Άρθρο στη ψηφιακή, συλλεκτική έκδοση του Φιλελευθέρου «Η ΚΥΠΡΟΣ ΤΟ 2024! ΕΤΟΣ ΠΡΟΚΛΗΣΕΩΝ» που διατίθεται δωρεάν μέσω του philenews.com
Έγραφα στο περσινό αντίστοιχο τεύχος γιατί χρειάζεται να εξηγήσουμε στην κοινωνία τον ρόλο των πανεπιστημίων. Γίνονται τόσα πολλά πράγματα σε ένα ακαδημαϊκό ίδρυμα που διαμορφώνουν σε μεγάλο βαθμό την κοινωνία μας.
Ακαδημαϊκοί, διδακτικό και ερευνητικό προσωπικό διδάσκουν, εκπαιδεύουν, επιδρούν στις ζωές των νέων φοιτητριών και φοιτητών μας, ερευνούν για να επεκτείνουν τη γνώση και να θεμελιώσουν τις βάσεις του νέου κόσμου που διαμορφώνεται, επικοινωνούν με την κοινωνία για να βελτιώσουν λειτουργίες της και να μεταφέρουν και να ανταλλάξουν ιδέες και γνώσεις με στόχο την αλληλο-καλυτέρευση. Μέλη του διοικητικού προσωπικού στηρίζουν έναν σύνθετο οργανισμό, συμβουλεύουν, υλοποιούν αποφάσεις και αποτελούν σημείο επαφής και διαχείρισης λειτουργιών και διαδικασιών του οργανισμού.
Και είναι και οι φοιτήτριες και οι φοιτητές μας, οι μελλοντικοί απόφοιτοί μας που κρατούν τον οργανισμό μας δραστήριο, φωτεινό, νέο… όχι ότι τα υπόλοιπα μέλη δεν διατηρούμε τη νεότητά μας, αλλά είναι αυτή η ορμή, η τόλμη, η προσδοκία της νέας γενιάς, που μας κρατά συνέχεια σε σύνδεση με τον κόσμο που συνεχώς εξελίσσεται, αλλάζει νοοτροπίες, κουλτούρες, τρόπο ζωής.
Μία γέφυρα σύγκλισης διαφορετικών γενιών που βρίσκουν τρόπο να συνεργάζονται, να επικοινωνούν, να δημιουργούν. Αυτή είναι η πανεπιστημιακή μας κοινότητα. Μία δυναμική, φωτεινή κοινότητα, που δεν σταματά να δοκιμάζει τα όριά της, να διαλέγεται, να συζητά, να σκέφτεται για τον τρόπο που λειτουργεί μέσα στην κοινωνία και τον κόσμο. Το Πανεπιστήμιο είναι οι άνθρωποί του.
Ήταν μία ομολογουμένως δύσκολη χρονιά για την πανεπιστημιακή μας κοινότητα. Χρονιά αναστοχασμού, έντονων συζητήσεων και ανησυχιών, προβληματισμών για το μέλλον του Πανεπιστημίου Κύπρου. Βρίσκουμε το βηματισμό μας και πορευόμαστε στο μέλλον.
Η κυβερνοεπίθεση που δέχτηκε ο οργανισμός μας τον Μάρτιο του 2023 δοκίμασε τις αντοχές και το βαθμό αποκρισιμότητας της κοινότητας. Ήταν ένα μεγάλο μάθημα. Προβήκαμε σε διορθωτικές κινήσεις και συνεχίζουμε να θωρακίζουμε την πληροφορική υποδομή του πανεπιστημίου μας.
Με την ταχύτητα που αλλάζει ο κόσμος μας, το Πανεπιστήμιο Κύπρου καλείται να εξελίξει τον τρόπο λειτουργίας του. Διάγουμε μία περίοδο κατά την οποία τα ακαδημαϊκά ιδρύματα ανά το παγκόσμιο δοκιμάζονται, τόσο οικονομικά, όσο και λειτουργικά. Οι αναφυόμενες δε τεχνολογίες μας καλούν να σκεφτούμε πώς λειτουργούμε, πώς διδάσκουμε, πώς ερευνούμε.
Μεγαλύτερη πρόκληση παραμένει η χρονοτριβή και η ταχύτητα ψήφισης των απαραίτητων νομοθετικών μεταρρυθμίσεων στο χρόνο που χρειάζονται για να μπορέσει το Πανεπιστήμιο Κύπρου να πορευτεί με αυτοπεποίθηση στο μέλλον. Χάσαμε το παράθυρο ευκαιρίας του Brexit και είμαστε ακόμη σε αναμονή για την ψήφιση των κανονισμών που θα μας επιτρέπουν να προσφέρουμε ξενόγλωσσα προπτυχιακά προγράμματα. Η μη ψήφιση δε του νόμου για την ίδρυση πανεπιστημιακών κλινικών, δεν αφήνει την Ιατρική Σχολή να λειτουργήσει με όλη της τη δυναμική, δεν επιτρέπει επίσης την ουσιαστική αναβάθμιση των υπηρεσιών δημόσιας υγείας. Δέκα χρόνια από την ίδρυσή της Ιατρικής Σχολής κι ακόμα συζητάμε για το θέμα αυτό! Πόση καθυστέρηση; Για τη διατήρηση ποιων «ισορροπιών» θα θυσιάζεται και θα εξευτελίζεται το δημόσιο συμφέρον;
Πολλά μπορούν να γίνουν και θα γίνουν. Αυτή η αισιοδοξία μου για το μέλλον του Πανεπιστημίου Κύπρου πηγάζει από την εμπιστοσύνη που έχω στους φωτεινούς μας ανθρώπους. Την επιτυχία και τη μοίρα του πανεπιστημίου μας θα την καθορίσει η ζωντανή, δυναμική και φωτεινή του κοινότητα η θέλησή μας να δημιουργήσουμε, να συνδεθούμε και να συνεργαστούμε.
Αφιερώνω την παρέμβαση στον απόφοιτό μας Ζαχαρία Μασλούμ Αξού, απόφοιτο της τάξης του 2023. Πολιτικός πρόσφυγας, έχοντας να αντιμετωπίσει πολλές δυσκολίες στη ζωή, τα κατάφερε, απέκτησε το πτυχίο του. Γεμάτος ελπίδες, όνειρα, φως, ένας ανθεκτικός και δυνατός νέος, του οποίου η επιμονή και αντοχή ελπίζω να τύχει αναγνώρισης στην κοινωνία που τώρα θα κληθεί να εργαστεί. Αφιερώνω το μήνυμά μου σε όλες και όλους τους απόφοιτούς μας που ολοκληρώνοντας τις σπουδές τους θα βρουν σιγά-σιγά, ο καθένας και η καθεμία στο δικό τους ρυθμό, το δρόμο τους.
Με την ευχή εμείς οι μεγαλύτεροι/ες να είμαστε υπομονετικοί/ες, δημιουργικοί/ές καθοδηγητές και καθοδηγήτριες, εύχομαι σε όλες/ους ένα 2024 γεμάτο κατανόηση και φως.
Καθηγητής Τάσος Χριστοφίδης Πρύτανης Πανεπιστημίου Κύπρου
