Στην προσπάθειά τους να τετραγωνίσουν τον κύκλο στο Κυπριακό, ο Γενικός Γραμματέας των Ηνωμένων Εθνών και οι εκπρόσωποί του λανσάρουν αυτή την περίοδο την ιδέα για δύο «αυτοδιοικούμενες περιοχές» επί του πτώματος της Κυπριακής Δημοκρατίας. Ιδέα που στην ουσία προσφέρει αναγνώριση στην αποσχιστική οντότητα παρακάμπτοντας τη λύση δύο κρατών την οποία ούτε η Ευρωπαϊκή Ένωση ούτε ο Γενικός Γραμματέας αποδέχτηκαν. Ιδέα που καταστρατηγεί τις πρόνοιες του ψηφίσματος 541/1983 το οποίο καταδικάζει τη διακήρυξη της αποσχιστικής οντότητας ως νομικά άκυρη, ζητά την ανάκλησή της και απαιτεί απ’ όλα τα κράτη σεβασμό στην κυριαρχία και εδαφική ακεραιότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας. 

     Μπορεί η Τουρκία να θέτει τώρα στο τραπέζι τη λύση δύο κρατών αλλά δεν αποτελεί τον τελικό της στόχο στην Κύπρο, όπως και η λύση δύο αυτοδιοικούμενων περιοχών. Οι Τούρκοι και οι Τουρκοκύπριοι, από την εποχή που οι Βρετανοί αποικιοκράτες ενέπλεξαν την Τουρκία ως ενδιαφερόμενο μέρος στο Κυπριακό, κατάφωρα παραβιάζοντας τη Συνθήκη της Λωζάνης, έθεσαν τους στόχους τους επί τη βάσει των εκθέσεων του Τούρκου συνταγματολόγου και πολιτικού Νιχάτ Ερίμ, το 1955 και 1956, με σκοπό την ανάκτηση της Κύπρου. Έκτοτε, υπομονετικά υλοποιούν τον ένα στόχο μετά τον άλλο, είτε στα πλαίσια των διακοινοτικών συνομιλιών με τις δικές μας παραχωρήσεις είτε σε περιόδους αδιεξόδου που οι ίδιοι προκαλούν, με νέα τετελεσμένα. Με σταθερό υποστηρικτή και συνεπή υπηρέτη των τουρκικών επιδιώξεων τον βρετανικό παράγοντα. Όλοι όσοι έχουν μελετήσει τις εκθέσεις του Νιχάτ Ερίμ διαπιστώνουν με τρόμο ότι σήμερα οι στόχοι που τέθηκαν έχουν σε μεγάλο βαθμό επιτευχθεί. Αυτό που απομένει είναι η εξεύρεση μιας φόρμουλας που θα καταλύει την Κυπριακή Δημοκρατία, θα την εξισώνει με την παράνομη αποσχιστική οντότητα και που θα της επιτρέψει σε δεδομένη χρονική στιγμή να ενσωματώσει ολόκληρη την Κύπρο στην επικράτειά της. Τα σχέδια και η τακτική της Τουρκίας για την Κύπρο αλλά και την Ανατολική Μεσόγειο περιγράφονται ξεκάθαρα στο βιβλίο του πρώην Πρωθυπουργού Αχμέτ Νταβούτογλου, «Το Στρατηγικό Βάθος». Όπερ σημαίνει αναβίωση της οθωμανικής αυτοκρατορίας με επέκταση της Τουρκίας σε εδάφη που υποδούλωσε ο νεοσουλτάνος. 

     Σήμερα, η κατοχική δύναμη Τουρκία, η οποία καταδικάστηκε από σωρεία ψηφισμάτων των Ηνωμένων Εθνών και άλλων διεθνών οργανισμών, η χώρα η οποία κρίθηκε ένοχη για παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από το ΕΔΑΔ, όχι μόνο απαλλάσσεται από την ευθύνη των εγκλημάτων της και θωπεύεται δουλοπρεπώς από Ευρωπαίους και άλλους, αλλά και επιτυγχάνει να κατευθύνει τη Γραμματεία των Ηνωμένων Εθνών καθώς και τους κατά καιρούς εκπροσώπους του Γενικού Γραμματέα προς υιοθέτηση των θέσεών της στο Κυπριακό που επονομάζονται ιδέες, προτάσεις, σχέδια του Γενικού Γραμματέα. Το Σχέδιο Ανάν-Χάνει αποτελεί ένα κραυγαλέο παράδειγμα. 

    Άμοιρη ευθυνών δεν είναι και η ηγεσία των Ελληνοκυπρίων για τη σταδιακή διολίσθηση προς τις τουρκικές θέσεις. Άμοιρη ευθυνών δεν είναι και η πολιτική του κατευνασμού της τουρκικής επιθετικότητας, η θεωρία να πείσουμε την Τουρκία ποιο είναι το συμφέρον της από τη λύση του Κυπριακού. Οι διαφορετικές προσεγγίσεις στην πλευρά μας όσον αφορά στη μορφή επίλυσης του προβλήματος μόνο σύγχυση προκαλούν τόσο στον λαό όσο και στους ξένους. Η ψευδαίσθηση ότι κάποιος δυνατός της γης θα σώσει αυτό τον δύσμοιρο τόπο. 

     Ας καθήσουν όλες οι κεφαλές του τόπου και ας δουν με καθαρό φακό την πραγματικότητα και ας υιοθετήσουν μια κοινή θέση και στρατηγική για να σωθεί ο τόπος. Γιατί στα χέρια μας είναι η σωτηρία μας. 

*Πρέσβης ε.τ.