Είναι μακριά από εμάς να συμβουλεύουμε τους ξένους μόνιμους κατοίκους πώς να χειριστούν την καθημερινή τους ζωή στην Κύπρο, αλλά οι περισσότεροι από εμάς, σε κάποια στιγμή, ζήσαμε για μεγάλα χρονικά διαστήματα σε ξένες χώρες. Είναι αλήθεια ότι όσο πιο νέα είναι η γενιά, τόσο πιο εύκολο είναι να προσαρμοστεί σε «παράξενα έθιμα και συμπεριφορές» μιας ξένης χώρας. Μας λυπεί όμως να διαπιστώνουμε ότι οι περισσότεροι ξένοι στην Κύπρο δεν κάνουν προσπάθεια να αναμειχθούν με τους ντόπιους, δημιουργώντας μικρές συστάδες ξένων κοινοτήτων, μερικές από τις οποίες είναι αρκετά μεγάλες.
Παράδειγμα αποτελούν οι Άγγλοι και ιδιαίτερα όσοι ζουν στην Πάφο και στη «Μικρή Αγγλία» (Πέγεια). Πόσο βαρετό είναι να βλέπεις τους ίδιους ανθρώπους, να επισκέπτεσαι τα ίδια καφέ και μπαρ και να μιλάς για καλές ή κακές στιγμές, καλούς ή κακούς δρόμους, τίτλους ιδιοκτησίας και ο,τιδήποτε άλλο.
Θα μπορούσαμε να καταλάβουμε την παλαιότερη γενιά, αφού όσο μεγαλώνει κανείς, τόσο πιο δύσκολο είναι να προσαρμοστεί, αλλά ακόμη και άτομα με μικρά παιδιά υπάρχει λογική γιατί πρέπει να τα στείλουν σε αγγλόφωνο σχολείο; Αφήστε τα παιδιά, αγαπητοί μας συγκάτοικοι, να πάνε σε ένα τοπικό δημοτικό σχολείο, για να γνωρίσουν τη γλώσσα, να κάνουν φίλους που θα έχουν δίπλα τους αργότερα στη ζωή τους, οι γονείς, ντόπιοι/ξένοι θα συναντηθούν σε γενέθλια κλπ κλπ.
Στον στόχο αυτό εμείς οι ντόπιοι δεν βοηθούμε. Ακόμη και όταν ένας ξένος προσπαθήσει να μιλήσει στα ελληνικά, οι ντόπιοι θα απαντήσουν στα αγγλικά. Έτσι, είναι πολύ δύσκολο να μάθεις τη γλώσσα (εκτός από τις δυσκολίες της ελληνικής γλώσσας).
Σαν να μην έφταναν αυτές οι δυσκολίες, έχουμε τη «σωστή» ελληνική γλώσσα, την οποία διαβάζουμε σε βιβλία κλπ και μια άλλη, αυτή της κυπριακής διαλέκτου, η οποία προσθέτει σε όλη τη σύγχυση, αλλά, αν κάποιος αποφασίσει να περάσει την υπόλοιπη ζωή του εδώ, μια προσπάθεια δεν θα πάει χαμένη, για να αισθάνονται οι αλλοδαποί κάτοικοι την Κύπρο μέρος της ζωής τους και να μην γίνονται μόνιμοι παρατηρητές.
Το θέμα μάς θυμίζει δύο αδελφές από τον Λίβανο, που αγόρασαν δύο διαμερίσματα από εμάς. Η μία που ζει στην Ελλάδα τα τελευταία 20 χρόνια και μιλά καλύτερα ελληνικά από τους περισσότερους από εμάς (αφού πολλοί Έλληνες δεν μιλούν αγγλικά), ενώ η Κύπρια Λιβανέζα μπορούσε να καταλάβει λίγο, αλλά δεν μπορούσε να μιλήσει τη γλώσσα. Είχαμε μια μικρή συζήτηση σχετικά με αυτό και αποκαλύφθηκε ότι η Αθηναία Λιβανέζα «δεν θα άλλαζε για τίποτα» την Ελλάδα, σε αντίθεση με την Κύπρια Λιβανέζα, η οποία εξακολουθεί να «σκέφτεται την πατρίδα της».
Εκτός από τη γλώσσα, θα προτείναμε άλλες “ευκολότερες” επιλογές εάν κάποιος θέλει να ζήσει στην Κύπρο και να έχει την αίσθηση ότι «ανήκει» στην Κύπρο.
- Γίνετε μέλος μιας φιλανθρωπικής οργάνωσης και των δραστηριοτήτων της και αφιερώστε λίγο από το χρόνο σας σε αυτήν.
- Γίνετε μέλος ενός ερασιτεχνικού θεάτρου (αγγλόφωνο), καλλιτεχνικών “σχολών”, ikebana, ροταριανών, ομίλων προστασίας ζώων (τα δύο τελευταία θα σας κοστίσουν λίγο, αλλά θα γνωρίσετε ανθρώπους), συλλόγους γονέων (αν έχετε παιδιά σε σχολείο).
- Γίνετε μέλος τοπικών ιστιοπλοϊκών συλλόγων (δεν χρειάζεται να έχετε σκάφος), αλιευτικών συλλόγων (συνήθως ψάρεμα σε φράγματα) και ποδηλατικών συλλόγων (για τη νεότερη ηλικία). Μαθήματα μαγειρικής (κυρίως για την ώριμη ηλικία), γίνεται μέλος του εκδρομικού συλλόγου, παρατηρητές πουλιών και περιπατητές.
- Αν έχετε ένα παλιό αυτοκίνητο (πάνω από 15 χρόνια) εγγραφείτε στην ιστορική λέσχη αυτοκινήτων – μεγάλη διασκέδαση με τα “ράλι” τους.
Μην μένετε στο σπίτι, αγαπητοί αναγνώστες, βγείτε έξω και απολαύστε τη ζωή στην Κύπρο. Γνωρίζουμε ότι οι περισσότεροι ξένοι μόνιμοι κάτοικοι είναι συνταξιούχοι με χαμηλό προϋπολογισμό, αλλά, αν έχετε την υγεία σας και κάποια εφεδρικά μετρητά, προσπαθήστε να κάνετε τη διαμονή σας εδώ όσο καλύτερη και ευχάριστη μπορείτε.
Μας έρχεται στο μυαλό ένας Βρετανός που ζει σε ένα χωριό και φτιάχνει πολύ καλές σοκολάτες με τη δική του μάρκα. Είναι μεν ακριβές (€2/κάθε μπουκιά), αλλά εξαιρετικής ποιότητας, με τη ζήτηση να υπερβαίνει την προσφορά! «Ξεκίνησα αυτή την προσπάθεια για να περνώ τον χρόνο μου και τώρα δεν έχω χρόνο να ανταποκριθώ στη ζήτηση» μας είπε. Προσθέτουμε: μπράβο!
Επίσης, μια προοδευτική Γερμανίδα στις Πλάτρες δημιουργεί γλυκά από ξένα φυτά, ενώ Βρετανίδα στο Πισσούρι ετοιμάζει εξαιρετικές… pies. Παραδείγματα προς μίμηση, μήπως;
F.R.I.C.S. – Αντώνης Λοΐζου & Συνεργάτες ΕΠΕ – Εκτιμητές Ακινήτων, Κτηματομεσίτες & Σύμβουλοι Ακινήτων
