Η κοινωνία μας δίνει την εντύπωση ενός μωρού που πριν μάθει να περπατά έμαθε να βρίζει. Η πολιτική ηλικία της είναι βρεφική δεδομένου του χρόνου της πολιτικής της ιστορίας. Τα 60 χρόνια των εμπειριών της είναι ελάχιστα στους αιώνες της πολιτικής εξέλιξης. Και το ελάχιστο μέγεθός της, σε σύγκριση με τα μεγαθήρια της γεωπολιτικής, λεπτομέρεια στην αέναη δράση της διεθνούς διπλωματίας. Αποδείχτηκαν θύματα ψευδαισθήσεών τους όσοι επαίρονταν ότι είναι πολιτικές αυθεντίες. Το δε κακό είναι πως παρέσυραν στην καταφορά της μοίρας που δημιουργούσαν ένα Λαό που κέρδισε με τη γενναιότητά του τον θαυμασμό του κόσμου. Και στην ουρά του κατηφόρου που σέρνεται κουβαλεί το κακό, για να μολύνει και τους επερχόμενους. Τους βουρβουλάδες, που έρποντας και λείχοντας καταφέρνουν να συντηρούν την κακογλωσσιά που στιγματίζει την κομματική συμπεριφορά και επιδιώκει την απομάκρυνση των αξιόλογων ανθρώπων από την ενεργό πολιτική ζωή. 

Παράλληλη πληγή είναι όσοι ζουν και δρούν στα σκοτεινά. Τους λείπει η παρρησία να πουν και να στηρίξουν ό,τι επιδιώκουν, με εντιμότητα και ειλικρίνεια. Ενεργούν καταχθόνια. Κάνουν το κακό, καταστρέφουν ανθρώπους και συνεχίζουν ασυνείδητα να πατούν στα συντρίμμια που προκάλεσαν χωρίς τύψεις. Απεκδύονται κάθε ευθύνης και προχωρούν χωρίς ντροπή. Επιτυγχάνουν στον σκοπό τους, καταστρέφουν και μετατρέπουν το αποτέλεσμα σε κανόνα ενέργειας, μολύνοντας την κοινωνική ζωή και δημιουργώντας μια σκοτεινή επιδημία που γίνεται καταιγίδα με ευρύτερες συνέπειες, με αποτέλεσμα να εκθέτουν διεθνώς την πατρίδα τους. Να δημιουργούν μια ολέθρια κακοφημία που αντιμετωπίζεται ως αναξιοπιστία και επισύρει την περιφρόνηση. Προκαλούν μια κόπρο του Αυγεία. 

Υπ’ αυτή την έννοια καλούνται οι κομματικοί αρχηγοί να αναλάβουν τον ρόλο του Ηρακλή μπροστά στο πρόβλημα της κόπρου του Αυγεία, που αποτελούσε εστία βρομιάς και δυσωδίας που μόλυνε τον κόσμο επιφέροντας μύρια δεινά. Άκουσε την επιλογή του Ευρυσθέα ο μυθικός ήρωας, οσφράνθηκε τα αηδή συμπτώματα της κοπρογονίας κι έστρεψε τον ρουν παρακείμενου ποταμού, με αποτέλεσμα να απαλλάξει την περιοχή από τη συμφορά. Η ελληνική μυθολογία μεταδίδει μήνυμα ενέργειας στην πολιτική ηγεσία. Οφείλουν οι ηγέτες να κινητοποιηθούν προς κάθαρση των κομματικών εστιών της σύγχρονης κακοδαιμονίας. Άλλοτε στις περιόδους των προεδρικών επεσυνέβαιναν σημεία και τέρατα, με αστυνομικούς στις πρώτες επιδρομικές εφόδους. Άρπαζαν τις κάλπες από περιφέρειες όπου υπερτερούσαν αντίπαλοι του ηγεμόνα, τις απέρριπταν στις χαράδρες και εμφάνιζαν κάλπες της υποκοσμικής επιλογής. Διενεργούσαν παράνομες συλλήψεις δημοσιογράφων κατά προτίμηση που απήγαγαν σε σπηλιές όπου τους κακοποιούσαν (βλπ. Φαρμακίδης, Κωνσταντινίδης, Κυθρεώτης) και μεταμεσονύκτιες συλλήψεις δημοσιογράφων και μεταγωγές στα ανακριτήρια και στις φυλακές με ψευδείς ισχυρισμούς και ξυλοδαρμούς. Και αναφέρομαι στις συλλήψεις της 29ης Ιουλίου 1973 όλων των στελεχών των αντιπολιτευομένων εφημερίδων, την καταστροφή των υπό έκδοση εντύπων και τη διακοπή της κυκλοφορίας των (« Γνώμη», «Πατρίς», «Εθνική», «Μεσημβρινή»). Απ’ αυτά τα έντυπα, και τις επακόλουθες διώξεις, η «Γνώμη» ουδέποτε επανεξεδόθη. Τεκμήρια οι παρακολουθήσεις λειτουργών του Τύπου και οι τηλεφωνικές παρεμβάσεις ανωνύμων κακοποιών. 

Εξάλλου ομολογείται ότι σε κομματικά κέντρα διενεργούνταν υποκοσμικές δραστηριότητες με καταγραφές «πληροφοριών» εναντίον προσώπων του κομματικού κύκλου που τα μαυροπινάκιζαν, υποσκάπτοντας τις υπολήψεις τους και διαστρέφοντας τις εκτιμήσεις που τα αξιολογούσαν για δημόσιες ανελίξεις,  με προφανείς επιδιώξεις τις παραχαράξεις εντυπώσεων που επικρατούσαν στο ευρύτερο κοινό. Επί τούτοις αναφέρονται επιλογές κομματάρχη εναντίον στελεχών υπό αμφισβήτηση κατά τρόπο απαξιωτικό που υποδήλωνε διαγραφή από τις δυνατότητες αξιοποίησης. Είναι δε ενδεικτική η ρητή αντίθεση ότι «αυτός προβαίνει σε δημόσιες κριτικές που παραβλάπτουν και συνεπώς αποκλείεται η εύνοια για τον ίδιο ή τα παιδιά του»! Αυτά τα δείγματα της κομματικής παθογένειας ασκούν, κατά κανόνα, στον παρόντα χρόνο, αρρωστημένες επιπτώσεις στην πολιτική αλλά και στην κοινωνική ζωή, χώρας που μαστίζεται ήδη από υποκοσμικές επιδημίες και διαβιοί υπό συνθήκες δυσμενούς μεταχείρισης, ωσάν να πρόκειται περί υποδίκου σε αόρατα εδώλια συκοφαντών. Και δεν είναι άγνωστη η αλλοτινή κατάντια του σχηματισμού ομάδων λασπολογίας ανθρώπων αντιτιθεμένων στο καθεστώς μονοκρατορίας, με κίνητρο τη διάλυση οικογενειών με ψεύδη. Και έχουμε υπόψη ονόματα… 

Και είναι κοινώς αποδεκτή η διαμαρτυρία της ζωής του λαού, σαν βαρυνομένου από ποινή αναγκαστικού εγκλεισμού στο σπίτι του με συγκαταδίκους την οικογένειά του. Τα τρέχοντα πάθη της κοινωνικοπολιτικής πανδημίας πιέζουν ασφυκτικά τον εγκέφαλο να απαλλάξει τον κόσμο από τρόπους τέτοιας άθλιας κοινωνικής συμπεριφοράς, με υπαγόρευση από δαιμονιακές επιρροές και υπονομεύσεις, που προμηνύουν ασυγκράτητη διολίσθηση σε καταστάσεις ευρύτερης κοινωνιολογικής και ψυχολογικής κατάπτωσης.  

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, καλούνται οι ηγεσίες να επιληφθούν των δραστηριοτήτων των κομματικών παρασκηνίων, όπου σε μερικές περιπτώσεις οι κακές προθέσεις οργιάζουν. Οι υπεύθυνοι άνθρωποι οφείλουν να βρουν και να καθιερώσουν ένα σύστημα κάθαρσης της νέας κόπρου, για να καταπαύσουν να μολύνουν την πατρίδα μας τα αίσχη του είδους που όζουν παλιανθρωπιάς και επισωρεύουν πικρίες και ντροπές στον αθώο κόσμο. Γιατί η ύπαρξη τέτοιων παρασκηνίων ντροπιάζει και τους ηγέτες που απευθύνονται στον Λαό ζητώντας υποστήριξη προς ανάληψη ηγετικών διοικητικών θέσεων στη ζωή της δύσμοιρης Κύπρου, αλλά και την κοινωνία που προσπαθεί να βρει την οδό διαφυγής από την κακοδαιμονία, ελπίζοντας σε μια ανατολή καλύτερων ημερών.