Όποτε «πετά» ο τουρισμός, λέμε «παίξαμε σωστά τα χαρτιά μας». Όποτε «κουτσαίνει», για πολλούς λόγους, λέμε «κακώς βάλαμε όλα τα αυγά μας σε ένα καλάθι».
Στην πραγματικότητα, πάνε χρόνια από τότε που τα αυγά μας ήταν μόνο ή κυρίως στο καλάθι του τουρισμού. Αλλά και πάλι η οικονομία κλυδωνίζεται ή επηρεάζεται όποτε ο τουρισμός τα βρίσκει μπαστούνια. Μάλλον γιατί, άλλοι κερδίζουν όταν πάει καλά ο τουρισμός και άλλοι όταν αποδίδουν άλλοι τομείς της οικονομίας. Τα έσοδα από την τουριστική βιομηχανία διανέμονται ευρύτερα.
Για φέτος, δύσκολα θα υπάρξει αναστροφή στην πορεία που πήρε τον Μάρτιο ο τουρισμός. Επιστροφή στα μεγαλεία του 2024 και 2025 δεν φαίνεται να υπάρχει, τουλάχιστο για φέτος. Και μάλλον το πρόβλημα δεν είναι μόνο ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή, ούτε η ανασφάλεια που προκάλεσε η ανατολική Μεσόγειος σε όσους άκουσαν για το περίφημο ντρόουν που έπεσε στις βάσεις Ακρωτηρίου ή όσους άκουσαν τον Μακρόν να λέει, εβρισκόμενος στην Κύπρο, για… πυραύλους που έπεσαν στην Κύπρο και άλλα φοβερά. Έκανε ζημιά επικοινωνιακά εκείνη η περίοδος, αλλά τότε η προτεραιότητα ήταν η διασφάλιση της συμμετοχής συμμαχικών κρατών στην προστασία της χώρας από πιθανά νέα κτυπήματα -ήταν οι πρώτες μέρες μιας νέας πολεμικής σύγκρουσης εδώ γύρω- και όχι η ωραιοποίηση της εικόνας για τους δυνητικούς επισκέπτες.
Υπάρχει ασθενική έως μηδενική ανάπτυξη σε πολλές χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, κυρίως τις μεγάλες και οικονομικά ανεπτυγμένες χώρες, που υπό κανονικές συνθήκες διοχετεύουν εκατομμύρια επισκέπτες στον νότο της Ευρώπης. Και με ασθενική ανάπτυξη, αυτοί που νιώθουν άνετα να πάρουν τους δρόμους για διακοπές, μειώνονται. Δεν λένε όχι στις διακοπές οι Ευρωπαίοι, ούτε φέτος. Λένε όχι στις μακρινές και μεγάλης διάρκειας διακοπές. Και βεβαίως, στις ακριβές διακοπές.
Όλα τα πιο πάνω κριτήρια, δεν ευνοούν τις διακοπές στην Κύπρο για μια μεγάλη μερίδα μικρομεσαίας και μεσαίας οικονομικής στάθμης δυνητικούς επισκέπτες. Γιατί ο Γερμανός να έλθει Κύπρο αν μπορεί να πάει με λιγότερα λεφτά σε μια γειτονική χώρα, που τη θεωρεί και πιο ασφαλή από προορισμούς στην ανατολική Μεσόγειο ή τη Μέση Ανατολή ευρύτερα; Και γιατί να μην ταξιδέψει με το ιδιωτικό του όχημα, με λεωφορείο ή τρένο, για να μειώσει το κόστος τώρα που αυξάνονται τα αεροπορικά εισιτήρια; Γιατί να μην κάνει διακοπές στη χώρα του, αναμένοντας καλύτερες μέρες για κάπου μακρύτερα; Γιατί να μην κάνει το ίδιο ο Ελλαδίτης, ο Πολωνός, ο Άγγλος;
Δυστυχώς, αυτό θα κάνει μια σημαντική μερίδα δυνητικών επισκεπτών. Πολλοί από τις ομάδες πληθυσμού που μας ήρθαν πέρσι και πρόπερσι, δεν θα μας έρθουν φέτος. Δεν έχουμε παρά να το διαχειριστούμε όσο πιο ορθολογικά μπορούμε.
Μετέδωσε τις προάλλες το ΑΠΕ ότι καθίστανται λιγότερο ελκυστικά για τους Γερμανούς τα ταξίδια μεγάλων αποστάσεων, λόγω των υψηλών τιμών, της πολιτικής αβεβαιότητας και των διεθνών κρίσεων. Είναι διαπίστωση του Γερμανικού Συνδέσμου Τουρισμού. Ο οποίος προβλέπει αύξηση της κίνησης στους εγχώριους τουριστικούς προορισμούς.
«Η αβεβαιότητα οδηγεί τους ανθρώπους να κάνουν διακοπές στη χώρα τους», δήλωσε στο ARD ο Νόρμπερτ Κουντς από τον Γερμανικό Σύνδεσμο Τουρισμού, εξηγώντας ότι για το καλοκαίρι του 2026 πολλοί παραθεριστές είναι επιφυλακτικοί. «Οι συγκρούσεις στη Μέση Ανατολή, η ασταθής πολιτική κατάσταση σε πολλές περιοχές του κόσμου και το αυξανόμενο κόστος επηρεάζουν τις αποφάσεις τους», ανέφερε.
Λογικό. Και για τους Γερμανούς και για τους Άγγλους και για τους Σκανδιναβούς και για τους Ελλαδίτες. Για όλους. Ακόμα και για τους Κύπριους. Φτάνει να υπάρχουν συμφέρουσες εναλλακτικές επιλογές εντός έδρας και για τους Κύπριους καταναλωτές.
