Η ωρίμανση στην κοινωνία, στην επαγγελματική δραστηριοποίηση, ομοίως και αναπόφευκτα και στην πολιτική, περνά μέσα από διάφορα στάδια, από τον γυάλινο τοίχο, στη γυάλινη οροφή και στο κολλώδες πάτωμα. Σε μια προέκταση της δεδηλωμένης αναβάθμισης του ρόλου των γυναικών, ας αποδείξουμε στην πράξη πως, έχουμε ξεπεράσει το συμπλεγματικό σύνδρομο του γυάλινου γκρεμού.

Τα τελευταία δεκαπέντε και πλέον χρόνια, όσοι έχουμε εμπλακεί έστω και στοιχειωδώς στα θέματα που αφορούν τη συμφιλίωση οικογενειακής, εργασιακής και ιδιωτικής ζωής, έχουμε έρθει σε επαφή με έννοιες και ορολογίες που φάνταζαν θεωρητικά αόριστες και περισσότερο ακαδημαϊκής προέλευσης και προσέγγισης, στην πράξη όμως τελικά αποτυπώνουν σημαντικές και καθημερινές πραγματικότητες, μέσα και από την κοινωνική και πολιτική υποκρισία που επισυμβαίνουν σε πολύ μεγάλο βαθμό.

Για σκοπούς υποβοήθησης του βαθμού κατανόησης των συνειρμικών αποτυπώσεων αυτής της αρθρογραφικής προσέγγισης, υπενθυμίζεται ότι, ο γυάλινος τοίχος αφορά τον καθορισμό επαγγελμάτων και δραστηριοτήτων που παρουσιάζουν έντονη έμφυλη διάκριση και ως εκ τούτου αποτρέπουν την γυναικεία παρουσία. Ομοίως και η γυάλινη οροφή καθορίζει το επίπεδο ανέλιξης των γυναικών, ενώ το κολλώδες πάτωμα αφορά την επιβράδυνση της δυνατότητας των γυναικών για ανέλιξη. 

Σε μια κοινωνία που θέλει να παρουσιάζεται ως εξοικειωμένη με την ισότητα, αλλά στην πράξη συνεχίζονται να υφίστανται συμπλεγματικά σύνδρομα διάστασης ανάμεσα στα φύλα ή και όποια άλλα, ο γυάλινος γκρεμός, που αφορά τη δημιουργία μιας πλασματικής δυνατότητας ανέλιξης με στόχο την τροχιοδρομημένη αποτυχία που οδηγεί στην αποκαθήλωση, φαντάζει ως ένας μεγάλος κίνδυνος που θα πρέπει να τύχει άμεσης διαχείρισης.

Σίγουρα, οι όποιες συνειρμικές παραπομπές έχουν τη δική τους σημασία, αλλά αυτό που πρωτίστως θα πρέπει να ενδιαφέρει και να προάγεται είναι η ουσία. Η αντικατάσταση ανδρών από γυναίκες ή γυναικών από γυναίκες, είτε ακόμα και μεγαλύτερων ηλικιακά ατόμων του ίδιου φύλου από νέους, ως διαδικαστική πράξη δεν σημαίνει από μόνη της απολύτως τίποτα, ιδιαίτερα αν παρουσιάζει και ένα έντονα επικοινωνιακό χαρακτηριστικό.

Η ζωή αποτελείται από εικόνες που αποτυπώνουν στιγμές μέσα από τις οποίες δημιουργούνται, καλλιεργούνται και ανάλογα αποτυπώνονται ή και αναδεικνύονται συναισθήματα, ενώ συχνά ενδεχομένως να κτίζονται ή και να καταρρίπτονται μύθοι και ψευδαισθήσεις. Όσοι κατέχουν ή αναλαμβάνουν καθήκοντα, της όποιας μορφής και επιπέδου, θα πρέπει να αφήνονται να παράγουν έργο καταγράφοντας τις στιγμές που θα συνθέσουν τις εικόνες, έτσι ώστε να κριθούν αξιοκρατικά και με αντικειμενικά κριτήρια.

Η κοινωνική υποκρισία δημιουργεί ανάλογες προεκτάσεις οι οποίες επεκτείνονται, καλόπιστα, κακόπιστα και ενδεχομένως αναπόφευκτα και στην πολιτική. Αυτό όμως που θα πρέπει να απασχολήσει και να τύχει συνολικής διαχείρισης από τους υγιώς σκεπτόμενους στην πολιτική, όπως για παράδειγμα ανάμεσα στους, πολιτικούς, πολιτευτές, ακαδημαϊκούς, αναλυτές και  κοινωνικούς εταίρους,  είναι η πολιτική υποκρισία που οδηγεί σε τελματικά καταστροφικές ατραπούς. 

Οι εξελίξεις οι οποίες επισυμβαίνουν αυτή τη στιγμή, σε συνάρτηση βέβαια και με την ανάγκη αποτελεσματικής διαχείρισης και επίλυσης των προβλημάτων που προκύπτουν ως απότοκο του υγειονομικού σκέλους της πανδημίας, θα καθορίσουν την πορεία του κράτους, της πολιτείας και της κοινωνικοοικονομικής και εργασιακής δραστηριότητας για την επόμενη τουλάχιστον δεκαετία. 

Στο πλαίσιο αυτού του προβληματισμού, θα πρέπει να υπάρξει αποστροφή της πολιτικής υποκρισίας από όπου και εάν προέρχεται και σίγουρα, μακριά από λαϊκισμούς και δογματικά στείρες προσεγγίσεις, να αξιοποιήσουμε τις νέες προοπτικές που δημιουργούνται, ανάμεσα σε άλλες, ενδεικτικά και μέσα από:

· Την πιστή εφαρμογή των δράσεων που έχουν σχεδιαστεί και εμπεριέχονται στο Σχέδιο Ανάκαμψης και Ανθεκτικότητας και το οποίο αφορά, τόσο την παρούσα όσο και την επόμενη διακυβέρνηση. Ταυτόχρονα όμως, αποτελεί μέρος και της δραστηριότητας ολόκληρης της θητείας της παρούσας Βουλής των Αντιπροσώπων, κυρίως μέσα από τις προαπαιτούμενες μεταρρυθμίσεις οι οποίες θα στηρίξουν ουσιαστικά το σκέλος που αφορά την ανθεκτικότητα των δράσεων.

· Τη συζήτηση που βρίσκεται σε εξέλιξη, τόσο σε επίπεδο Ευρωκοινοβουλίου και Ευρωπαϊκής Επιτροπής, όσο και στο πλαίσιο της εμπλοκής των κοινωνικών εταίρων σε Ευρωπαϊκό επίπεδο, σε συνάρτηση με το μέλλον της Ευρώπης. Ένα μέλλον το οποίο θα πρέπει να καταγράφει, να αποτυπώνει και να συνθέτει τους προβληματισμούς, τις ανησυχίες, τις ανάγκες και τις εισηγήσεις του συνόλου των Ευρωπαίων εκπροσώπων των παραγωγικών δυνάμεων, δίνοντας ώθηση σε μια κοινωνικά δίκαιη ανάπτυξη της οικονομίας.

· Την ενίσχυση της διαπραγματευτικής ικανότητας και δυνατότητας της Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσα από την αξιοποίηση των υπόλοιπων Ευρωπαίων εταίρων, όπως επίσης και των πολιτικών ομάδων στο Ευρωκοινοβούλιο, για καλύτερη διαχείριση των προβλημάτων που προκύπτουν από την κατοχή και την επεκτατική στάση της Τουρκίας, στην ΑΟΖ, στην Αμμόχωστο και γενικότερα στα ελληνοτουρκικά θέματα, αναδεικνύοντας τα κοινά συμφέροντα και τους κινδύνους που ελλοχεύουν για το σύνολο της Ευρώπης.

· Την επίλυση του μεταναστευτικού ζητήματος που καταγράφει συγκεκριμένα προβλήματα  σε κοινωνικοοικονομικό και πολιτικό επίπεδο και τα οποία είναι ευδιάκριτα ανεξάρτητα από την όποια διαφορετική ιδεολογική προσέγγιση.

· Τη σωστή διαχείριση των αλλαγών και αναπροσαρμογών στην αγορά εργασίας και στο συνταξιοδοτικό, έτσι ώστε να μπορέσουν οι αποφάσεις που θα ληφθούν στο πλαίσιο της λειτουργίας του Εργατικού Συμβουλευτικού Σώματος, να τύχουν της υποστήριξης της Βουλής για τη ψήφιση των απαιτούμενων νομοσχεδίων.

Όλες αυτές οι προκλήσεις και η μετουσίωσή τους σε προοπτικές ανάκαμψης και ανάπτυξης σε ένα πλαίσιο κοινωνικής δικαιοσύνης και συνοχής, χρειάζονται τη μέγιστη δυνατή συναίνεση και συνεργασία, σε όλα τα επίπεδα.

Το στοίχημα λοιπόν, της επόμενης μέρας, θα πρέπει να κερδηθεί από όλους, μαζί με όλους και για όλους. Ευχή είναι όπως, συμβάλουμε όλοι και όλες στην αποστροφή προς την πολιτική υποκρισία, ευχόμενοι επίσης όπως, τόσο οι νέοι βουλευτές μαζί και με τους παλαιότερους, όσο και το νέο κυβερνητικό σχήμα, αντιληφθούν το ρόλο και το βάρος της ευθύνης. Σε αυτή την κρίσιμη συγκυρία, θα πρέπει να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων, στοχεύοντας στην ηθική στην πολιτική και στην ποιοτική συνύπαρξη ανάμεσα στην παραγωγή και στην προαγωγή σκέψης και έργου. 

*  Γενικός Γραμματέας ΣΕΚ.