Η επικρατούσα τον τελευταίο καιρό μαυρίλα στις καρδιές μας και σ’ όλο το φάσμα της ζωής μας, θέλετε εξ αιτίας των απειλών της Τουρκίας, της πανδημίας του κορωνοϊού, των σκανδάλων και τόσων άλλων, φουντώνει οσημέραι και πλακώνει παντού, λόγω και της προεκλογικής διαμάχης. Κάποια ουσιώδη προβλήματα παραμερίζονται, όπως για παράδειγμα το μέλλον αυτού του τόπου, και τη δημόσια συζήτηση μονοπωλούν «πιασάρικα» θέματα, όπως τα σκάνδαλα, η διαφθορά, τα «χρυσά» διαβατήρια, οι απάτες, τα ρουσφέτια και τα παρόμοια.

Ώς εδώ ουδείς ψόγος. Αντιθέτως, θα λέγαμε πως καλώς βγαίνουν στην επιφάνεια τα κακώς κείμενα, για να ενημερώνεται ο πολίτης και με όσα μέσα διαθέτει να πιέζει προς αντιμετώπιση των ατασθαλιών, για την οποία σίγουρα θα υπάρχουν κάποιοι τρόποι. Και σ’ αυτές όμως τις περιπτώσεις της ανάδειξης αποστημάτων του κοινωνικού μας βίου, δεν επιδεικνύεται ο απαραίτητος ζήλος να μελετηθούν σε βάθος τα πράγματα, να αναζητηθεί η ουσία και, προπάντων, δεν ψηλαφίζεται βούληση για τη λήψη μέτρων και τη θεσμοθέτηση κανόνων και διαδικασιών για πάταξη του φαινομένου. Τον χειρισμό των πραγμάτων αναλαμβάνουν κατά κύριο λόγο οι ούτως ή άλλως εμπλεκόμενοι, οι οποίοι εξαντλούνται σε κομματικές και νομικίστικες κοκορομαχίες περί πάντων των πραγμάτων και άλλων τινών. Εκσφενδονίζονται αλληλοκατηγορίες, βέλη ρίπτονται ένθεν κακείθεν, επιστρατεύονται αίολες τις πιο πολλές φορές δικαιολογίες, επινοούνται κίβδηλα επιχειρήματα. Μάχες διεξάγονται εκ του συστάδην μέχρι τελικής πτώσεως, με όπλα συνήθως ακατανόμαστες ύβρεις, συμπαρασύρονται στο βάραθρο των προσωπικών αντιπαραθέσεων και των μικροκομματικών επιδιώξεων εισηγήσεις και προτάσεις και καινοτομίες, ανεξαρτήτως του αν είναι κοινωφελούς ή όχι περιεχομένου. Φωνασκίες, αλαλαγμοί, βαβούρα και σαματάς ταλαιπωρούν τα αφτιά μας, κουρνιαχτός πολύς σηκώνεται, ως η ενδημούσα τον τελευταίο καιρό στον τόπο μας σκόνη της Σαχάρας. Το σκηνικό παραμένει για λίγες μέρες, για να αποσυρθεί στη συνέχεια και κάποιο άλλο να πάρει τη θέση του, ώστε να πλαισιωθεί το νέο γεγονός, το οποίο όντως έγινε ή πιθανώς εφευρέθηκε, για να στραφεί η προσοχή των ιθαγενών μακριά από τα προηγούμενα. Ποιος ασχολείται σήμερα με τη «Λίστα Γιωρκάτζη», τη διαρροή εγγράφων στο Αλ Τζαζίρα, τα κόκκινα δάνεια των Π.Ε.Π.; Αλήθεια, τι έγινε με όλα αυτά; Μας είπαν πολλά και διάφορα για τα δάνεια αυτά. Το μόνο που δεν μας είπαν είναι αν, τελικά, θα πληρωθούν, πώς και πότε.

Το ερώτημα που ανακύπτει είναι αν υπάρχουν λύσεις στην κακοδαιμονία μας. Εξ αντικειμένου θα λέγαμε πως σίγουρα θα υπάρχουν. Χρειάζεται όμως συναντίληψη, ομοψυχία και πραγματική βούληση από τους άρχοντες, που έχουν την εξουσία, να επιστρατεύσουν από διάφορους κλάδους του επιστητού έντιμους ανθρώπους –κάπου θα υπάρχει και αυτό το είδος– οι οποίοι να εξουσιοδοτηθούν να υποβάλουν εντός τακτού χρονικού διαστήματος εισηγήσεις για μέτρα, κανόνες και θεσμούς, μέσα από τους οποίους θα προκύψουν οι απαραίτητοι νόμοι. Οι νόμοι αυτοί να προβλέπουν και για αυστηρούς ελέγχους και σοβαρές ποινές.

Ερώτημα δεύτερο. Είμαι αισιόδοξος; Όχι και τόσο! Κι ο λόγος είναι γιατί δεν βλέπω να υπάρχει τέτοια βούληση, γιατί ξεχνούμε γρήγορα και γιατί όλοι σχεδόν εξυπηρετούνται από το ισχύον σύστημα του βολέματος, της αλληλοκάλυψης και του κουκουλώματος.  

Ερώτημα τρίτο. Γιατί, εν τοιαύτη περιπτώσει, μπήκα στον κόπο να γράψω τις πιο πάνω σκέψεις; Για εκείνο το λίγο που άφησα να αιωρείται στην προηγούμενη παράγραφο. Ίσως και ξεμυτίσουν σιγά-σιγά κάποιοι έντιμοι άνθρωποι που πραγματικά νοιάζονται για τον τόπο.

*Φιλόλογος – ερευνητής.