Η έκφραση της γεμάτη μηνύματα, ο αγώνας της παράδειγμα και δίδαγμα. Η αξιοπρέπεια και σταθερότητα στην συνείδηση της, στο καθήκον της μάνας, στο χρέος της ψυχης της, χαστούκι για την κοινωνία μας…, για όλους εμάς τους υποταγμενους, τους συμβιβασμένους, τους ανίκανους να αντισταθούμε, τους βολεμένους κι απαθείς.
Ο χρόνος, ο πόνος, οι αντιξοότητες, ο ατέρμονος Γολγοθάς της, δεν κατάφεραν να την λυγίσουν, ούτε να συμβιβάσουν τον σκοπό της. Το μαρτύριο των 17 χρόνων που ακόμα δεν τελείωσε, μπορεί να της έχει ασπρίσει τα μαλλιά, σε κάμοια περίπτωση όμως δεν της χαμήλωσε το βλέμμα, ούτε της λέρωσε το κούτελο.
Τα συνοφρυωμένα φρύδια, δεν είναι από κούραση, αλλά από στόχο προσήλωση, καθοδηγούμενη από την συνείδηση και τους λόγους ύπαρξης της, της δικαίωσης, της τιμωρίας των ενόχων.
Πάλεψε ως Δαβίδ απέναντι σε ένα σύστημα Γολιάθ όπου απουσιάζει η τιμωρία, που η σκοπιμότητα επισκιάζει την δικαιοσύνη.
Συνεχίζει να αγωνίζεται απέναντι σε ένα αίσχος, απέναντι σε εικονικούς θεσμούς, απέναντι σε αξιωματούχους μαριονέτες, απεναντι σε ανθρωπόρφα σκιάχτρα…, ανδρείκελα που έχουν την συνείδηση τους ήσυχη, που εύχονται : “.. να επέστρεφε ο χρόνος 17 χρόνια πίσω..”, λες και σήμερα εμφανίστηκαν στο προσκήνιο. Απέναντι σε επιστήμονες χωρις άποψη που “…δεν έχουν τίποτα να πουν…”, απέναντι σε προϊστάμενους που απεγνωσμένα προσπαθούν να πείσουν για την τάχα αξιοπιστία κι ικανότητα του σώματος.
Πλεον όμως η κ. Αντριάνα κέρδισε την καθολική στήριξη της κοινωνίας, της κοινής γνώμης, που μέσα από τις προσπάθειες αυτής της γυναίκας αναζητα μαζί της την εξιλέωση για τις όσες βρωμιές κι εξευτελισμούς βίωσαν και βιώνουν.
Οι ένοχοι, οι ηθικοί αυτουργοί, οι συνένοχοι κι ανάξιοι των καθηκόντων τους, μπορεί να μην ενεργούσαν με δόλο και σκοπιμότητα, αν εκ των προτέρων ήξεραν πως θα αντιμετωπίζαν μια νοοτροπία αλλιώτικη από την κουλτούρα της Κύπρου, της σιωπής, της εξαγοράς, του συμβιβασμού.
Ευχαριστούμε αξιοθαύμαστη ηρωίδα, αντισυστημική μαχήτρια, για τα χαστούκια σου, τα χαστούκια επαναφοράς μας από την λιπόθυμη κατάσταση που βρίσκομαστε εδώ και χρόνια.
Ευλογημένη κ.Ανδριάνα που δεν αφομοίωσες την νοοτροπία μας, που διατήρησες την αυταπάρνηση κι αγωνιστικοτητα που χαρακτήριζε αυτό τον τόπο πριν ξενητευτείς. Την κουλτούρα της αδρωπιάς, της τιμής που δεν εξαγοράζεται που δεν συμβιβάζεται, εκείνης της παιδείας που δεν ήξερε να χαμηλώνει το βλέμμα
‘’ Ο άδρωπος εν ο τόπος ” μας έμαθε ο Κώστας Μόντης… Εμεις όμως χαμηλώσαμε το βλέμμα για να μην αντικρύζουμε τον ντροπιασμένο Πενταδάκτυλο…, αφομοιώσαμε τα μηνύματα από το σκιαγράφημα της κατοχης στην πλάτη του. Αφομοιώσαμε στην συνείδηση μας τους βιασμούς ψυχών και σωμάτων, την ανθρώπινη εξαθλίωση, την απαξίωση στον ανθρώπινο πόνο, την ανηθικότητα, την λεηλασία, την ανθρώπινη εκμετάλλευση, τον στραγγαλισμό της χαράς των παιδιών, την αμείλικτη επιβίωση.
Τα ναρκωτικά στο στρατόπεδο της Λεμεσού δεν ήταν αποκλειστικότητα, ούτε ένα μεμονωμένο συμβάν. Όπως ούτε το bullying είναι προνόμιο της κοινότητας των Τρουλλων Πόσες παιδικές ψυχές όπως του Στυλιανού δεινοπαθούν σε αυτή την θεαματική ανάπτυξη, των πύργων, των διαβατηρίων, του ορεινού ξεπουλήματος του εκσυγχρονισμού του Ακάμα , των αρχαίων θεμελίων, της ασελγείας των τραπεζών, της απουσίας πρόνοιας και της ελλειπής Παιδείας
Ναι φίλτατοι συμπατριώτες μάθαμε να συνυπάρχουμε με την παρονομία, παραμείναμε απαθείς στα οσα για δεκαετίες συμβαίνουν γύρω μας, , ‘’.. μπορεί να γίναμε κι εμείς ότι ακριβώς μισούμε..’’ ίσως να γίναμε συνεργοί, είτε να επωφεληθήκαμε καταστάσεων οποταν και σιωπήσαμε, ίσως να στηρίξαμε δεδομένα κι ηγέτες με προστυχιά, ατιμία έως προδοσία του μέλλοντός της πατρίδας μας, των παιδιών μας, ‘’…μπορεί να φιλήσαμε εκεί που είχαμε φτύσει…’’
Λιποτάκτες κι εμείς όπως τους τότε “αξιώματικους”…, λιποτακτήσαμε των ευθυνών μας, είτε ως απλοί πολίτες, είτε ως γονείς, είτε ως υπεύθυνοι κι έντιμο επαγγελματίες. Ανταλλάξαμε τον ρόλο μας ως στρατιωτικοί, ως εκπαιδευτικοί, ως δημοσιογράφοι, δικηγόροι, γιατροί ακομα κι ως γονείς με οικονομική εξασφάλιση και βραχυπρόθεσμη ασφάλεια.
Αν είναι λοιπόν να αλλάξει αυτός ο τόπος, για να μπορέσουν να τιμωρηθουν οι ένοχοι, για να ξεφύγει από την κορυφη της διαφθοράς…, πρεπει να αλλάξουν οι αδρώποι του, πρέπει να αλλάξουμε εμείς, πρέπει να επανέλθουμε από την λιποθυμία μας
Αν λαχταρας την αλλαγή σε τσαρλατάνους μην ελπίζεις , γίνε εσυ η αλλαγή αλλιώς δεν την αξίζεις.
Αν θέλουμε να ζήσουμε άνθρωπινα, ας γίνουμε άνθρωποι κι όχι πιόνια του συστήματος.
