Στην κυπριακή κοινωνία διακρίνονται τρεις διαφορετικές προσεγγίσεις προς την ΕΕ. Οι αντιευρωπαίοι επιζητούν διάλυση της ΕΕ αφού τη θεωρούν συνωμοτικό όργανο υποδούλωσης των σιωνιστών, του ΝΑΤΟ και του καπιταλισμού. Η διπλοπρόσωπη στάση της ΕΕ έναντι Ρωσίας και Τουρκίας, προκαλεί τεράστια οργή. Βεβαίως, τυχόν έξοδος της Κύπρου από την ΕΕ δεν θα προκαλούσε διάλυση της Ένωσης, αλλά θα… ανακούφιζε πολλούς εντός, που θα απαλλάσσονταν ένα ευρωπαικό πρόβλημα και θα χαροποιούσε ιδιαιτέρως την Τουρκία.
Οι ευρωλάγνοι αποδέχονται παθητικά τις αποφάσεις της ΕΕ ως η Κύπρος να μην έχει οποιαδήποτε δυνατότητα παρέμβασης, παρότι είναι ισότιμο κράτος-μέλος της ΕΕ. Την υποκρισία και τον εμπαιγμό, που στην περίπτωσή μας επέβαλε για παράδειγμα η Γερμανία με το κούρεμα των τραπεζικών καταθέσεων, οι ευρωλάγνοι τα θεωρούν ορθά εξαιτίας της δικής μας «ανυπακοής». Χαρακτηριστικά, υπάρχει υποψήφιος Πρόεδρος της Δημοκρατίας ο οποίος εγκωμίαζε τις κυπριακές τράπεζες για «τους καλύτερες τραπεζίτες στον κόσμο»(!), καθώς εκείνες κατέρρεαν βυθίζοντας την οικονομία υπό το βάρος σωρείας ατασθαλιών και παραβιάσεων της ευρωπαϊκής νομοθεσίας. Καταφύγιο των ευρωλάγνων είναι η φλυαρία και ο κομπασμός, καθώς εκμεταλλεύονται τη γενικότερη άγνοια. Υπάρχουν τρανταχτά εγχώρια παραδείγματα, που θεώρησαν την ΕΕ ως ευκαιρία αρπαχτής, ατομικής ανέλιξης ή ιδιοτέλειας και πλουτισμού, από την πώληση διαβατηρίων και στην απόκρυψη στοιχείων για το ΦΠΑ, μέχρι τον αποκλεισμό της στέγασης στο κυπριακό Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας. Η «πρόθυμη υπακοή» εξαργυρώνεται συχνά με θετικά σχόλια Ευρωπαίων, τα οποία προβάλλονται εγχώρια ως καταξίωση, ενώ στην ΕΕ ικανοποιούνται με τους «χρήσιμους ηλίθιους». Πρόσφατο παράδειγμα, η πολιτική των Μέτρων Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, που η Γερμανία «εισηγήθηκε» για να ακυρώσει τη Δήλωση του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου της 25ης Μαρτίου του 2021 για κυρώσεις στην Τουρκία σε περίπτωση παρανομιών. Η πολιτική των ΜΟΕ προβλήθηκε ως επίτευγμα μας.
Το μεταναστευτικό όντως αποτελεί υβριδική επίθεση της Τουρκίας εναντίον της Κύπρου και της Ελλάδας. Όμως, θα σταματούσε η τουρκική επίθεση αν ήμασταν εκτός ΕΕ; Το ζητούμενο είναι να έχουμε προτεραιότητες και να τις προασπιστούμε στην ΕΕ με σθένος και εν ανάγκη με πολιτικό κόστος.
Οι ευρωπαϊστές πιστεύουν στις αξίες της ΕΕ όπως είναι διατυπωμένες στις Συνθήκες, και αντιμετωπίζουν τις πολιτικές της ΕΕ με τον απαιτούμενο ορθολογισμό και κριτική. Αυτή η στάση έχει αξία για να βελτιώσουμε το κοινό μας ευρωπαικό σπίτι.
Η παρουσία μας στην ΕΕ εξυπηρετεί τα συμφέροντα και τα δίκαια μας που βασίζονται στο κράτος δικαίου της ΕΕ, τον κορυφαίο υποχρεωτικό νόμο που πρέπει να επικρατεί σε ένα επανενωμένο κράτος. Αυτό είναι πανίσχυρο επιχείρημα, ιδιαίτερα προς τους Τουρκοκύπριους, αφού το κράτος δικαίου της ΕΕ προστατεύει κάθε Ευρωπαίο πολίτη και κοινότητα, ανεξαρτήτως εθνικής καταγωγής, θρησκείας ή γλώσσας.
Πάντως, η επικέντρωση στο πώς πρέπει να αντιληφθούν οι άλλοι το συμφέρον τους (π.χ. η Τουρκία) παραγνωρίζει τη δική μας ευθύνη, με πρώτιστο την ασφάλειά μας. Η αυτοπροστασία μας σε κάθε μορφής απειλή έπρεπε ήδη να αποτελεί κύρια προτεραιότητά μας.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D), πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για τη Μεσόγειο
