Φέτος συμπληρώνονται 200 χρόνια από την έναρξη της ελληνικής επανάστασης του 1821. Βέβαια δεν σημαίνει ότι αυτή η συγκυρία σηματοδοτεί κάτι διαφορετικό από τα διαχρονικά μηνύματα που διαρκώς εκπέμπει. Θα λέγαμε απλά ότι είναι πολύ σημαντικό να δούμε πρώτα από όλα πώς ένας λαός πρέπει να συνδέει την ιστορία ως διδαχή και ως εφόδιο για το μέλλον του και αυτό είναι μέγιστο ζήτημα, που είναι πάντα επίκαιρο και αναγκαίο για τη φροντίδα και την υπεράσπιση αυτού του μέλλοντος.
Η επανάσταση των Ελλήνων το 1821 δεν ήρθε ξαφνικά ούτε ήταν κεραυνός εν αιθρία. Προηγήθηκαν πολλές εξεγέρσεις και πολλές κοινωνικές και εθνικές αναζητήσεις έως ότου στη συνείδηση του απλού λαού που υπόφερε, που εκ των πραγμάτων είναι πάντα η κινητήριος δύναμη της ιστορίας, διαμορφωθεί η αναγκαιότητα για έναν αγώνα με μοναδικό ζητούμενο ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ και με την πίστη πως όταν ένας λαός ενωμένος είναι αποφασισμένος να νικήσει, θα νικήσει.
Μέρα γιορτής σήμερα! Μέρα περισυλλογής, μέρα της ιστορίας μας με τα μάτια στραμμένα στο παρόν και στο μέλλον!
Στις σημερινές γενιές πέφτει το βάρος να μπορέσουν να αποδείξουν ότι είναι αντάξιοι εκείνων των αγωνιστών που χωρίς τίποτα στα χέρια τους ξεκίνησαν έναν αγώνα με υπέρτερο κατακτητή και δυστυχώς με την απόλυτη εχθρότητα των μεγάλων δυνάμεων της «Ιεράς Συμμαχίας» της τότε Ευρώπης.
Κάπως έτσι, ξεκινούν πάντα οι αγώνες με πρωτοπόρους ανθρώπους με όραμα, ατσάλινη θέληση για αξιοπρέπεια, που βάζουν την πατρίδα πάνω από τον εαυτό τους! Οι Έλληνες τότε αποφάσισαν, επαναστάτησαν, υπέφεραν, μάτωσαν, κτυπήθηκαν, λοιδορήθηκαν, διώχθηκαν, και παρόλα αυτά κατάφεραν και μας χάρισαν την ελευθερία νικώντας μάλιστα υπέρτερους εχθρούς. Και μάλιστα αυτοί οι λίγοι τόλμησαν χωρίς να υπολογίζουν εχθρούς και «λογικές».
Είναι λοιπόν γνωστά όλα τα κατορθώματα των Ελλήνων αγωνιστών του ΄21. Έδωσαν τα πάντα για τη θρησκεία, την πατρίδα και την ελευθερία. Χρόνια η φλόγα μέσα τους σιγόκαιγε όπως του Ρήγα ο Βελεστινλή και των πρωτεργατών της Φιλικής Εταιρίας. Ήταν λίγοι αλλά ήταν αποφασιστικοί και ενωμένοι για τον ιερό σκοπό της επνάστασης.
Το ζητούμενο σήμερα και αυτό είναι ίσως το πιο σημαντικό είναι η ενότητα του λαού που χρειάζεται ένας αγώνας, για να επιτύχει. Μελετώντας την ιστορία της ελληνικής επανάστασης θα μπορέσουμε να εξάγουμε ασφαλή συμπεράσματα για αυτή την ενότητα και τις στιγμές που οι νίκες ήταν δεδομένες, όταν όμως ενωμένοι οι Έλληνες αντιμετώπιζαν τους κατακτητές.
Οι κίνδυνοι που απειλούν τη χώρα μας είναι πάρα πολλοί και αφορούν κυρίως την τουρκική κατοχή, τις απειλές και τις μεθοδεύσεις της Τουρκίας. Το ερώτημα εκτιμάται πως πρέπει να ειναι σήμερα το εξής: αν είναι επιτρεπτό και αυτό αν συμβαδίζει με τα μηνύματα της ελληνικής επανάστασης, να βρισκόμαστε και να συζητούμε όλα όσα κυριολεκτικά μας οδηγούν στην καταστροφή, με όσα έρχονται στην επιφάνεια σχετικά με αυτή την αθλιότητα της διαφθοράς, που μαστίζει τον τόπο μας σε καιρούς τόσο χαλεπούς.
Υποψήφιου Βουλευτή ΔΗΚΟ Αμμοχώστου
