Έχουμε επισκεφθεί πρόσφατα -και κατά διαστήματα από την αποπεράτωση του- το αναβαθμισμένο παλιό Λιμάνι Λεμεσού (Ψαρολίμανο) και πράγματι μας εντυπωσίασαν τα κτήρια της μοντέρνας αρχιτεκτονικής, που ορισμένα ανεγέρθηκαν πάνω από τη θάλασσα, σε ένα οργανωμένο έργο ψηλής αρχιτεκτονικής ποιότητας, που κέρδισε και το Α’ Βραβείο Αρχιτεκτονικής της Κύπρου.
Θα θυμάστε, ασφαλώς, τις διαμαρτυρίες (από «ομάδα Λεμεσιανών αρχιτεκτόνων»), που είχαν ως θέμα τον κίνδυνο παρεμπόδισης της θέας (από πισινά κτήρια), μέχρι και την ποιότητα του stainless steel και άλλα ασυνάρτητα. Διαπιστώσαμε, τότε, ότι ο κύριος λόγος αυτής της ακατανόητης αντίδρασης ήταν το ότι ο αρχιτέκτονας του έργου προερχόταν από τη Λευκωσία και όχι από τη Λεμεσό.
Για το δικό μας γραφείο, προερχόμενο από τη Λεμεσό και μάλιστα (Α. Λοϊζου) Λεμεσιανοί 3ης γενιάς, από την οδό Αρχιμήδους (Αγία Ζώνη), ήταν «κάπως» κατανοητή η αρνητική αντίδραση (οι Λεμεσιανοί είναι ολίγον τοπικιστές), αλλά πληροφορηθήκαμε επίσης ότι ορισμένοι από τους αντιδρούντες αρχιτέκτονες αντιπροσώπευαν ένα αποτυχόντα προσφοροδότη για την ενοικίαση όλου του έργου. Ορισμένοι από αυτούς κατέληξαν ως διοργανωτές του καρναβαλιού, ενώ, για το γραφείο μας, είπαν ότι «καλύτερα να παραμείνετε στα θέματα που γνωρίζετε (εκτιμήσεις ακινήτων) και να μην ανακατεύεστε σε θέματα αρχιτεκτονικής».
Μπράβο στην Αρχή Λιμένων για το έργο αυτό και ασφαλώς στον Δήμο Λεμεσού που, ως μια ομάδα, προς όφελος της Λεμεσού, κώφευσε σε αυτές τις ανοησίες. Και διερωτόμαστε, τώρα που όλες οι μονάδες έχουν ενοικιαστεί με ελκυστικά ενοίκια και με καλή απόδοση και τώρα που αυτό το έργο αναδεικνύεται ως το μόνο ίσως «κυβερνητικό» έργο με οικονομική επιτυχία, επανήλθε μήπως κάποιος από τους τότε διαμαρτυρόμενους να ζητήσει συγγνώμη για το λάθος του, όπως όφειλαν να κάνουν και οι βουλευτές του ΗΡΩΙΚΟΥ ΟΧΙ (που δεν επανήλθαν) για το κούρεμα;
Διερωτόμαστε, αγαπητοί αναγνώστες, πώς θα προχωρήσει αυτός ο τόπος μπροστά, όταν διάφοροι έχουν μεν διαφορετική άποψη, αλλά, όταν αποδειχθεί ότι είχαν λάθος, δεν επανέρχονται με ένα συγγνώμη (αδύνατον με τα κυπριακά δεδομένα του τοπικού επιπέδου επαγγελματισμού).
Τόσο τα ενοίκια, όσο και οι χρεώσεις των μονάδων για κοινόχρηστα κλπ στο Ψαρολίμανο, είναι ψηλά για τα συνήθη κυπριακά βαλάντια, αλλά από την άλλη ορισμένα έργα έχουν ή θα πρέπει να έχουν στόχο τούς ψηλά αμειβόμενους και ξένους που αναζητούν κάτι πιο ποιοτικό. Ευτυχώς, για εμάς τους υπόλοιπους υπάρχουν οι εναλλακτικές λύσεις για όλα τα βαλάντια.
Η πλήρης ενοικίαση και η επιτυχής λειτουργία του έργου από τη συμπλήρωσή του είναι και η απόδειξη της γενικότερης επιτυχίας, όπως επιτυχία είναι και η χρήση της πλατείας για εκδηλώσεις, τόσο από επιχειρήσεις, όσο και από άλλους φορείς (από καρναβαλίστικες εκδηλώσεις έως και επιχειρηματικές, γενέθλια, κλπ).
Αυτή η υπόθεση μάς θυμίζει τις διάφορες παλιές αντιδράσεις για το πάρκο καμήλων (τώρα είναι από τα πιο επιτυχημένα theme parks) και τις αντιδράσεις από τους διάφορους λεγόμενους περιβαλλοντιστές (ως και εάν εμείς οι υπόλοιποι δεν νοιαζόμαστε για το περιβάλλον) για τον Ακάμα, που μετά από 30 χρόνια είμαστε στο μηδέν και πάλι χωρίς συγγνώμη για τη μη εφαρμογή της αρχικής πρότασης.
Θυμόμαστε και το λιμάνι της Λάρνακας, όπου και πάλι οι αντιδρούντες καθήλωσαν το λιμάνι εκεί που βρισκόταν προ 20 ετών, με τη Λεμεσό να διεκδικεί τις εργασίες του Λιμένα Λάρνακας και τώρα μετάνιωσαν οι αντιδρούντες, που δεν ξέρουν ακόμη τι θέλουν (ευτυχώς πρόσφατα κατακυρώθηκε επιτέλους η προσφορά για ενιαία ανάπτυξης μαρίνας – λιμανιού).
Εκτός αυτού, έχουμε και άλλα ανόητα σχέδια που δεν κοστίζουν τίποτα σε άσχετους αλλά μόνο στο κράτος, όπως η μετατροπή του παλιού ΓΣΠ σε πάρκο, ενώ υπάρχουν άλλα μεγάλα πάρκα στην περιοχή (το Γραμμικό Πάρκο Πεδιαίου, Δημόσιος Κήπος κλπ), η ανοησία για τραμ στη Λευκωσία και τόσα άλλα, για τα οποία το κράτος ξοδεύει εκατομμύρια για μελέτες, με πανευτυχείς μεν τους μελετητές, αλλά όχι και τους υπόλοιπους, αφού εμείς πληρώνουμε. Ποιος θα ζητήσει συγγνώμη για τις αστοχίες τους;
Ίσως το έτος 2022 να μας προβληματίσει περισσότερο αυτό το θέμα, για να είμαστε πιο σοβαροί στις σκέψεις μας και στις αντιδράσεις μας, έχοντας πάντοντε υπόψη και την οικονομική δυνατότητα του κράτους. Ταυτόχρονα και ενώ πασχίζουμε να προσελκύσουμε ξένους επενδυτές στην Κύπρο, εκείνοι που πίστεψαν στην Κύπρο για να επενδύσουν, αμφιβάλλουν τώρα για την ορθότητα της απόφασης τους, διαμαρτυρόμενοι (και πολύ σωστά) για τις εδώ αντιδράσεις και τη γραφειοκρατία, όπως π.χ.:
– Το έργο ΕΔΕΜ Γεροσκήπου – Ακυρώθηκε
– Ξενοδοχείο στη Λάρνακα, στις Φοινικούδες – Ακυρώθηκε
– Το Πάρκο στο Τρόοδος – Ακυρώθηκε λόγω μη απάντησης του Κτηματολογίου για το ενοίκιο μετά από 1½ χρόνο, άνκαι εγκρίθηκε από την κυβέρνηση
– Η μαρίνα του St. Raphael – Με ολοσέλιδη διαφήμιση στον τοπικό Τύπο, με διαμαρτυρία για καθυστερήσεις
– Το καζίνο (με το κάπνισμα ή όχι) – Προχωρά ευτυχώς.
Και άλλα.
Ξένοι επενδυτές, με πρωτοσέλιδες τους ανακοινώσεις στον Τύπο διαμαρτυρήθηκαν για την ακαταστασία που επικρατεί όσον αφορά τις επενδύσεις τους, που δεν προχωρούν (θυμίζω την προ ενός μηνός διαμαρτυρία Ινδού επενδυτή για την καθυστέρηση στην έκδοση άδειας εργασίας των ξένων υπαλλήλων του -400 άτομα- ο οποίος εγκατέλειψε την Κύπρο για τη Νορβηγία).
Και διερωτώμαι, πώς και δεν υπάρχει αντίδραση εκείνων που αντιδρούσαν για το Ψαρολίμανο, για τα πολυώροφα κτίρια που καλύπτουν μεγάλο μέρος της οικιστικής περιοχής της Λεμεσού, για το αποτέλεσμα στο κυκλοφοριακό της Λεμεσού με τα 200-300 νέα διαμερίσματα επί του ήδη επιβαρυμένου παραλιακού δρόμου, τα διάφορα καφέ που κατέλαβαν τη ζώνη προστασίας της παραλίας, κλπ.
Λογικό και θεμιτό μεν να υπάρχουν αντιδράσεις από ενδιαφερόμενους, αλλά χρειάζεται και η δίκαιη – αντικειμενική αντιμετώπιση για όλα.
Ευελπιστούμε σε κάποιου είδους απάντηση, για να επανέλθουμε με νέα δεδομένα.
Ο Θεός να μας βοηθήσει, αγαπητοί μας αναγνώστες.
