[Απόσπασμα από το βιβλίο του Ανδρέα Πετρούδη, «Λάρναξ Λαπήθου» (Λακεδαίμων)]
Αυτό είναι το χωριό μου. Εδώ γεννήθηκα. Εδώ μεγάλωσα. Εδώ πήγα σχολείο. Εδώ έζησα. Εδώ ρίζωσα. Ο Αττίλας μας έδιωξε με τα ρούχα που φορούσαμε, αλλά η ψυχή μας έμεινε ριζωμένη εκεί. Δεν μπορεί κανένας να την διώξει. Όπου και αν πήγαμε δεν μας ακολουθεί. Είναι πάντα ριζωμένη εκεί, παρέα με τις ψυχές των προγόνων μας, των παππούδων, των γονιών των αδελφών μας. Εκεί είναι η καταγωγή μας. Όπου κι αν πάμε αλλού, είμαστε ξένοι, ξεκάρφωτοι, όσος καιρός και αν περάσει. Τι κι αν οι «Ηγέτες» μας, πρόσφεραν επίσημα και με χάρτη αυτή την γη μας, την γη των Ηρώων, των Αγίων και του Αρχαίου Ελληνικού πολιτισμού, στους βάρβαρους κατακτητές του Αττίλα. Τί κι αν μας φίμωσαν με δικτατορικές μεθόδους, μας καταδίωξαν, μας καταπίεσαν, μας εξευτέλισαν, μας παραπλάνησαν, μας πήραν για κορόιδα, για να μην έχουμε το σθένος να διεκδικήσουμε τα δίκαια της Πατρίδας, την απελευθέρωση και την επιστροφή; Με δύσκολες και μακροχρόνιες προσπάθειες, καταφέραμε και σπάσαμε τα φίμωτρά τους. Για πολλά χρόνια οι Κερυνειώτες φωνάζαμε, όσο μπορούσαμε, όπου μπορούσαμε και ώσπου μπορούσαμε, καταγγέλλοντας την κατάκτηση των εδαφών της Πατρίδας μας και την αλλοίωση του δημογραφικού της χαρακτήρα από την Τουρκία, και απαιτούσαμε την απελευθέρωση και την επιστροφή μας. Φαίνεται ότι κάποια μέλη του Διεθνή Παράγοντα, έλαβαν υπόψη τους αγώνες των Κερυνειωτών για επιστροφή, καθότι σε όλα τα σχέδια λύσης του Κυπριακού που ετοίμασαν τα Ηνωμένα Έθνη, περιλαμβάνεται η επιστροφή εννέα χωριών της επαρχίας Κερύνειας, (Λάρνακας Λαπήθου, Αγριδάκι, Σύσκληπος, Άγιος Ερμόλαος, Κοντεμένος, Ασώματος, Μύρτου, Καρπάσια, και η κατοικημένη περιοχή του Κορμακίτη). Έχει διαφανεί ότι η «Ηγεσία» μας εφαρμόζοντας την, δημοφιλή στον τόπο μας, μέθοδο του ΜΕΣΟΥ, με την έναρξη νέου κύκλου συνομιλιών το 2015, απέκλεισε για δεύτερη φορά την επιστροφή του Λάρνακα της Λαπήθου, του Αγριδακίου, του Συσκλήπου και του Αγίου Ερμολάου, για να ζητήσει σε αντάλλαγμα την επιστροφή της περιοχής της Κυθρέας; Τι κι αν η «Ηγεσία» μας στις ίδιες συνομιλίες, απάλλαξε τους σφετεριστές των περιουσιών που εγκαταλείφθηκαν από τους ιδιοκτήτες τους λόγω της Εισβολής, και, αντί να τους επιρριχθούν ευθύνες και να υπάρξουν απαιτήσεις για επιστροφή των περιουσιών στους νόμιμους ιδιοκτήτες και την καταβολή αποζημιώσεων για απώλεια χρήσης, τους ονόμασαν «Χρήστες» και τους έδωσαν προνομιακά δικαιώματα και τον πρώτο λόγο για την απόκτηση ιδιοκτησίας της περιουσίας; Μήπως αυτό έγινε για να διευκολύνουμε τους Τούρκους σφετεριστές των περιουσιών των Ελληνοκυπρίων στα κατεχόμενα, να αποκτήσουν εύκολα και νόμιμα την ιδιοκτησία της περιουσίας, ούτως ώστε με τον ίδιο τρόπο να περιέλθει η ιδιοκτησία των περιουσιών των Τουρκοκυπρίων που εγκαταλείφθηκαν στις ελεύθερες περιοχές, στους παράνομους άρπαγες, πρόσφυγες, μη πρόσφυγες, μεγαλοεπιχειρηματίες και άλλους που ευνοήθηκαν, άμεσα ή έμμεσα, από τους κομματάρχες τους, με την μυστική και χωρίς κριτήρια απονομή τους; Μήπως παραδίδουμε την κατεχόμενη Πατρίδα στην Τουρκία, για να διασφαλίσουμε τα προσωρινά οφέλη της Εισβολής και την παράνομη αρπαγή των περιουσιών των Τουρκοκυπρίων στις ελεύθερες περιοχές;
Πως αλλιώς μπορούν να ερμηνευτούν όλα αυτά και οι δηλώσεις του «Ηγέτη» του μεγαλύτερου κόμματος, σε Πρεσβευτές ξένων Κρατών, προτού ακόμα αρχίσουν οι συνομιλίες στην τελευταία «Πενταμερή» Διάσκεψη, ότι προϋπόθεση για λύση του Κυπριακού είναι να προβεί η δική μας πλευρά και σε άλλες υποχωρήσεις (βλέπε εφημερίδες 23/2/2021); Μήπως οι Βρετανικές άτυπες ιδέες, όπως προτάθηκαν από τον Ύπατο Αρμοστή κ Στίβεν Λίλλι, στις 12 Σεπτεμβρίου 2021, έγιναν με αφορμή τις προαναφερθείσες δηλώσεις ή/και διαβουλεύσεις; Προς τι τότε, η αναφορά στην Κερύνεια στις πρόσφατες ομιλίες για τις Μαύρες Επετείους, όταν προωθούνται τέτοιες ιδέες σε διαβουλεύσεις;
Πως μπορεί να ερμηνευτεί ο αποκλεισμός της συμμετοχής της Ευρωπαϊκής Ένωσης και των Κρατών μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας, με την συμφωνία Αναστασιάδη/Ακκιντζί/ΈΪντα τον Δεκέβρη του 2016, για λύση του Κυπριακού σε Πενταμερή Διάσκεψη; Μήπως επίτηδες συμφωνήσαμε ή/και επιδιώξαμε την «Πενταμερή», για να αποφύγουμε την εφαρμογή του Διεθνούς Δικαίου και του Ευρωπαϊκού Κεκτημένου στην λύση του Κυπριακού; Πως θα μπορέσουμε να πετύχουμε λύση, με μονιμοποίηση και νομιμοποίηση της αρπαγής των περιουσιών των Τουρκοκυπρίων, αν εφαρμοστεί το Διεθνές Δίκαιο και το Ευρωπαϊκό Κεκτημένο; Προς τι άραγε το πήγαινε-έλα της Ηγεσίας, λίγες μέρες πριν την τελευταία Πενταμερή Διάσκεψη, σε μια προσπάθεια να ζητήσουν από Ξένους Φορείς, την συμμετοχή της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις συνομιλίες, την στιγμή που ξέρουν πολύ καλά ότι με την συμφωνία Αναστασιάδη/Ακκιντζή/Έιντα αποκλείστηκε οριστικά η συμμετοχή της.
Μήπως οι ισχυρισμοί που ακούσαμε για λύση Δύο Κρατών, είναι ο κρυφός πόθος και στόχος κάποιων «Ηγετών» και πολλών άλλων «συμπατριωτών» μας, που ευνοήθηκαν με τις επιπτώσεις της Εισβολής και βιάζονται να νομιμοποιήσουν την παράδοση της κατεχόμενης Πατρίδας στην Τουρκία, για να διασφαλίσουν μονίμως τις αρπαγές και άλλα συμφέροντά που τους επέφερε η Εισβολή; Μήπως είναι αυτοί οι ισχυρισμοί που έδωσαν αφορμή στην Τουρκία και σε ξένες δυνάμεις που την υποστηρίζουν, να προωθούν αυτή την λύση;
Τι και αν κατάφεραν να αποκλείσουν τα Ηνωμένα Έθνη από τον διαμεσολαβητικό τους ρόλο στην επίλυση του Κυπριακού, για να μπορούν να οδηγούν οι ίδιοι τις εξελίξεις προς την κατεύθυνση που βολεύει τους ιδίους;
Μήπως μας θυμίζουν την περίπτωση κάποιου που ρίχνει μια σπίθα μέσα στο δάσος, ανάβει η φωτιά και φουντώνει από μόνη της, ενώ αυτός την παρακολουθεί και όταν πάνε άλλοι για να την σβήσουν, προσποιείτε ότι πήγε και αυτός εκεί για να βοηθήσει στην κατάσβεσή της; Η διαφορά είναι ότι, όταν ανάψεις φωτιές στην πολιτική, δεν μπορείς να τις σβήσεις, μένουν εκεί και σιγοκαίνε μέχρι να πετύχουν τον στόχο τους.
Οι πρόγονοί μας κατάφεραν να μας παραδώσουν αυτό το νησί, που για χιλιετίες βρισκόταν υπό κατοχή, με όλα τα στοιχεία του Ελληνισμού και του Χριστιανισμού. Μήπως η δική μας γενιά, αντί να φροντίσει για την απελευθέρωσή του νησιού μας, με την στήριξη των Ηνωμένων Εθνών, όπως απελευθερώθηκαν όλες οι άλλες αποικίες, φρόντισε να εκμεταλλευτεί την ευκαιρία για να αποκομίσει προσωπικές φιλοδοξίες και οφέλη, αδιαφορώντας ότι με τις απαράδεκτες ενέργειές τους, παρεδόθη οικιοθελώς το 1/3 του νησιού μας στους Τούρκους κατακτητές, που εκτόπισαν, δια της βίας των όπλων, όλους τους ελληνοκύπριους κατοίκους; Να σημειωθεί ότι με την συνθήκη της Λοζάνης, η Τουρκία είχε αποποιηθεί των δικαιωμάτων της επί της Κύπρου, και, ότι με την συμφωνία εγγυήσεων του 1960, οι εγγυήτριες δυνάμεις, (Ελλάδα, Τουρκία, Βρετανία), δεν είχαν δικαίωμα στρατιωτικής επέμβασης στην Κύπρο.
Μήπως με όλα αυτά διαφαίνεται ότι, εμείς είμαστε οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι για την καταστροφή της Πατρίδας μας, και ότι το μεγαλύτερο εμπόδιο για την απελευθέρωση της κατεχόμενης Πατρίδας και την επιστροφή των προσφύγων, ήταν και είναι η «Ηγεσία» και πολλοί άλλοι «συμπατριώτες» μας, που βολεύτηκαν με τις επιπτώσεις της Εισβολής; Έχουμε χρέος και υποχρέωση, να αγωνιζόμαστε μέχρι το τέλος, για την απελευθέρωση της Πατρίδας και την επιστροφή στην Άγια Γή μας. Μπορεί να είμαστε λίγοι, αλλά δεν είμαστε μόνοι. Έχουμε το δίκαιο μαζί μας. Όποιος στηρίζεται και στηρίζει το δίκαιο, έχει και την ευλογία του Θεού μαζί του. Φτάνει να το επιδιώκει και να το αξιοποιεί ορθά. Αυτή είναι η ελπίδα μας.
Παρακαλώ μη μου πείτε ότι αυτά που γράφω υποβοηθούν τις θέσεις της Τουρκίας και προκαλούν διάσπαση. Κοιτάξετε να επιδώσετε σε άλλους
αυτούς τους ρόλους.
Εμείς θα επιστρέψουμε. Να είστε βέβαιοι για αυτό.
Καλήν «Ανάσταση», Καλήν Απελευθέρωση και Καλήν Επιστροφή στους Τόπους μας.
(Πρώην Γραμματέας της Συντονιστικής Επιτροπής Δήμων, Σωματείων και Οργανώσεων Επαρχίας Κερύνειας, από την ίδρυσή της το 1987 μέχρι το 2002.)
Ιστοσελίδα: www.andreaspetroudis.com
Email: andreaspetroudis@gmail.com
Η παρουσίαση του βιβλίου που ήταν προγραμματισμένη να γίνει με τον κύριο Χρίστο Ιακώβου στις 8 Δεκεμβρίου, ΑΚΥΡΩΘΗΚΕ λόγω των περιοριστικών μέτρων για το Covid 19.
Το βιβλίο προσφέρεται δωρεάν στους συγχωριανούς,ένα σε κάθε νοικοκυριό, μέχρι εξαντλήσεως του αποθέματος. Για την αγορά του βιβλίου, μπορείτε να απευθύνεστε στον συγγραφέα Ανδρέα Πετρούδη, τηλ. 99616141, ή στα βιβλιοπωλεία ‘D Mavromatis-new generation’ και στο ‘ΣΟΛΩΝΕΙΟΝ’
Σας ευχαριστώ,
Ο Συγγραφέας
