Σε δύο μήνες και κάτι θα έχουμε εκλογές για πέντε διαφορετικούς θεσμούς κάτι πρωτοφανές για τη χώρα μας και πρέπει με τον ένα ή τον άλλο λόγο να δείξουμε και το ανάλογο ενδιαφέρον.
Από ιδρύσεως της Κυπριακής Δημοκρατίας, για πρώτη φορά θα κληθούμε να ψηφίσουμε με πέντε διαφορετικά ψηφοδέλτια, για Περιφερειάρχες, Δημάρχους, Αντιδημάρχους, Δημοτικούς Συμβούλους και Σχολικούς Εφόρους.
Για πρώτη φορά ο ψηφοφόρος θα έχει τόσες επιλογές που αφαιρεί την οποιαδήποτε δικαιολογία και για τον πιο απαιτητικό ψηφοφόρο, για να μη προσέλθει στην κάλπη και να ασκήσει ένα πατριωτικό ηθικό καθήκον.
Μπορεί κάποιος να μη σκοτίζεται τι κάνουν οι Ευρωβουλευτές μας στις Βρυξέλλες, δεν τον ενδιαφέρει για το περιβάλλον που ζει; Αν όχι, δεν τον ενδιαφέρει ποιος και πως διαχειρίζεται τα τέλη που πληρώνει στον Δήμο του κάθε χρόνο; Αν και πάλι όχι, δεν τον ενδιαφέρει ο χώρος που φοιτά το παιδί του ή το εγγόνι του και αν η σχολική μονάδα έχει τα απαραίτητα για την ομαλή λειτουργία της;
Τα κίνητρα είναι πολλά για να προσέλθει κάποιος στην κάλπη και να ψηφίσει στις προσεχείς εκλογές, μόνο ένας εγωπαθής, ξερόλας που υποτιμά τους πάντες, με αρρωστημένη νοοτροπία δεν θα ενδιαφερθεί και να τρέξει να κάνει το καθήκον του.
Όταν θα έχεις στο χέρι πέντε διαφορετικά ψηφοδέλτια, με ένα πολύ μεγάλο αριθμό υποψηφίων, για πέντε διαφορετικούς θεσμούς είναι δυνατό να μη βρεις κάποια ή κάποιον υποψήφιο που να πιστεύεις ότι είναι ικανός, έντιμος και με πραγματικό ενδιαφέρον για προσφορά να τον ψηφίσεις;
Για πρώτη φορά θα έχουμε τη δυνατότητα να ψηφίσουμε υποψηφίους από πέντε διαφορετικά κόμματα, στα πέντε διαφορετικά ψηφοδέλτια αν το θέλουμε.
Ίσως εδώ πρέπει να διευκρινίσουμε ότι μπορούμε αν θέλουμε να ψηφίσουμε Περιφερειάρχη από το άλφα κόμμα, Δήμαρχο από το βήτα, Αντιδήμαρχο από το γάμα, δέλτα κ.ο.κ. Αρκεί μόνο ο ψηφοφόρος να γνωρίζει τα θέλω του και να φροντίσει να μάθει ποια ή ποιος αξίζει την ψήφο του και δεν θα τον απογοητεύσει.
Έχουμε κερδίσει την Ανεξαρτησία μας, έστω και κουτσουρεμένη, εδώ και 64 χρόνια και έχουμε ομαλή πολιτική ζωή με οργανωμένα πολιτικά κόμματα (πέραν του ενός) εδώ και 50 χρόνια. Πρέπει επί τέλους να ωριμάσουμε πολιτικά και να μάθουμε ως πολίτες τα δικαιώματα αλλά και τις υποχρεώσεις μας νομικές και ηθικές έναντι της μαρτυρικής μας πατρίδας.
Είναι πατριωτικό και λογικό να σφυρίζουμε αδιάφορα ξαπλωμένοι στον καναπέ, την στιγμή της επιλογής των ανθρώπων που θα χειρίζονται τα θέματα που αφορούν την καθημερινότητα μας, το περιβάλλον μας την ποιότητα της ζωής μας όπως και το μέλλον αυτού του τόπου και των παιδιών μας;
Είναι λογικό την ώρα της κρίσης των πεπραγμένων των απερχομένων και της επιλογής των νέων αρχόντων να παραμένουμε απαθείς και να περιμένουμε την επομένη για να αρχίσουμε την από καθέδρας κριτική;
Η ψευδαίσθηση κάποιων ότι με την αποχή από τις εκάστοτε εκλογές τιμωρούν τους πολιτικούς οι οποίοι όντως δεν είναι αναμάρτητοι (φυσικά όχι όλοι) είναι το ελάχιστο αφέλεια, είτε ψηφίσουν 500.000 είτε 100.000 δεν αλλάζει στην πράξη το παραμικρό.
Αν δεν προσπαθήσεις με την ψήφο σου να φέρεις την αλλαγή που θέλεις, απλά την επομένη των εκλογών θα γίνουν δηλώσεις από τους πολιτικούς ότι πήραν τα μηνύματα και η ζωή συνεχίζεται.
