Η πρεσβεία μιας χώρας στο εξωτερικό είναι ο καθρέφτης της. Από τον τομέα των επιχειρήσεων αναμένεται από τις πρεσβείες όπως προωθούν τις επιχειρηματικές δραστηριότητες της χώρας στον τόπο όπου λειτουργούν. Να μελετούν τα δεδομένα της χώρας τους, όσο και εκείνα της χώρας που τις φιλοξενεί και να εξετάζουν πώς θα προωθούν τις εξαγωγές/συνεργασίες αποτελεσματικότερα. Αυτή η συνεχής παρακολούθηση αποτελεί κύριο καθήκον των εμπορικών ακολούθων κάθε πρεσβείας, όπως και η πληροφόρηση του κέντρου (Λευκωσία) για τυχόν ύπαρξη πιθανότητας συνεργασιών.
Το θέμα είναι, όμως, αγαπητοί μας αναγνώστες, κατά πόσο οι πρεσβείες μας μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτό τον τομέα και σε αυτές τις απαιτήσεις. Από ό,τι διαβάσαμε σε εκθέσεις του Γενικού Ελεγκτή (ιδιαίτερα εκείνη του 2016), δεν υπάρχει ενδιαφέρον από πολλούς υπαλλήλους πρεσβειών μας, εκτός εκεί που υπάρχει ίδιον συμφέρον – π.χ. πώς θα ζητήσουν επιπλέον χρήματα, να τοποθετηθούν τα παιδιά τους σε πανεπιστήμια, να πάρουν τη σύζυγό τους μαζί τους (ή εάν δεν μπορεί, να επισκέπτεται πιο συχνά την πρεσβεία) κλπ. Ως εκ τούτου, μπορούμε να βοηθήσουμε στην προώθηση κυπριακών επιχειρήσεων στο εξωτερικό μέσω των πρεσβειών μας; Λέμε ΟΧΙ, μην βασίζεστε σε αυτές, διότι εκτός από ορισμένους υπαλλήλους ή κάποιες πρεσβείες μας, κάποιοι άλλοι θεωρούμε πως είναι «για πασατέμπο» και κρίμα τα λεφτά των φορολογουμένων.
Εμείς, ως Γραφείο που ασχολούμαστε με τον τομέα των ακινήτων, επιθυμούσαμε παλαιότερα όπως επεκταθούμε, εκτός Βρετανίας και Ρωσίας/Ρουμανίας, και στη Γερμανία. Εισηγηθήκαμε ένα προωθητικό πλάνο προς το Υπουργείο Εμπορίου και ζητήσαμε όπως μας φέρει σε επαφή με διάφορους παράγοντες του επαγγελματικού μας χώρου, 3-4 μεγάλους κτηματομεσίτες που δραστηριοποιούνται στον τομέα εξοχικών κατοικιών (Ισπανία/Γαλλία/ Ιταλία) κλπ και κατά προτίμηση θα προσκαλούνταν για γεύμα 3-4 εταιρείες, είτε στην πρεσβεία, είτε σε εστιατόριο (με δικά μας όλα τα έξοδα), φθάνει να υπήρχε και εκπρόσωπος της πρεσβείας μας, για να προσφέρει και κάποια «επισημότητα» στη συνάντηση. Μετά από 8 μήνες χωρίς ανταπόκριση, διαμαρτυρηθήκαμε στο Υπουργείο Εμπορίου (Κ. Χριστοφή), ο οποίος «άρπαξε» το θέμα και έκανε ο ίδιος τις δικές του παραστάσεις στην πρεσβεία μας στη Γερμανία. Μετά από ένα μήνα από τη συνάντησή μας με τον υπουργό, λάβαμε μέσω ταχυδρομείου, από την εκεί πρεσβεία μας (με την τότε σύνθεσή της), ένα βιβλίο με 4.000 περίπου κτηματομεσίτες, χωρίς καμία έρευνα εκ μέρους της (θα πληρώναμε και τυχόν έξοδα τους). Και ερωτούμε: Πώς μας «βοήθησε» αυτή η πρεσβεία; Καθόλου.
Την ίδια περίοδο γνωρίσαμε και τον τότε πρέσβη μας στο Ιράν για μια παρόμοια προσπάθεια. Μας απάντησε αμέσως ότι δεν μπορεί να μας βοηθήσει, διότι δεν έχει το κατάλληλο προσωπικό (ανάθεση σε ιδιωτικά γραφεία με κόστος δικό μας;) και έτσι το θέμα έληξε και αυτό άδοξα. Προσπαθήσαμε και κατά τη διάρκεια του εμφυλίου στη Γιουγκοσλαβία (αμέσως μετά), μέσω του γραφείου Τ. Παπαδόπουλου, με λαμπρά αποτελέσματα, όσο και μέσω του ελεγκτικού οίκου KPMG στην Ελλάδα για διενέργεια εκτιμήσεων ακίνητης ιδιοκτησίας στην Ελλάδα, με άμεση ανταπόκριση και πολύ καλά αποτελέσματα για εμάς. Με παρόμοια προσπάθεια,μέσω του ελεγκτικού οίκου (Κύπρου) PWC, στήσαμε γραφείο μας στη Μόσχα με 3 υπαλλήλους, με πολύ καλά αποτελέσματα. Έτσι, βλέπουμε πως όταν υπάρχουν αγορές για να τις προσεγγίσουμε με κάποιο σοβαρό τρόπο και με βοήθεια από τρίτους, είτε αυτοί είναι πρεσβείες, είτε/και μέσω τοπικών διεθνών ελεγκτικών οίκων, υπάρχουν αποτελέσματα. Άνκαι αναφερόμαστε εδώ για την δική μας δραστηριότητα, ως γραφείο, υπάρχουν πολλές ιδιωτικές εταιρείες που επιθυμούν να επεκταθούν στο εξωτερικό, είτε αυτές αναφέρονται σε ακίνητα, είτε για την προώθηση του χαλλουμιού, φρέσκων λαχανικών και προϊόντων ΠΟΠ, κλπ.
Πιστεύουμε ότι το ΚΕΒΕ έμεινε πίσω από τις νέες εξελίξεις και ίσως να χρειάζεται μια πρωτοβουλία εκ μέρους του προς διόρθωση της κατάστασης, σε συνεργασία με τη δραστήρια υπουργό Εμπορίου Νατάσα Πηλείδου και ίσως ακόμη και με τον υφυπουργό Τουρισμού.
Παράδειγμα προς μίμηση ήταν και ο εδώ Ύπατος Αρμοστής της Βρετανίας, κ. Kidd, που δεν περνούσε εβδομάδα που να μην παραθέτει γεύμα στην πρεσβεία για προώθηση υπηρεσιών/προϊόντων του Η.Β. στην Κύπρο (παρευρεθήκαμε σε τρία από αυτά, σε ένα εξαιρετικό επαγγελματικό περιβάλλον).
Όπως ανέφερε και ο πρωθυπουργός της Ιρλανδίας «είναι επάναγκες να οργανώσουμε μια επίθεση καλοπιάσματος των ξένων αγορών, προς όφελος της οικονομίας της Ιρλανδίας και φθάνει να καθόμαστε στις καρέκλες!!».
Πιστεύουμε ότι το Υπουργείο Εξωτερικών θα πρέπει να βαθμολογεί τους υπαλλήλους των πρεσβειών μας ως προς το τι έχουν κάνει για το εμπόριο μεταξύ Κύπρου και άλλων χωρών και εάν απλώς ενδιαφέρονται μόνο για τον ψηλό τους μισθό, να επιστρέφουν στη βάση τους και να ασχολούνται… με την αρχειοθέτηση.
Πιστεύετε όμως αγαπητοί μας αναγνώστες πως… έχουμε υπόθεση για τέτοιες δραστηριότητες από τις πρεσβείες μας; Όχι ασφαλώς, με τα κυπριακά δεδομένα αυτό είναι ένα άπιαστο όνειρο.
