Ανήκω κι εγώ στη νέα γενιά. Στα 30 μου χρόνια, έχω γνωρίσει από κοντά τις αγωνίες, τις δυσκολίες αλλά και τη δύναμη μιας γενιάς που μεγάλωσε μέσα σε συνεχείς κρίσεις οικονομικές, κοινωνικές και αξιακές.
Μιας γενιάς που εργάστηκε σκληρά, που προσπάθησε, που πίστεψε, αλλά που πολλές φορές αισθάνθηκε πως το μέλλον της είναι περιορισμένο, πως οι κόποι της δεν αναγνωρίζονται όσο αξίζει.
Η νεολαία της Κύπρου δεν ζητά προνόμια. Ζητά ευκαιρίες.
Να μπορεί να δημιουργεί, να συμμετέχει, να προοδεύει στον τόπο της.
Ζητά ένα κράτος που να την εμπιστεύεται, μια κοινωνία που να την ακούει, μια πολιτεία που να της προσφέρει προοπτική όχι εμπόδια.
Δεν είναι αλήθεια πως οι νέοι αδιαφορούν για την πολιτική.
Αντίθετα, διψούν για πολιτική με ουσία, με αρχές, με ήθος και συνέπεια. Θέλουν να δουν αλλαγή στην πράξη, να αισθανθούν ότι η φωνή τους μετρά, ότι η συμμετοχή τους μπορεί να κάνει τη διαφορά.
Η Κύπρος έχει ανάγκη από τη φρεσκάδα, την ενέργεια και τη δημιουργικότητα των νέων της ανθρώπων. Η ανανέωση δεν είναι θέμα ηλικίας είναι στάση ζωής, είναι διάθεση προσφοράς και πίστη στην αλλαγή. Αν επιθυμούμε μια κοινωνία πιο δίκαιη και ανθρώπινη, πρέπει να επενδύσουμε στη νέα γενιά σήμερα: στην παιδεία, στην εργασία, στην καινοτομία, στη συμμετοχή στα κοινά.
Η δική μου γενιά δεν θέλει να περιμένει να αλλάξει ο κόσμος. Θέλει να συμβάλει στην αλλαγή. Θέλει να χτίσει μια Κύπρο όπου ο καθένας θα μπορεί να προχωρά με αξιοπρέπεια, με δικαιοσύνη, με ελπίδα. Και αυτή είναι η μεγαλύτερη δύναμή μας η πίστη ότι μπορούμε να κάνουμε πράξη ένα καλύτερο αύριο.
Η ελπίδα δεν γεννιέται από μεγάλα λόγια, αλλά από μικρές, σταθερές πράξεις.
Ας δώσουμε στους νέους τη δυνατότητα να αποδείξουν τι αξίζουν.
Ας τους εμπιστευτούμε. Γιατί όταν η νεολαία έχει ελπίδα, τότε και η πατρίδα μας έχει μέλλον.
*Οικονομολόγος, μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΔΗΚΟ. Μέλος της ΠΕΚ και αναπληρωτής πρόεδρος της Παγκύπριας Οργάνωσης Αποκατάστασης Αναπήρων Λεμεσού
