Αξιότιμε κ. Πρόεδρε, αισθάνομαι ιδιαίτερη τιμή να σας απευθύνω αυτή την δημόσια επιστολή και μαζί τις θερμές μου ευχαριστίες για μία σειρά από βασικούς λόγους.
Πρώτον γιατί εκπροσωπείτε την μεγάλη σας χώρα που εδώ και 70 τόσα χρόνια στηρίζει έμπρακτα, σε επίπεδο πολιτικό και οικονομικό, όσο καμιά άλλη χώρα το όνειρο της ευρωπαϊκής ενοποίησης που αγκάλιασαν εκατομμύρια ευρωπαίων, ανάμεσα σε αυτούς και οι πολίτες της μικρής μου χώρας.
Δεύτερον γιατί είστε ο πρώτος Γερμανός Πρόεδρος που επισκέπτεται επίσημα την Κύπρο στην γεωγραφική εσχατιά την ευρωπαϊκής μας συμπολιτείας.
Συντρέχουν ακόμα κ. Πρόεδρε πρόσθετοι λόγοι για τους οποίους τρέφω βαθειά εκτίμηση για την ιδιαίτερη σας πατρίδα – τη Γερμανία – καθώς και στο πρόσωπο σας που αξίζει πιστεύω να μνημονεύσω σε συντομία.
Η δική σας ιδιαίτερη πατρίδα υπήρξε και παραμένει η μοναδική ίσως ευρωπαϊκή χώρα που τόλμησε να κοιτάξει τον εαυτό της στον καθρέφτη της ιστορίας και να αναγνωρίσει δημόσια τα λάθη της ανάμεσα σε αυτά το ιστορικό έγκλημα της ανεπανάληπτης βαρβαρότητας που διέπραξε η ίδια, το τότε Χιτλεροφασιστικό τέρας ανάμεσα 1933 και 1945, σε βάρος των Εβραίων και άλλων ευρωπαϊκών λαών.
Σε αναγνώριση αυτής της πραγματικότητας το σύγχρονο γερμανικό κράτος, δημιούργησε στο Βερολίνο ένα εντυπωσιακό μνημείο στη μνήμη των Εβραίων και άλλων αθώων ανθρώπων που σφαγιάστηκαν από τους Ναζί. Με την πράξη του αυτή το κράτος σας αναγνώρισε με τρόπο λυτρωτικό τις ενοχές που το βάραιναν για τη τραγωδία του Ολοκαυτώματος.
Πριν από λίγα χρόνια εσείς προσωπικά, με την επίσημη ιδιότητα του Προέδρου της Γερμανίας βρεθήκατε επίσημα στο Ισραήλ και επισκεφθήκατε το μνημείο του Ολοκαυτώματος το οποίο δημιουργήθηκε στο Τελ-Αβιβ στη μνήμη εκατομμυρίων αθώων Εβραίων που χάθηκαν στη διάρκεια του Β’ Παγκόσμιου Πολέμου. Εκεί κ. Πρόεδρε, σε μια πράξη ανεπανάληπτης μεγαλοψυχίας, εξ ονόματος του γερμανικού έθνους και ενώπιον όλων, ζητήσατε συγνώμη για τη θηριωδία που διέπραξε η πατρίδα σας σε βάρος των Εβραίων.
Αυτές οι δύο πρωτοβουλίες συνιστούν πράξεις υπέρτατης πολιτικής μεγαλοσύνης για την οποία η πατρίδα σας δικαιούται να αισθάνεται περήφανη.
Το σημείωμα μου όμως αυτό δεν έχει σκοπό να εξαντληθεί στα του χθες. Αποβλέπει στο να εξετάσει τα τρέχοντα και αντλώντας διδάγματα από το παρελθόν να επιχειρήσει να στοχαστεί τα του σήμερα.
Γνωρίζετε κ. Πρόεδρε ότι η μικρή Κύπρος, ο εταίρος σας στην Ευρωπαϊκή Ένωση, περνά εδώ και 50 χρόνια μια οδυνηρή δοκιμασία υπαρξιακής σημασίας για το μέλλον της. Η Τουρκία, στα πλαίσια του αναθεωρητικού της αφηγήματος περί Γαλάζιας Πατρίδας στοχεύει στο να διαιρέσει τουλάχιστο το νησί μας αψηφώντας και περιφρονώντας τα ψηφίσματα του ΟΗΕ και την βούληση της Διεθνούς Κοινότητας γύρω από το πρόβλημα μας. Η στόχευση της γείτονος χώρας όμως δεν εξαντλείται απλά στην απειλή εξαφάνισης της Κυπριακής Δημοκρατίας. Συνιστά ταυτόχρονα και απειλή ακρωτηριασμού της ίδιας της Ευρωπαϊκής Ένωσης την οποία ο γερμανικός λαός οικοδομεί μεθοδικά εδώ και 70 χρόνια.
Διερωτηθήκαμε άραγε κ. Πρόεδρε γιατί η κατοχική Τουρκία είναι σε θέση να ακολουθεί τη πολιτική του νέο-οθωμανικού αναθεωρητισμού στη περιοχή μας και όχι μόνο; Είναι γιατί αισθάνεται στρατιωτικά ισχυρή σε βαθμό που να πιστεύει πως μπορεί να επιβάλει την άποψη της ακόμη και αν αυτή είναι σε πλήρη διάσταση με τη διεθνή νομιμότητα όπως ακριβώς κάνουν και άλλα αυταρχικά καθεστώτα του σύγχρονου κόσμου. Αλλά ποιοι αλήθεια συντηρούν αυτή την δύναμη της Τουρκίας; Ποιες χώρες συνδράμουν την αξίωση της Τουρκίας να διαθέτει αυτή την ισχύ και συνακόλουθη έπαρση, την δυνητικά ανατρεπτική της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων. Οι κατεξοχήν χώρες κ. Πρόεδρε είναι οι ΗΠΑ και δυστυχώς και η δική σας χώρα.
Οι ΗΠΑ, που δεν είναι εταίροι μας, αναθεώρησαν τελευταία τη πολιτική τους αυτή και επέβαλαν αυστηρούς περιορισμούς και προϋποθέσεις στη παροχή στρατιωτικής βοήθειας στη Τουρκία. Η Γερμανία συνεχίζει να κατασκευάζει για λογαριασμό της Τουρκίας υπερσύγχρονα υποβρύχια -και άλλο βαρύ στρατιωτικό εξοπλισμό- τα οποία προτίθεται να θέσει στη διάθεση της χώρας σύντομα.
Αξιότιμε κ. Πρόεδρε,
Τα όσα στην εισαγωγή αυτού του σημειώματος ανέφερα συνιστούν αδιάψευστη μαρτυρία του γεγονότος πως το γερμανικό έθνος και σεις προσωπικά διαθέτετε το μεγαλείο, το θάρρος και το ήθος να τολμάτε τα δύσκολα. Το αποδείξατε επανειλημμένα, πιο πρόσφατα και στη περίπτωση της Ουκρανίας διαθέτοντας €100 δισ. από τον μόχθο του γερμανικού λαού για στήριξη της χειμαζόμενης χώρας.
Είμαι βέβαιος πως ηγέτες του δικού σας αναστήματος μπορούν να συνδράμουν το αίτημα επανεξέτασης της στρατιωτικής βοήθειας στην Τουρκία μέχρις ότου η χώρα αποδείξει πως σέβεται τη διεθνή νομιμότητα και μαζί τη ελπίδα των ευρωπαϊκών λαών να οικοδομήσουν τη νέα διευρυμένη μας πατρίδα, την Ευρωπαϊκή Ένωση. Στην οποία εύχομαι, ελπίζω και προσδοκώ πως η Τουρκική Δημοκρατία θα αξιωθεί κάποτε να συνυπάρξει ειρηνικά χάριν των λαών της Ευρώπης και της ίδιας της Τουρκίας.
*Πρώην Υπουργός
