Ζούμε σε εποχές διχασμού. Πάντοτε ζούσαμε σε τέτοιες εποχές. Εγώ ΑΕΚ εσύ Ολυμπιακός, εγώ ΝΔ εσύ ΠΑΣΟΚ, εγώ Γρίβας εσύ Μακάριος, εγώ ένθεος εσύ άθεος και ένα σωρό άλλες αφορμές για διχόνοιες. Τα περισσότερα αίτια περιορισμένα στα στενά όρια μιας χώρας, μιας περιοχής και τις περισσότερες φορές σχετιζόμενα με προσωπικές πολιτικές πεποιθήσεις, ποδοσφαιρικές προτιμήσεις και φιλοσοφικές αναζητήσεις. Πολλές φορές αποτελούσαν το αλάτι και το πιπέρι σε μια πολυάσχολη ζωή, μια διέξοδο έστω και μερικές φορές βίαιη, στα ποδοσφαιρικά στάδια, ή συζητήσεων σε καφενεία κλπ. Σπάνια παρεκτρέπονταν οι άνθρωποι αλλά και αυτό να συνέβαινε δεν έπαιρνε διαστάσεις.
Πρωτόγνωρη έκτακτη κατάσταση είναι ομολογουμένως αυτή που ζούμε τον τελευταίο ενάμιση χρόνο στον πλανήτη Γη. Μέχρι τώρα τα αίτια διχόνοιας και διχασμού ήταν ορατά, ο τάδε πολιτικός, το τάδε κόμμα, η τάδε ποδοσφαιρική ομάδα κλπ. Διχασμοί μεταξύ των ανθρώπων οι οποίοι ως γνωστό μοιράζονται τον ίδιο γενετικό κώδικα –DNA υπήρξαν και οι διάφοροι πόλεμοι. Και πάλι ορατά τα αίτια, αμφισβητούμενες περιοχές, τρομοκρατικές επιθέσεις κλπ.
Στην παρούσα κατάσταση το αίτιο είναι αόρατο, σιωπηλό και ύπουλο. Απειλεί την ίδια την ύπαρξη του ανθρωπινού γένους το οποίο πασχίζει να κρατηθεί στη ζωή. Το ένστικτο της συντήρησης της ζωής κυριαρχεί στο ανθρώπινο γένος μιας και είμαστε τα μόνα λογικά όντα με συνειδητότητα του αναπόφευκτου τέλους της ζωής μας, του Θανάτου μας. Ο αόρατος, σε γυμνούς οφθαλμούς ιός, δεν είναι παρά ένας γενετικός κώδικας με τη μορφή RNA ή DNA μέσα σε μια κάψουλα ο οποίος πασχίζει για να ζήσει! Άλλοι λένε ότι δεν είναι καν ζωντανός οργανισμός, και όμως, μας απειλεί.
Τι κάνει τώρα την παρούσα κατάσταση ιδιαίτερα προβληματική και διχαστική; Πρώτα από όλα αν προσέξουμε καλά έχουν επικαλυφθεί όλα τα άλλα αίτια διχασμού από τον ιό και έχουν σχεδόν εξαφανισθεί ή αποσιωπηθεί. Ο φόβος του επικείμενου θανάτου, του αγνώστου αυτού πεπρωμένου , του αοράτου εχθρού φαίνεται να έχει ενεργοποιήσει κέντρα του ψυχισμού μας τα οποία ποτέ άλλοτε δεν είχαν βγει στην επιφάνεια. Αλλόκοτες συμπεριφορές, απόρριψη, μισαλλοδοξία, οργή, θυμός, παραφιλολογία, συνωμοσιολογίες απειλές, αποκλεισμοί, αβεβαιότητα , κατάθλιψη , βίαιες συμπεριφορές, άγχος, έξαρση ψυχικών νοσημάτων και πολλά άλλα. Η περίοδος αυτή θα μπορούσε να προσομοιαστεί με πολεμική κατάσταση προς ένα αόρατο και ασύμμετρο εχθρό. Η δυνατότητα της άμεσης πληροφόρησης ή και παραπληροφόρησης μέσα σε λίγα δευτερόλεπτα, η δυνατότητα του συνεχούς και καταιγιστικού βομβαρδισμού με ειδήσεις, οι οποίες συνήθως είναι οι ίδιες μεταξύ τους αλλά και επαναλαμβανόμενες, μπορούν να στρέψουν την προσοχή και την σκέψη της μάζας των ανθρώπων εκεί όπου τα media βούλονται. Η συνεχής αναπαραγωγή ψευδών ή αληθών ειδήσεων συντείνουν στην λεγόμενη πλύση εγκεφάλου.. Όπως φαίνεται όμως, κάθε άνθρωπος εκλαμβάνει και επεξεργάζεται την κάθε είδηση διαφορετικά από τον άλλο άνθρωπο. Ένας άνθρωπος αντιδρά ακραία σε μια πληροφορία , άλλος ήπια και άλλος αδιάφορα. Το πνευματικό υπόβαθρο, η παιδική ζωή, οι σπουδές, το γενετικό υπόβαθρο, η οικονομική κατάσταση, η θρησκευτικότητα και άλλοι παράγοντες θα ορίσουν πως το άτομο θα αντιδράσει και ενεργήσει.
Η πανδημία που ζούμε έχει αποκαλύψει πτυχές του ανθρώπου άγνωστες μέχρι τώρα όπως προαναφέραμε. Κορυφή του παγόβουνου το θέμα του εμβολιασμού των ανθρώπων. Έχουμε το γεγονός της πανδημίας που η συντριπτική πλειοψηφία των ανθρώπων αποδέχεται ως αληθή και υπάρχουσα και από την άλλη πλευρά την προτεινόμενη θεραπεία (πρόληψη), τον εμβολιασμό. Η ιατρική και με βάση τον όρκο του Ιπποκράτη στόχο έχει την ίαση του ανθρώπου , ενώ αυτή διέπεται από κανόνες ηθικής και δεοντολογίας. Ουσιαστικά η ιατρική επιστήμη είναι η επιστήμη της παράτασης της ζωής του ανθρώπου μέσα στα πλαίσια μιας όσο το δυνατόν ευζωίας. Η αμφιβολία, ο σκεπτικισμός, η αναζήτηση της αλήθειας, η έρευνα είναι χαρακτηριστικά μόνο των σκεπτόμενων υπάρξεων, των ανθρώπων. Μια αλήθεια δεν υπάρχει. Οι οπτικές γωνίες που μπορεί να δει κάποιος ένα γεγονός είναι πολλές. Στην ιατρική η αλήθεια αναζητείται συνήθως με την έρευνα και κυρίως με την στατιστική. Η στατιστική ουσιαστικά είναι η επιστήμη της αναζήτησης της αλήθειας ή τουλάχιστον της αναζήτησης της πιο «κοντινής» αλήθειας. Απόλυτη βεβαιότητα σε τίποτα δεν υπάρχει. Αυτή είναι ακριβώς η ρίζα του κακού στην σημερινή κατάσταση του διχασμού στον πλανήτη Γη. Η αδυναμία της πλήρους, εκατόν τοις εκατόν, εύρεσης της αλήθειας. Αυτό το στατιστικό λάθος μια μαθηματική πιθανότητα είναι το αίτιο! Η γιαγιά στο χωριό που αρνείται να εμβολιαστεί ξέρει από στατιστική και επιδημιολογία; φυσικά όχι. Η άρνηση στον εμβολιασμό όμως, επειδή έχει ακούσει για παρενέργειες, θρομβώσεις, θανάτους στατιστική εμπεριέχει. Κάθε άρνηση ή αποδοχή του εμβολιασμού εμπεριέχει την αποδοχή εκείνου του ενός τοις εκατόν των παρενεργειών ή του ενενήντα εννέα τοις εκατόν της έλλειψης παρενεργειών των εμβολίων. Η έλλειψη βεβαιότητας σκοτώνει. Μοιραία, όταν οι δύο αυτές κατηγορίες αντιστρατευμένων στατιστικών πεποιθήσεων βρεθούν αντιμέτωπες τότε αναπόδραστα βγαίνουν στην επιφάνεια τα προαναφερθέντα, μίσος απόρριψη, θυμός κλπ. Έχουν αναφερθεί περιστατικά, παιδιά να μην μιλούν στους γονείς γιατί εμβολιάστηκαν ή το αντίθετο, φίλοι να παρεξηγηθούν για τον ίδιο λόγο, άνθρωποι να μην προσέρχονται στον πνευματικό τους αν δεν ρωτήσουν την κατάσταση εμβολιασμού, ιλαροί και μειλίχιοι κατά τα άλλα άνθρωποι να γίνονται αγενείς και οξύθυμοι και άλλα πολλά.
Όλα αυτά δυστυχώς αποδεικνύουν πνευματική ένδεια. Κάθε ανθρώπινος διχασμός εμπεριέχει το μικρόβιο της πνευματικής φτώχειας, έλλειψης παιδείας και της ρηχότητας. Μας λείπουν τα «στάνταρτ», οι οδοδείκτες, τα παραδείγματα προς μίμηση. Ως άνθρωποι μεγαλώνουμε από παιδιά έχοντας μπροστά μας παραδείγματα , τον πατέρα , την μητέρα. Ποιος είναι αυτός που θα μας θωρακίσει όμως απέναντι στην πτώση μας σε καταστάσεις προ-πολιτισμικές , σε καταστάσεις της εποχής του ανθρώπου των σπηλαίων , του ανθρώπου-κυνηγού, του ανθρώπου που λειτουργεί μόνο με το ένστικτο; Κάποιος που υπερέβη όλα αυτά, κάποιος που με το παράδειγμα Του και τη ζωή Του έγινε φάρος και οδοδείκτης για την απαλλαγή από τα πάθη μας. Από τα πάθη μας που ως άφρονες πιστεύαμε ότι είχαμε νικήσει, την κατάκριση, οργή, καταλαλιά, το μίσος, ακόμη και εάν βρισκόμαστε μέσα στην πνευματική ζωή της εκκλησίας (ή έτσι πιστεύουμε). Ένας μιμητής του Χριστού, ένας ακόλουθός Του, ένας μελετητής του Ευαγγελίου και της καταγεγραμμένης εκεί ζωής Του μπορεί να φερθεί όπως εμείς φερόμαστε; Όπως φερόμαστε σε αυτόν που εμβολιάστηκε ή δεν εμβολιάστηκε; Ο Χριστός που δέχθηκε και αγάπησε την πόρνη, τον φονιά , τον ληστή , τον προδότη θα είχε να πει κάτι κακό για τον οποιοδήποτε δεχθεί ή όχι εμβολιασμό; θα ζητούσε τιμωρία κάποιου που είναι στην μια πλευρά της στατιστικής ή της άλλης; Και ποιος δεν θέλει να ζήσει; όλοι. Και όμως η φιλαυτία (υπερβολική αγάπη στον εαυτό μας) μας, που έχει ρίζα τον εγωισμό μας, μας παρακινεί να πράξουμε όλα αυτά τα δυσώδη και βδελυρά που μόνο τραυματίζουν το ανθρώπινο πρόσωπο, το κατ΄ εικόναν. Είναι πράγματι λυπηρό να ακούμε ακόμη και από στόματα πνευματικών ανθρώπων να λένε ότι το εμβόλιο σημαίνει εισιτήριο στην κόλαση ή αντίθετα η πιθανότητα κάποιος να μεταδώσει σε άλλο τον ιό (που δεν μπορεί να αποδειχθεί) μπορεί να θεωρηθεί και φόνος. Ακρότητες που δείχνουν απογύμνωση και ερήμωση της ψυχής του ανθρώπου.
Όσοι από εμάς έχουν την θέληση να αντισταθούν σε αυτό το ρεύμα της διχόνοιας τότε πρέπει να έχουν ως οδοδείκτη τους τον «ύμνο της Αγάπης» του Αποστόλου Παύλου:
«Αν ξέρω να μιλώ όλες τις γλώσσες των ανθρώπων και των αγγέλων, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε έγινα σαν ένας άψυχος χαλκός που βουίζει ή σαν κύμβαλο που ξεκουφαίνει με τους κρότους του. Και αν έχω το χάρισμα να προφητεύω και γνωρίζω όλα τα μυστήρια και όλη τη γνώση, και αν έχω όλη την πίστη, ώστε να μετακινώ με τη δύναμη της ακόμη και τα βουνά, αλλά δεν έχω αγάπη, τότε δεν είμαι τίποτε απολύτως.Και αν πουλήσω όλη την περιουσία μου για να χορτάσω με ψωμί όλους τους φτωχούς, και αv παραδώσω το σώμα μου για να καεί, αλλά αγάπη δεν έχω, τότε σε τίποτε δεν ωφελούμαι»
«Η αγάπη είναι μακρόθυμη, είναι ωφέλιμη, η αγάπη δε ζηλεύει, η αγάπη δεν ξιπάζεται (= δεν καυχιέται), δεν είναι περήφανη, δεν κάνει ασχήμιες, δε ζητεί το συμφέρον της, δεν ερεθίζεται, δε σκέφτεται το κακό για τους άλλους, δε χαίρει, όταν βλέπει την αδικία, αλλά συγχαίρει, όταν επικρατεί η αλήθεια. Όλα τα ανέχεται, όλα τα πιστεύει, όλα τα ελπίζει, όλα τα υπομένει.
Στώμεν καλώς αδέλφια
*Οδοντίατρος Ορθοδοντικός
