Από το 1974 η Τουρκία ποτέ δεν θεώρησε την εισβολή και κατοχή του 37% του Κυπριακού εδάφους , ως τον τελικό της στόχο. Από την στιγμή που η ΚΔ συνεχίζει να υπάρχει χωρίς η ίδια να την ελέγχει, η κατοχή από μόνη της δεν τις προσφέρει αξιόλογα στρατηγικά πλεονεκτήματα .
ΣΤΟΧΟΙ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ : Ο πραγματικός στρατηγικός της στόχος ήταν, και συνεχίζει να είναι, ο έλεγχος της Κύπρου . Για να πετύχει αυτό , έκανε όλα αυτά τα χρόνια τις πιο κάτω παράλληλες προσπάθειες :
Αναβάθμιση του ψευδοκράτους : ΑΠΕΤΥΧΕ , αφού του ψευδοκράτος συνεχίζει να είναι μια παράνομη οντότητα , μη αναγνωρισμένη από καμιά χώρα και κανένα διεθνή οργανισμό.
Υποβάθμιση της ΚΔ : ΑΠΕΤΥΧΕ, αφού η ΚΔ συνεχίζει να υπάρχει ως διεθνώς αναγνωρισμένο Κράτος και μάλιστα πέτυχε να ενταχθεί στην ΕΕ ως Μέλος.
Μια διευθέτηση του Κυπριακού προβλήματος δικών της προδιαγραφών, μέσω πολύχρονων διαπραγματεύσεων με ψευδεπίγραφο στόχο την ΔΔΟ, η οποία όμως στην πραγματικότητα θα της επέτρεπε να πετύχει τον πραγματικό της στόχο : ΑΠΕΤΥΧΕ , αφού 6 διαδοχικοί Πρόεδροι της ΚΔ σε πολύχρονες διαπραγματεύσεις δεν αποδέχτηκαν τις Τουρκικές απαιτήσεις. Να τονιστεί επίσης ότι οι Ε/Κ , σε επίπεδο λαού, είπαν όχι στους Τουρκικούς στόχους στο δημοψήφισμα του 2004.
ΣΤΟΧΟΙ ΤΩΝ Ε/Κ : Από δικής μας πλευράς, οι στόχοι μας από το 1974 και εντεύθεν, ήταν :
Η υπεράσπιση της ύπαρξης της ΚΔ για να μην επιτρέψουμε τον έλεγχο της από την Τουρκία : ΠΕΤΥΧΑΜΕ αφού συνεχίζουμε να υπάρχουμε ως διεθνώς αναγνωρισμένο Κράτος, παρά τις πολλαπλές και διαχρονικές πιέσεις της πανίσχυρης Τουρκίας και άλλων φίλων της , τα δικά μας λάθη και την αδιαφορία της διεθνούς κοινότητας .
Η ανατροπή της κατοχής και η πραγματική απελευθέρωση της Κύπρου : δυστυχώς ο στόχος αυτός ΔΕΝ ΕΠΙΤΕΥΧΘΗΚΕ , για αντικειμενικούς λόγους που έχουν να κάνουν με το μικρό μας μέγεθος και το μέγεθος του αντιπάλου, η έλλειψη στρατηγικής και σωρεία δικών μας λαθών όπως : οι ψευδαισθήσεις μας ότι η Τουρκική αδιαλλαξία θα καμφθεί με δικές μας υποχωρήσεις , η υποβάθμιση της αποτρεπτικής μας ισχύος τόσο σε στρατιωτικό όσο και διπλωματικό επίπεδο, η μη αξιοποίηση της αποτρεπτικής δύναμης της Ελλάδας , η υπέρμετρη σημασία για το τι μπορούν να κάνουν οι Τ/Κ και η «ρομαντική» έννοια της επαναπροσέγγισης , κ.α.
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 1 :Ως συνήθωςμετά από κάθε γύρο διαπραγματεύσεων, αρχίζουν τα μοιρολόγια για επικείμενη καταστροφή, φτάσαμε στο παραπέντε της διχοτόμησης, φταίει η πλευρά μας που δεν ήταν ευέλικτη, φταίει ο Πρόεδρος μας που δεν έπεισε την Τουρκία ( ως εάν η Τουρκία αναμένει εμάς να την πείσουμε )και άλλα φαιδρά και ανυπόστατα από τους υποστηρικτές της ΔΔΟ ,πάντοτε με τον συνειρμό ότι πρέπει να κάνουμε και άλλες υποχωρήσεις η περίπου να δεχτούμε αυτά που ζητά η Τουρκία .
Όμως αν διαγνώσουμε σωστά τους στόχους της Τουρκίας και τον βαθμό που τους πέτυχε και αν αξιολογήσουμε σωστά την δύναμη και το κύρος του Κράτους μας και την αδυναμία των Τούρκων για αναγνώριση τουψευδοκράτους , ίσωςνα μπορέσουμε να πετύχουμε και τον δεύτερο στόχο μαςμε την κατάλληλη στρατηγική .
ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ 2 : Αν πράγματι οι Τούρκοι θέλουν ξεχωριστό Κράτος και αν πιστεύουν ότι μπορούν να το πετύχουν , γιατίχρειάζονται την δική μας συναίνεση και δεν προχωρούν να ζητήσουν αναγνώριση από τα 193 Κράτη του κόσμου και γιατί δεν κάνουν αίτηση να ενταχθούν στους Διεθνείς Οργανισμούς ;Η απάντηση είναι απλή : πρώτον δεν είναι αυτό που θέλουν γιατί δεν τους συμφέρει και δεύτερον δεν θα τους αναγνωρίσει κανείς .
