Στις μέρες μας συζητείται συνεχώς το τεράστιο πρόβλημα που δημιούργησε σε διάστημα πέραν του έτους η πανδημία. Αίσθηση απομόνωσης ιδιαίτερα για άτομα που διαμένουν μόνα, οικογενειακή συμβίωση που οδηγεί σε βία, έλλειψη εργασίας και η πλαστή κοινωνικότητα που φέρνουν τα κοινωνικά δίκτυα αποτελούν τα χαρακτηριστικά μιας κατάστασης που δύσκολα αντιμετωπίζεται.
Διατηρείται η ελπίδα ότι ο χρόνος θα απαλύνει τα συμπτώματα. Η πανδημία ως απρόβλεπτο γεγονός δημιούργησε μετατραυματικό στρες στους συνανθρώπους μας. Τα οικονομικά προβλήματα επίσης που μεσολαβούν, παγιώνουν το πρόβλημα της έντονης ανησυχίας για το αδιόρατο μέλλον. Η αβεβαιότητα λειτουργεί ως παγίδα και αυξάνει την ένταση των σκέψεων που βασανίζουν το μυαλό σε καθημερινή βάση.
Η επαναφορά του ατόμου εστιάζει στην γνωσιακή συμπεριφορική θεραπεία με την διόρθωση των γνωστικών στρεβλώσεων. Βασικοί τρόποι βελτίωσης του προβλήματος παραμένουν η ενίσχυση της αυτοεκτίμησης, η εστίαση στο παρόν, ο διαλογισμός, η άσκηση αναπνοής, η γυμναστική, η προσεγμένη ισορροπημένη διατροφή, η αισιοδοξία, η έκφραση ευγνωμοσύνης, η δημιουργία υποστηρικτικού συστήματος και η παρακολούθηση ατόμων που διακρίνονται για την ψυχική δύναμη. Το άγχος όταν παραταθεί, καταλήγει να συνοδεύεται και από κατάθλιψη με συνεχή αναδρομή σε περιστατικά του παρελθόντος και απώλεια όρεξης για δραστηριότητες. Προκύπτει ως αδήριτη ανάγκη η αυτοφροντίδα, η καταφυγή στο στοργικό οικογενειακό περιβάλλον, η αποδοχή τραυματικών καταστάσεων του παρελθόντος και η σταδιακή ανάληψη ορισμένων δραστηριοτήτων που θα ενισχύσουν την αυτοπεποίθηση και τον ενθουσιασμό.
Η πανδημία αλλάζει τα σύγχρονα δεδομένα, προέχει η αυτοπροστασία και η αποφυγή της δραματοποίησης των γεγονότων. Προτεραιότητα αποτελεί η μείωση του άγχους και αν χρειάζεται η επίσκεψη σε ειδικό ψυχικής υγείας. Η θετική σκέψη βοηθά σημαντικά στην διαχείριση της κρίσης. Περνώντας την κάθε μέρα με ηρεμία αλλάζουμε τον άσχημο ρυθμό του υπερβολικού άγχους.
* Ερευνητής Ψυχολογίας
