Κατανοώ τον εκνευρισμό του κ. Αντρέα Παράσχου που πιάστηκε να ψεύδεται. Αντιπαρέρχομαι τους απαξιωτικούς, προσβλητικούς χαρακτηρισμούς για το ΑΚΕΛ, τα στελέχη του και εμένα προσωπικά. Δείχνουν εμπάθεια έως και μίσος, που μάλλον οφείλεται σε απωθημένα και ένοχη συνείδηση. 

Ο κ. Παράσχος επανέρχεται στο θέμα Σέρβα και ουσιαστικά αμφισβητεί ότι έγινε συνάντηση Σέρβα – Χριστόφια. Γράφει: «Άρα και να έγινε, είναι ως μη γενόμενη, διότι ουδείς -πλην του ΓΚ- μπορεί να την επιβεβαιώσει». Αν η δική μου μαρτυρία είναι αναξιόπιστη, ίσως η μαρτυρία του Ανδρέα Χρίστου που επίσης ήταν παρών στη συνάντηση, κριθεί πιο αξιόπιστη. 

Ο κ. Παράσχος δεν κρύβει τη συμπάθεια του προς την απαίτηση Σέρβα το ΑΚΕΛ να συνεργαστεί με τον Συναγερμό. Αν ο Σέρβας είχε ένα δικαιολογητικό γιατί τότε που τα έλεγε αυτά δεν είχαμε ακόμα την πυραυλολογία του Κληρίδη και το Κραν Μοντανά του Αναστασιάδη, σήμερα ποια είναι η δικαιολογία για τον Αντρέα Παράσχο; Ο οποίος έγραψε μάλιστα όσα έγραψε για τον Αναστασιάδη πριν λίγους μήνες;

Τα όσα γράφει ο Αντρέας Παράσχος για το ΑΚΕΛ και τον Άντρο Κυπριανού που από το 1978 δεν θέλουν τάχα λύση του Κυπριακού γιατί δεν θέλει λύση η Ρωσία, τα αφήνω ασχολίαστα γιατί απλά δείχνουν σύγχυση και μια απέλπιδα προσπάθεια να πιαστεί από κάπου και να δικαιολογήσει τα γραφόμενά του. 

Για κάθε ένα που δεν χωνεύει το ΑΚΕΛ η διαστρεβλωμένη αναφορά στους Σκελέα και Βάτη είναι αγαπημένο θέμα. Γράφει ο Αντρέας Παράσχος: «Ο ΓΚ παραδέχεται ότι ο Αλέξης εκτελέστηκε από τον Στάλιν, (προφανώς διότι ανακοινώθηκε επισήμως στην ΕΣΣΔ), αλλά περί Σκελέα και Βάτη που «χάθηκαν» στη Σιβηρία ούτε λέξη…» Και προφανώς το σταλινικό ΑΚΕΛ και ο καταχθόνιος συνταξιούχος πρώην έμμισθος καλύπτουν ένα έγκλημα!

Για τον Κώστα Σκελέα παραπέμπω στο «Βιογραφικόν Λεξικόν Κυπρίων 1800-1920» του Αριστείδη Κουδουνάρη, τόμος β’, σελ. 747. Εκεί διαβάζουμε: «Εστάλη εις Μαριούπολιν (1935) όπου εργάζετο ως τυπογράφος εις το τυπογραφείον της τοπικής ελληνικής εφημερίδος. Εκεί τον βρήκε ο θάνατος». Ο Σκελέας πέθανε το 1941 στους πρώτους μήνες της ναζιστικής εισβολής στην ΕΣΣΔ. Η Μαριούπολη βρίσκεται στη σημερινή Ουκρανία. Αναμένω τεκμηρίωση ότι ο Σκελέας χάθηκε στη Σιβηρία. 

Ο Βάτης, έχοντας πολύ μεγαλύτερη μόρφωση από τον Σκελέα και ως γεωπόνος που ήταν, μετά την εξορία του από την Κύπρο (1931) εργάστηκε ως αρχισυντάκτης της ελληνικής εφημερίδας «Κομμουνιστής» στην περιοχή του Βορείου Καυκάσου, ως διευθυντής Σοβχόζ (κρατικό αγρόκτημα), συνεργαζόταν με την εφημερίδα «Σοβιετική Σιβηρία», έγραψε πολλές μελέτες και άρθρα γύρω από γεωπονικά θέματα και τελικά στάληκε να επισκεφτεί μερικά κολχόζ και αγροτικά ινστιτούτα ερευνών της Δυτικής Σιβηρίας και ενώ ταξίδευε με τραίνο προσβλήθηκε από τύφο και πέθανε στο Νοβοσιμπίρσκ. Νεκρολογία για το θάνατο του δημοσιεύθηκε την 1η του Γενάρη 1934 στην «Σοβιετική Σιβηρία». Αυτά είναι τα γεγονότα. Τώρα, αν για τους φωστήρες όποιος ζούσε και πέθανε στη Σιβηρία ήταν θύμα διώξεων, αυτό είναι δικό τους πρόβλημα. Πάντως στο αρχείο του ΑΚΕΛ υπάρχει αντίγραφο του πιστοποιητικού θανάτου του Βάτη. Να το στείλω στον Παράσχο, που ξέρει και ρωσικά, μήπως πειστεί; 

Χαίρομαι που ο κ. Παράσχος επικαλείται τον Λένιν, έστω και κατά το δοκούν. Οι «εκσυγχρονιστές της Αριστεράς» κατά κανόνα θεωρούν τον Λένιν μίασμα. Να το προσέξει αυτό, μήπως τον κακοχαρακτηρίσουν…

Το ΑΚΕΛ δεν μονοπωλεί τον χώρο της Αριστεράς. Εκείνο όμως που ενοχλεί είναι να προσπαθούν κάποιοι να κτίσουν εικόνα ως ανανεωτές της Αριστεράς καταφεύγοντας στον αντιακελισμό. Ενοχλεί ακόμα το γεγονός ότι κάποιοι δεν επιζητούν τον διάλογο με το ΑΚΕΛ για το μέλλον της Αριστεράς στην Κύπρο, αλλά την επιβολή της δικής τους άποψης. Όλα αυτά δίδουν το δικαίωμα στα ενεργά στελέχη και σ’ εμάς τους συνταξιούχους, να υπερασπιστούμε το Κόμμα μας και τις ιδέες μας. 

Επανέρχεται ο κ. Παράσχος στη φιλολογία για το εφάπαξ των βουλευτών του ΑΚΕΛ. Το γεγονός ότι το ΑΚΕΛ πήρε πριν από πολλά χρόνια την απόφαση το εφάπαξ των βουλευτών (πιο σωστά ένα μέρος απ’ αυτό) να κατατίθεται σ’ ένα ταμείο για να μπορούν βετεράνοι του ΑΚΕΛ να ζήσουν με αξιοπρέπεια τα τελευταία χρόνια της ζωής τους, αποτελεί τίτλο τιμής για το Κόμμα. Και δείχνει πως το ΑΚΕΛ όντως είναι διαφορετικό από άλλα κόμματα. 

Εν κατακλείδι, πολλοί πριν τον Αντρέα Παράσχο προφήτευσαν το τέλος του ΑΚΕΛ. Στην πορεία διαψεύσθηκαν και απογοητεύτηκαν. Είμαι σίγουρος ότι την ίδια απογοήτευση θα νιώσει και ο κ. Παράσχος.

*Συνταξιούχος πρώην έμμισθος του ΑΚΕΛ.