Είναι σαφές ότι ο σχεδιασμός ένταξης της Κυπριακής Δημοκρατίας στο ΝΑΤΟ σε συνδυασμό ή ακόμα και χωρίς λύση του κυπριακού, προσφέρει ασφάλεια στο νησί μας και αναδεικνύει τη γεωπολιτική μας αξία. Δεν είναι τυχαίο άλλωστε που η Τουρκία ενοχλήθηκε μόνο με την ιδέα και γενικά διαφωνεί με την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ. Εξάλλου όσοι διαφωνούν εντός Κύπρου, δεν έχουν επιχειρήματα, παρά μόνο συνθήματα και παραχαραγμένα ιστορικά στοιχεία.
Ζούμε, λοιπόν, στην εποχή που η Κύπρος για πρώτη φορά αναβαθμίζεται γεωπολιτικά και η κυβέρνηση έχει μια ξεκάθαρη εξωτερική πολιτική με ιδιαίτερα οφέλη.
Ζούμε σε μια εποχή που η κυπριακή οικονομία αναβαθμίζεται συνεχώς από τους οίκους αξιολόγησης και σύμφωνα με το ραδιόφωνο του ΡΙΚ έφτασε για πρώτη φορά από τον Ιούλιο του 2011 στην κατηγορία Α’ των πιστοληπτικών βαθμίδων και συγκεκριμένα στη βαθμίδα Α3.
Ζούμε σε μια περίοδο που για πρώτη φορά βλέπουμε επιτέλους φως για επίλυση του μεταναστευτικού προβλήματος με αναμφισβήτητα αριθμητικά στοιχεία.
Όλα τα πιο πάνω αποτελούν σημαντικότατους τομείς για ένα κράτος και η Κύπρος κατορθώνει σε αυτούς τους τελευταίους 18 μήνες να πετύχει τρεις άθλους. Οι τρεις αυτές επιτυχίες οφείλονται σε μεγάλο βαθμό στην παρούσα κυβέρνηση και στον Πρόεδρο Νίκο Χριστοδουλίδη και αποτελούν επιτυχίες αναμφισβήτητες και τεκμηριωμένες.
Παρόλα αυτά ζούμε ταυτόχρονα σε μια εποχή, στην οποία κάποιοι μηδενίζουν τα πάντα. Στόχος: να περάσει το παραπλανητικό μήνυμα ότι ο Πρόεδρος παίρνει βαθμό απροβίβαστο. Κι όμως, τεκμηριωμένα, είναι η πρώτη φορά που έχουμε επιτυχίες που στο παρελθόν φάνταζαν ευχολόγια.
Κανένας δεν αμφιβάλλει ότι έγιναν και λάθη. Λάθη όμως κυρίως επικοινωνιακά ή λάθη χωρίς ουσία, τα οποία μάλιστα διορθώθηκαν αμέσως από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας, ο οποίος είχε το θάρρος να τα παραδεχτεί. Αλήθεια ποιος άλλος Πρόεδρος το έκανε αυτό;
Μπροστά σε αυτό το θέατρο του παραλόγου που εξελίσσεται μπροστά μας, είναι ευθύνη του κάθε πολίτη για ενημέρωση και κατανόηση των πραγματικών γεγονότων, μακριά από τις μηδενιστικές επιθέσεις.
Ταυτόχρονα θα πρέπει και τα κόμματα να συμπεριφερθούν με μεγαλύτερη υπευθυνότητα μακριά από λαϊκισμό. Το βάρος πέφτει κυρίως στον ΔΗΣΥ. Η πρόεδρος του ΔΗΣΥ δήλωσε ότι η αναβάθμιση της οικονομίας υπήρξε θετική εξέλιξη. Συμφωνεί με την προοπτική ένταξης στο ΝΑΤΟ και οι απόψεις του κόμματος στο μεταναστευτικό ταυτίζονται επί της ουσίας με αυτές της Κυβέρνησης. Ο ΔΗΣΥ σε μεγάλα ζητήματα ταυτίζεται με τον Πρόεδρο Χριστοδουλίδη. Υπάρχει, λοιπόν, ένα ερώτημα. Για ποιο λόγο παραμένει στην αντιπολίτευση;
Υπάρχει ακόμα ένα ζήτημα. Αλήθεια ποια θα ήταν η στάση της κυπριακής κυβέρνησης έναντι του πολέμου στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή αν εκλεγόταν ο υποψήφιος του ΑΚΕΛ το 2023; Ποια θα ήταν η στάση του κ. Μαυρογιάννη έναντι στην προοπτική ένταξης στο ΝΑΤΟ; Με βάση τις εμπειρίες του παρελθόντος σε ποια θέση θα βρισκόταν η κυπριακή οικονομία αν τώρα κυβερνούσε το ΑΚΕΛ; Και ποιες θέσεις για το μεταναστευτικό θα είχε μια τέτοια κυβέρνηση; Τι έχουν να πουν όσα υψηλόβαθμα στελέχη του ΔΗΣΥ μεταξύ α’ και β’ γύρου προέτρεπαν τους συναγερμικούς ψηφοφόρους, δημόσια ή με έμμεσο τρόπο, να ψηφίσουν Μαυρογιάννη;
*Ιστορικός
