Στο δεύτερο τεύχος της ιδιαίτερα ενδιαφέρουσας έκδοσης του «Φιλελευθέρου» «200 χρόνια από την ελληνική επανάσταση του 1821: Το τίμημα και η συμβολή της Κύπρου», με συγγραφέα τον καθηγητή Πέτρο Παπαπολυβίου, περιέχεται άρθρο με τίτλο «Κύπριοι Αγωνιστές στο Αρχείο του Ροδίωνος Π. Γεωργιάδη».
Πρόκειται για έρευνα με σκοπό τον εντοπισμό στα Κρατικά Αρχεία της Ελλάδας και την αντιγραφή εγγράφων στα οποία αναφέρονται Κύπριοι αγωνιστές του 1821.
Σε σημείωμά του για την έρευνα, μέρος του οποίου δημοσιεύεται στη σελίδα 39 του τεύχους, ο Ροδίων αναφέρεται στην αρχή στην έλλειψη πληροφοριών για συμβολή της Κύπρου στην επανάσταση του 1821 πέραν των γεγονότων της 9ης Ιουλίου. Στη συνέχεια, γράφει τα εξής ουσιώδη, τα οποία αφαιρέθηκαν και τα οποία θεωρώ απαραίτητο να γνωστοποιηθούν:
«Το πράγμα αυτό έκαμε τόσο εμένα όσο και το συνάδελφο κ. Πάνο Δ. Λεβέντη να αναζητήσουμε πληροφορίες εκεί που, ίσως, έπρεπε να υπάρχουν, αφού τα Αρχεία της Αρχιεπισκοπής Λευκωσίας που θα μπορούσαν να μας δώσουν τέτοιες, κάηκαν τόσες φορές και τα αρχεία του Εβκάφ είναι απρόσιτα στους Έλληνες: Στα Γενικά Αρχεία του Κράτους. Σκεφτήκαμε δηλ. ότι ήταν δυνατό στα έγγραφα των υπουργείων της εποχής 1822-1827 και του αρχείου Καποδίστρια, να περιέχωνται πληροφορίες σχετικές με την Κύπρο ή ένα Κυπριώτη αγωνιστή.
Ο Διευθυντής των Αρχείων και καθηγητής μας κ. Δ. Ζακυθηνός μάς ενεθάρρυνε και σ΄ αυτόν οφείλουμε τον ενθουσιασμό με τον οποίο προχωρήσαμε στην έρευνα. Εξετάσαμε από τον Απρίλη ως τον Αύγουστο του 1940 τους φακέλλους των Υπουργείων
α. Πολέμου
β. Ναυτικών
γ. Εσωτερικών
δ. Αστυνομίας
και ε. Εκτελεστικού σώματος και Διοικητικής Επιτροπής,
έμειναν δηλ. τα υπουργεία Δικαίου, Οικονομικών, Θρησκείας και το Βουλευτικόν που τα θεωρήσαμε ως λιγώτερο σημαντικά, εκτός του Βουλευτικού του οποίου τα έγγραφα θα ήταν εξαιρετικής σημασίας αν εσώζοντο». (Γ. Χατζηκωστής, Αρχείον Ροδίωνος Π. Γεωργιάδη, τόμ. Γ΄, Λευκωσία: Ιερά Αρχιεπισκοπή Κύπρου, σ. 11.)
Έχοντας υπόψη τα πιο πάνω, πιστεύω ότι οποιαδήποτε αναφορά σε αυτή την έρευνα ως έρευνα μόνο του Ροδίωνα Γεωργιάδη και όχι και του Πάνου Λεβέντη αδικεί όχι μόνο τον Πάνο Λεβέντη αλλά και τον Ροδίωνα Γεωργιάδη, που, εντίμως πράττων, σύμφωνα με την επιστημονική δεοντολογία, έγραψε ότι η έρευνα ήταν έργο και των δυο φοιτητών και φίλων.
