλλωστε, την ανάγκη ύπαρξης εθνικής ενότητας και ομοψυχίας την ακούμε να εκφράζεται έντονα από τους πολιτικούς μας ταγούς, στους οποίους ένας ολόκληρος λαός διαχρονικά εναποθέτει τις ελπίδες και τις προσδικίες του.
Ποια, όμως, υπήρξε η σχέση θεωρίας και πράξης, διακηρύξεων και έργων, διακηρυγμένων πολιτικών δεσμεύσεων και πολιτικών δράσεων της πολιτικής/κομματικής ηγεσίας μας; Και πόσο συνεπής και αποτελεσματική υπήρξε διαχρονικά η σχέση πολιτικού λόγου και πολιτικής πράξης τις τελευταίες δεκαετίες, όταν επικεντρονώμαστε ειδικά στο ζήτημα της εθνικής ενότητας και ομοψυχίας για εξυπηρέτηση των καλώς νουμένων συμφερόντων της Κυπριακής Δημοκρατίας και του λαού της; Η απάντηση, δυστυχώς, εμπεριέχει τις έννοιες της αναξιοππιστείας, της παραπλάνησης, της ασυνέπειας, της έλλειψης στρατηγικής, και της εξυπηρέτησης ιδιοτελών/κομματικών συμφερόντων.
Τρανή απόδειξη των πιο πάνω είναι μια απλή επισκόπηση των διεργασιών και αποφάσεων των διαφόρων κομματικών και πολιτικών κύκλων στον τόπο μας για επιλογή και ανάδειξη υποψηφιοτήτων στις επερχόμενες προεδρικές εκλογές. Δυστυχώς για τον τόπο μας και τους ανθρώπους του, κύριος γνώμονας αυτών των διεργασιών και αποφάσεων δεν υπήρξε το επιβαλλόμενο από τις περιστάσεις και συνθήκες καλώς νοούμενο συμφέρον της Κυπριακής Δημοκρατίας και του συνόλου του λαού της, αλλά η εξυπηρέτηση ιδιοτελών φιλοδοξιών και συμφερόντων (προσωπικών, κομματικών, επιχειρηματικών, οικογενειακών, λεγόμενων ταξικών και άλλων). Και το περιεχόμενο της πρόσφατης δημόσιας συζήτησης τριών υποψηφίων στο ΡΙΚ, κάθε άλλο παρά δείχνει ότι οδεύουμε σε εθνική ενότητα και ομοψυχία.
Η επίτευξη εθνικής ενότητας και ομοψυχίας δεν είναι σχήμα λόγου και φραστικών διακηρύξεων, αλλά τροχοδρόμηση συγκεκριμμένων απτών και αποτελεσματικών έργων και πράξεων. Η επιλογή ενός/μιάς υποψηφίου και στη συνέχεια η εκλογή προέδρου που να υλοποιεί στην πράξη την εθνική ενότητα και ομοψυχία, και στη συνέχεια να εξυπηρετεί αποκλειστικά και μόνον τα καλώς νοούμενα συμφέροντα της Κυπριακής Δημοκρατίας και του λαού της, αποτελεί αυτή τη χρονική περίοδο το μόνο πρακτικό τρόπο θεμελίωσης της εθνικής ενότητας και ομοψυχίας. Επιβάλλεται η από κοινού επιλογή μιας προσωπικότητας, που να διαθέτει πείρα και βαθιά γνώση του κυπριακού προβλήματος, και να οδηγεί έμπρακτα και αποτελεσματικά στην προάσπιση και εξυπηρέτηση των καλώς νοούμενων συμφερόντων της Κυπριακής Δημοκρατίας και του συνόλου του λαού της ανεξάρτητα από κοινότητα, κοινωνική τάξη, κόμμα. Μιας προσωπικότητας που να διαθέτει εμπειρία στη διακυβέρνηση μακριά από υποθέσεις διαφθοράς και αναξιοκρατίας, οξυδέρκεια, τιμιότητα, ευθυκρισία, αποφασιστικότητα, ηγετικές και οργανωτικές ικανότητες, επιμονή στην αξιοκρατία και εκσυγχρονισμό του κράτους, και πάνω απ’ όλα ανθρωπιά και αξιοπιστία.
Είναι, λοιπόν επιτακτική και σωτήρια για την πατρίδα μας ανάγκη, οι πολιτικοί/κομματικοί μας ηγέτες, ανεξάρτητα από τις μέχρι τώρα διαβουλεύσεις και υποψηφιότητες, να κάνουν την απαιτούμενη υπέρβαση και να καταλήξουν σε μια υποψηφιότητα που να διασφαλίζει τόσο την επίτευξη εθνικής ενότητας και ομοψυχίας. όσο και τη σωτηρία της πατρίδας μας.
Πολιτικοί/κομματικοί μας ηγέτες, βρίσκεστε ενώπιον μιας μοναδικής ευκαιρίας εν όψει των επερχόμενων προεδρικών εκλογών να υλοποιήσετε μια πρωταρχική και ιστορική αποστολή, την επίτευξη εθνικής ενότητας και ομοψυχίας για τη σωτηρία της Κύπρου μας. Ιδού η Ρόδος …
*Πανεπιστημιακός Καθηγητής και πρώην Πρύτανης πανεπιστημίου. a.orphanides@philipsuni.ac.cy
