Η συζήτηση για το παρελθόν είναι χρήσιμη και επιβεβλημένη, γιατί μόνο έτσι θα δούμε τι πρέπει να κάνουμε σήμερα. Η εισβολή στις 20 Ιουλίου 1974 δεν ήταν κεραυνός εν αιθρία. Προηγήθηκε το πραξικόπημα της χούντας των Αθηνών και της ΕΟΚΑ Β κατά της εκλεγμένης κυβέρνησης του Αρχιεπισκόπου Μακαρίου. Αυτή η συνταγματική ανατροπή έδωσε το πρόσχημα στην Τουρκία να πραγματοποιήσει την εισβολή και από τότε να κατέχει το 37% του εδάφους της χώρας μας.
Σαρανταεπτά χρόνια μετά επιβάλλεται να αντλήσουμε τα αναγκαία συμπεράσματα για τα λάθη και τις παραλείψεις μας, για τις ευκαιρίες που είχαμε και δεν αξιοποιήθηκαν και να δούμε τις δικές μας ευθύνες για το αύριο.
Η Τουρκία βολεύεται με την defacto κατάσταση. Παγιώνει την κατοχή, δημιουργεί τετελεσμένα στη θάλασσα και τώρα μιλά για «δύο κράτη», ενώ κάνει βήματα για άνοιγμα της περίκλειστης πόλης του Βαρωσιού.
Τι κάνουμε εμείς; Αφήνουμε το χρόνο να περνά αναξιοποίητος ή δουλεύουμε ακατάπαυστα για τη λύση; Κάθε Κύπριος βλέπει ότι ο χρόνος δεν εργάζεται υπέρ μας. Το σημερινό status quo είναι μια διολισθαίνουσα κατάσταση προς το χειρότερο. Όπως τόνισε στην ομιλία του στη Βουλή ο γ.γ. του ΑΚΕΛ Σ. Στεφάνου «μόνο η λύση του Κυπριακού θα θέσει οριστικό τέλος σε όλα αυτά τα προβλήματα. Με τη λύση του κυπριακού με βάση λύσης τη δικοινοτική, διζωνική ομοσπονδία με πολιτική ισότητα όπως περιγράφεται στα ψηφίσματα του ΟΗΕ, με μία κυριαρχία, μία ιθαγένεια και μία διεθνή προσωπικότητα που να κατοχυρώνει τα ανθρώπινα δικαιώματα και τις βασικές ελευθερίες ολόκληρου του λαού μας, Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων»
Σαρανταεπτά χρόνια μετά η κατάσταση στο κυπριακό είναι όσο ποτέ άλλοτε κρίσιμη και οι πληροφορίες για τη δημιουργία νέων τετελεσμένων στην Αμμόχωστο, επιβάλλουν να δράσουμε χωρίς χρονοτριβή:
* Πρώτο, να μην περιοριζόμαστε στις καταγγελίες γιατί αυτές δεν δημιουργούν συμμαχίες. Η λύση δεν επιτυγχάνεται μόνο με την αντίδραση ούτε και με το να λέμε τι δεν θέλουμε.
* Δεύτερο, οφείλουμε να λέμε τι θέλουμε, να παίρνουμε πρωτοβουλίες και να πείθουμε ότι είμαστε σοβαροί και αξιόπιστοι σε όσα λέμε.
* Τρίτο, το ΑΚΕΛ δεν αρκείται σε διαπιστώσεις. Γι’ αυτό επέδωσε στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας συγκεκριμένη πρόταση από τις 4 Δεκεμβρίου 2020, η οποία στηρίζεται στη θέση του Γ.Γ. του ΟΗΕ τόσο για την ανάγκη συνέχισης της διαπραγματευτικής διαδικασίας από εκεί που είχε μείνει στο Κρανς Μοντανά, όσο και για αξιοποίηση του φυσικού αερίου με τρόπο που να καταστεί καταλύτης για τη λύση.
Είναι αναγκαίο να εντείνουμε τις προσπάθειες και τις πρωτοβουλίες μας για επανέναρξη των διαπραγματεύσεων, να πείσουμε ότι έχουμε προτάσεις που θα δημιουργήσουν δυναμική για λύση του κυπριακού και ταυτόχρονα να ενισχύσουμε τις κοινές προσπάθειες και επαφές ανάμεσα σε Ε/κ και Τ/κ. Να πείσουμε τον ΟΗΕ και την ΕΕ ότι μας ενδιαφέρει η λύση, ότι είμαστε έτοιμοι για συνομιλίες και συνολική επίλυση στη βάση του Πλασίου Γκουτέρες, όπως το υπέβαλε στα δύο μέρη ο ΓΓ του ΟΗΕ Α. Γκουτέρες στις 30 Ιουνίου 2017.
*Βουλευτής του ΑΚΕΛ Πάφου
