Οι εξωφρενικές απαιτήσεις της Τουρκίας στην Πενταμερή ξεγύμνωσαν την πολιτική μιζέριας της Λευκωσίας που επικρατεί από το 2008 μέχρι σήμερα, με δύο προβεβλημένους εκφραστές της. Ο Κασουλίδης (ΔΗΣΥ) ως Υπ. Εξωτερικών απέρριπτε να θέσει στις διαπραγματεύσεις προτάσεις που δεν θα αποδεχόταν η Τουρκία, όπως ο ίδιος δήλωσε. Τώρα, τόνιζε ότι «στην Πενταμερή θα διαπιστωθεί η πολιτική βούληση κάθε πλευράς»… Κάθε πλευράς και όχι της Τουρκίας! Στην ίδια γραμμή ο Τ. Τσιελεπής (επικεφαλής ΑΚΕΛ για το Κυπριακό), αντί να στιγματίζει την Τουρκία για περιφρόνηση των δεσμεύσεων και υποχρεώσεών της ζητώντας τώρα «συνεταιρισμό δύο κρατών», κατηγορεί την Ε/κ πλευρά που δεν ενήργησε έγκαιρα να «γωνιάσει» την Τουρκία. Κι όπως εξηγεί, δύο επιλογές υπάρχουν: Είτε ο δρόμος που μας προτείνει (κι άλλες υποχωρήσεις), είτε η στρατιωτική επιλογή. Είναι φανερό πως στην άρνηση τους να αναγνωρίσουν τη συντριβή της πολιτικής τους, υποχρεώνονται να… «επενδύουν» σε συνεργασία με το ισλαμοφασιστικό τουρκικό καθεστώς και τον εγκάθετο του στα κατεχόμενα, προς τους οποίους θα πρέπει να δώσουμε κι άλλα για να «γωνιάσουμε» την Τουρκία!
Η επικρατούσα πολιτική του κατευνασμού της ΕΕ προς την Τουρκία γίνεται με συναίνεση Λευκωσίας και Αθήνας, που συμφώνησαν να παγώσει κάθε σχέδιο για κυρώσεις. Ωστόσο, την πολιτική της μιζέριας της Λευκωσίας απορρίπτει η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών, ανεξαρτήτως κομματικής προέλευσης, η οποία αναζητά αντικατοχική πολιτική. Ιδού μερικά στοιχεία της πολιτικής της μιζέριας:
α) Ενώπιον του Διεθνούς Ποινικού Δικαστηρίου υπάρχει καταγγελία (που υπέβαλα από το 2014) εναντίον συγκεκριμένων Τούρκων αξιωματούχων για τη διάπραξη του εγκλήματος παράνομου εποικισμού της Κύπρου. Η Κυπριακή Κυβέρνηση που εκπροσωπεί τον λαό -θύμα του εγκλήματος δεν συμμετέχει! Προφανώς, προτιμά να χαθεί η υπόθεση παρά να χαλάσει η πολιτική της… μιζέριας.
β) Οι αξιωματούχοι του ψευδοκράτους συνωμοτούν κατά του συντάγματος και για απόσχισή τους από την Κυπριακή Δημοκρατία. Στην Ισπανία, οι διοργανωτές αποσχιστικού κινήματος διώκονται ποινικά και φυλακίζονται.
γ) Για πόσο ακόμη η ΕΕ θα εκδίδει χάρτες με την ΑΟΖ Κύπρου-Ελλάδας να εφάπτεται (Έκθεση Ευρωπ. Επιτροπής για την Καθαρή Ενέργεια 2020) αφού οι ενδιαφερόμενοι το αποφεύγουν;
δ) Ο πρώτος επικεφαλής κράτους που χαρακτήρισε τον εγκάθετο της Τουρκίας στα κατεχόμενα ως «Τουρκοκύπριο ηγέτη» ήταν ο Πρόεδρος της Κύπρου.
ε) Με αφορμή το χαλλούμι, υπήρχε δυνατότητα να ισχύσει η νομιμότητα της Κυπριακής Δημοκρατίας σε όλο το επιτρεπόμενο εμπόριο από τα κατεχόμενα, στέλλοντας σαφές πολιτικό μήνυμα για κοινό κράτος εντός της ΕΕ και διαχωρισμού των Τουρκοκυπρίων από την εγκάθετη ηγεσία τους. Ωστόσο, ο αρμόδιος υπουργός προσαρμόστηκε περισσότερο στις απαιτήσεις της «τουρκοκυπριακής ηγεσίας» αντί στην ευρωπαϊκή νομιμότητα.
Συνοπτικά, είναι ευτύχημα που ακόμη υπάρχουμε. Και ενόσω υπάρχουν πολιτικοί αρχηγοί που θεωρούν ότι θα συνετίσουμε το ισλαμοφασιστικό θηρίο με σωστά δώρα/κίνητρα, η ελπίδα είναι οι πολίτες που αναζητούν μια ορθολογική αντικατοχική πολιτική.
*Ευρωβουλευτής ΔΗΚΟ (S&D), Πρόεδρος Πολιτικής Επιτροπής για την Μεσόγειο
