Κανένας δεν σου έδωσε κίνητρα για να το κάνεις…

Τρέμουν τις παρενέργειές του γιατί αυτό θα σε έκανε να σκέφτεσαι, να στοχάζεσαι, να κρίνεις, να αποφασίζεις υπό καθεστώς γνώσης και όχι προπαγάνδας…

Αυτό είναι ένα εμβόλιο που θα σε έκανε καλύτερο άνθρωπο, καλύτερο Έλληνα, σοφότερο, ηπιότερο κι όχι γενναίο καναπεδομάχο.

Οι ουσίες του είναι άκρως επικίνδυνες για εκείνους που σε θέλουν να βγάζεις τον σκασμό, για εκείνους που η σιωπή σου είναι το μαξιλάρι στον θρόνο τους.

Αυτό το εμβόλιο που σου το κρύβουν έχει μέσα του τα φιλημένα από τον Πρίαμο, ανδροφόνα χέρια του Αχιλλέα, τον θρήνο της Εκάβης, το πορφυρό υφαντό της Ανδρομάχης ατέλειωτο ακόμη απάνω στον αργαλειό του…

Στενάζουν μέσα του Αθηναίοι αιχμάλωτοι στρατιώτες που στοιβαγμένοι μέσα σε μια στενή χαράδρα στη Σικελία ψιθυρίζουν ευριπίδεια χορικά, έχοντας σιωπηλούς μάρτυρες μια κοτύλη με νερό καί δυο κοτύλες σιτάρι παραδίπλα…

Έχει μέσα του τις χρυσές πόρπες από τη ζώνη της κρεμασμένης Ιοκάστης που μ’ αυτές έβγαλε τα μάτια του κι έχασε το φως του ο Οιδίποδας…

Έχει μέσα του το σπαρακτικό βλέμμα της Ιφιγένειας στην Αυλίδα, το ΘΑΡΣΕΙ της Αθηνάς στον Τηλέμαχο, την σκόνη πάνω στα πόδια του Φειδιππίδη.

Φωλιάζουν μέσα του η προσευχή του Αίαντα στην τρομερή ομίχλη, το έλεος του Οδυσσέα για τους μνηστήρες, το μώλυ του Ερμή, η απάντηση των Λακεδαιμονίων στον Φίλιππο Β’ της Μακεδονίας…

Έχει την πάλη που ξύπνησε μες στην ψυχή του Νεοπτόλεμου όταν αντίκρυσε το πληγιασμένο πόδι του Φιλοκτήτη, το δάκρυ της Καρυάτιδας, τις 17 σφαίρες της Ηρώς Κωνσταντοπούλου…

Έχει ένα σκουριασμένο καριοφίλι μακρυγιαννίτικο, το μικρό όνομα του μεγάλου Μελά, τους καπνούς της Σμύρνης και τα τσαρούχια του Θεόφιλου…

Κουβαλεί το τελευταίο “ευχαριστώ” της Ζακλίν ντε Ρομιγύ, τον πυρετό στο μολύβι του Μόντη, τα χελιδόνια του Μιχάλη Πασιαρδή, τους βρακάδες του  Κκάσιαλλου, το θρόισμα των φύλλων απάνω στην αγιασμένη συκαμιά του Σεραγιού.

Αυτό το εμβόλιο έχει μέσα του την πρωϊνή δροσιά απάνω στα Φυλακισμένα Μνήματα της ημικατεχόμενης Λευκωσίας, τον ιδρώτα απ’ το πουκάμισο του Τάσου Μάρκου στη Μια Μηλιά, ένα φρικτό ημερολόγιο από τις μάχες της Λαπήθου και το χρυσό σταυρουδάκι της Κυράς της.

Έχει μέσα του, μια δράκα φως από τα μάτια του Τάσου Ισαάκ, το τελευταίο τσιγάρο στο στόμα του Σολάκη Σολωμού, την απαντοχή της Χαρίτας και τα θλιμμένα κυκλάμινα στον Πενταδάχτυλο…

Ο ιός της Λήθης καραδοκεί.

Εμβολιαστείτε…

*Δασκάλα