Ο πόλεμος στην Ουκρανία και η διεθνής διαχείριση που γίνεται του πολέμου, άνοιξαν τον δρόμο και για επανατοποθέτηση του Κυπριακού στη σωστή του βάση. 

Με την έναρξη και την εξέλιξη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, η ΕΕ, η Βρετανία, οι ΗΠΑ και οι υπόλοιπες Δυτικές χώρες αντέδρασαν συλλογικά καταγγέλλοντας την εισβολή:

>> Ως παραβίαση του Διεθνούς Δικαίου.

>> Ως παραβίαση των κυριαρχικών δικαιωμάτων του ουκρανικού κράτους.

>> Ως παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του ουκρανικού λαού.

Καταγγέλλουν, επίσης, ως αποτέλεσμα της εισβολής, τη διάπραξη εγκλημάτων πολέμου από τον εισβολέα και καθιστούν τον εισβολέα υπόλογο στο Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο της Χάγης. Οι καταγγελίες αυτές έγιναν άμεσα και επίσημα, στα θεσμικά όργανα της Ευρώπης και του ΟΗΕ (Συμβούλιο Ασφαλείας και Γενική Συνέλευση) στιγματίζοντας τον εισβολέα. Αυτό, μάλιστα, έγινε χωρίς να εξετάζεται, ούτε να συζητείται ο λόγος και η οποιαδήποτε δικαιολογία προβλήθηκε από τη Ρωσία για την εισβολή.

Η καταγγελία της εισβολής συνοδεύεται, εξαρχής από τη συλλογική απαίτηση της Δύσης, όπως η Ρωσία τερματίσει τον πόλεμο και αποσύρει τα στρατεύματα της από το έδαφος της Ουκρανίας.

Στην άρνηση της Ρωσίας να σταματήσει την εισβολή αποφάσισαν και της επέβαλαν άμεσα σαρωτικές κυρώσεις, χωρίς μάλιστα να ακολουθηθούν οι νόμιμες διαδικασίες που προνοούνται ως πρακτική του  Διεθνούς Δικαίου. Επιπρόσθετα, από την έναρξη του πολέμου διοχετεύουν στην Ουκρανία πακτωλούς χρημάτων και στρατιωτικού εξοπλισμού για να αντιμετωπίσει την εισβολή.

Τίποτε από όλα αυτά δεν έπραξαν οι Δυτικοί «σύμμαχοι» μας στην περίπτωση της τουρκικής εισβολής, της συνεχιζόμενης κατοχής και των αποσχιστικών ενεργειών του Τούρκου κατακτητή. Αντίθετα, οι Δυτικοί  «σύμμαχοι» συμπεριφέρθηκαν, στο Κυπριακό, εντελώς διαφορετικά:

>> Εξ’ υπαρχής πρόσφεραν διπλωματική κάλυψη στην τουρκική εισβολή.

>> Αντί να στραφούν κατά του εισβολέα, όπως έγινε με τη Ρωσία, μπλόκαραν κάθε αντικατοχική προσπάθεια της κυπριακής κυβέρνησης και επέβαλαν στη Λευκωσία και τον κυπριακό λαό μια παράνομη πορεία δικοινοτικών συνομιλιών, με προδιαγεγραμμένη κατάληξη τους τον συμβιβασμό με την κατοχή και νομιμοποίηση των «παράγωγων συνεπειών» που επέφερε στον τόπο μας η τουρκική εισβολή.

>> Επέβαλαν με δόλιο τρόπο πολιτική εξευμενισμού του εισβολέα, αντί κυρώσεων και τιμωρία του.

>> Από το 1988 και μετά, χειραγώγησαν μέσω της προσφιλούς «διπλωματικής οδού» και των «δημοκρατικών διαδικασιών» την πολιτική ζωή του τόπου μας, κατά παράβαση κάθε αρχής Δικαίου και Δημοκρατίας και οδήγησαν το Κυπριακό από υποχώρηση σε υποχώρηση, σε εκφυλισμό της ουσίας του και σε αδιέξοδα τα οποία πρόσφεραν χρόνο για αποδοχή, εδραίωση των παράνομων αποσχιστικών ενεργειών της Τουρκίας επί του κυπριακού εδάφους, ως τετελεσμένο γεγονός.

>> Μετά από 48 χρόνια αυτής της πορείας, κλιμακώνεται σήμερα η πίεση στην Κυπριακή Δημοκρατία και τον λαό μας να συνθηκολογήσει 

Η διαμετρικά αντίθετη στάση των Δυτικών στο Ουκρανικό, αποκαλύπτει ότι η στάση τους έναντι της Κύπρου μέχρι τώρα είναι συνειδητή και σκόπιμη και εξυπηρετεί αποκλειστικά την Τουρκία και τους δικούς τους σχεδιασμούς και συμφέροντα. Όχι μόνο τούτο, αλλά η στάση τους έναντι μας επιβεβαιώνει τις ενοχές τους στο Κυπριακό και δικαιολογεί το χαρακτηρισμό που τους αρμόζει ως εκ των στοιχείων που υπάρχουν, ότι είναι και νονοί/ ηθικοί αυτουργοί, της τραγωδίας μας. 

Η πολιτική που ακολουθούν οι Δυτικοί στην Ουκρανία με κραυγές υπέρ του Διεθνούς Δικαίου κ.λπ., δικαιώνει τις διαχρονικές θέσεις του Σωματείου «Αδούλωτη Κερύνεια» ότι το Κυπριακό έπρεπε να αντιμετωπίζεται στην ουσία του ως θέμα εισβολής και κατοχής, παραβίασης του Διεθνούς Δικαίου και όχι ως δικοινοτική διαφορά, την οποία οι Δυτικοί «σύμμαχοί» μας, έχουν «πλασάρει» και τη συντηρούν.

Οι ηγέτες μας, οι οποίοι για δεκαετίες προσφέρουν ευήκοον ους στους ξένους συνωμότες και έχουν υιοθετήσει στην περίπτωση του Κυπριακού, τυφλά και απροβλημάτιστα, πολιτική για συμβιβασμό με την κατοχή και νομιμοποίηση των κατοχικών δεδομένων, δεν έχουν τώρα δικαιολογία να επιμένουν και να θέλουν να συνεχίσουν με δικοινοτικό διάλογο, για λύση ΔΔΟ στο Κυπριακό.

Επαναλαμβάνουμε, λοιπόν, ότι με τη διεθνή διαχείριση που γίνεται σήμερα του Ουκρανικού, άνοιξε ο δρόμος και για επανατοποθέτηση του Κυπριακού στη βάση ακριβώς που αντιμετωπίζεται το Ουκρανικό. Με επανατοποθέτηση του Κυπριακού στη σωστή του βάση ως θέματος εισβολής και κατοχής, παραβίασης του Διεθνούς Δικαίου.

Τα σημερινά τραγικά γεγονότα στην Ουκρανία και η διαχείριση που γίνεται των γεγονότων από τις εμπλεκόμενες πλευρές, αποτελούν ευκαιρία και κώδωνα αφύπνισης μας, για επαναξιολόγηση της πολιτικής διαχείρισης που οι ηγέτες μας κάνουν της δικής μας τραγωδίας. 

* Πρόεδρος Σωματείου «Αδούλωτη Κερύνεια»