Όταν κάποιος σχολιάζει το ΓεΣΥ ή κάνει εισηγήσεις για αλλαγές προς βελτίωση του ΓεΣΥ συνήθως αντιμετωπίζει ισχυρές διαφωνίες και κυρίως κατηγορίες, ότι υποσκάπτει τα βασικά χαρακτηριστικά της φιλοσοφίας και της αρχιτεκτονικής του ΓεΣΥ. Για τούτο από την αρχή τονίζω, ότι θεωρώ αδιαπραγμάτευτα τον μονοασφαλιστικό χαρακτήρα και την αλληλέγγυα φιλοσοφία του ΓεΣΥ, που κατοχυρώνονται από το νόμο. Όλα τα άλλα πρέπει να σχολιάζονται και να συζητούνται με σκοπό τη βελτίωση του ΓεΣΥ. Και πρέπει να έχουμε στο μυαλό μας, ότι για να αλλάξει ο μονοασφαλιστικός και αλληλέγγυος χαρακτήρας του ΓεΣΥ, πρέπει η Βουλή να εγκρίνει νόμο που να καταργεί τις εισφορές στο ΓεΣΥ ως ποσοστό του εισοδήματος και να τις αντικαταστήσει με ασφάλιστρα σε προσωπικά συμβόλαια υγείας. Πράγμα αδύνατο να γίνει.
Αναφέρομαι, λοιπόν, σε περιπτώσεις που δικαιούχοι τυγχάνουν διαφορετικής αντιμετώπισης. Κάποιος δικαιούχος που δέχεται ενδονοσοκομειακή περίθαλψη επιλέγει να φιλοξενείται σε μονόκλινο δωμάτιο του νοσοκομείου και χρεώνεται επί πλέον για την επιπλέον υπηρεσία ή φροντίδα. Ορθά κατά την άποψή μου. Το ίδιο θα συμβεί, αν κάποιος ή οι συγγενείς του επιθυμούν ο δικαιούχος να έχει φροντίδα αποκλειστικού νοσηλευτή για όλο το 24ωρο. Είναι δίκαιο να καταβάλει στο νοσοκομείο μία σοβαρή επιπλέον χρέωση. Κάποιος θα πει ότι εδώ το ΓεΣΥ δέχεται τη δημιουργία ασθενών δύο ταχυτήτων. Μα ασθενείς δύο ταχυτήτων θα έχουμε πάντα, εφόσον στην κοινωνία υπάρχουν άτομα που κολυμπούν στο χρήμα και άτομα που δύσκολα τα φέρνουν βόλτα.
Το θέμα είναι όλοι οι δικαιούχοι να έχουν τα ίδια δικαιώματα, τις ίδιες ποιοτικές υπηρεσίες και τις ίδιες ευκαιρίες. Αν τώρα κάποιοι έχουν δυνατότητα και μπορούν να ζητούν επιπρόσθετες υπηρεσίες, όπως μπορούν να επιλέγουν και ακριβότερα φάρμακα. Στην περίπτωση αυτή ούτε καταστρατηγείται, ούτε παραβιάζεται, ούτε επηρεάζεται ο μονοασφαλιστικός χαρακτήρας και η αλληλέγγυα φιλοσοφία του ΓεΣΥ.
Με την ίδια λογική μπορούμε να αντικρίσουμε και να συζητήσουμε και το δικαίωμα του ασθενούς να επιλέγει για την επέμβαση που θα υποστεί, κάποιον εξειδικευμένο για την περίπτωσή του χειρούργο, που όμως είναι εκτός ΓεΣΥ. Ο ΟΑΥ θα είναι υποχρεωμένος να καλύψει όλα τα έξοδα της επέμβασης και της ενδονοσοκομειακής περίθαλψης, αλλά την αμοιβή του χειρούργου θα καταβάλλει ο δικαιούχος. Μήπως σε αυτή την περίπτωση επηρεάζεται με οποιοδήποτε τρόπο ο μονοασφαλιστικός χαρακτήρας και η αλληλέγγυα συμμετοχή, που καθορίζει ο νόμος; Δύο ταχύτητες ναι. Αλλά ο ΟΑΥ ενδιαφέρεται μόνο για ίσα δικαιώματα των δικαιούχων. Στην περίπτωση αυτή μάλιστα ο ΟΑΥ θα απαλλαγεί από την αμοιβή του χειρούργου, που επέλεξε ο δικαιούχος. Γιατί ο δικαιούχος να αδικηθεί με στέρηση του δικαιώματος της ενδονοσοκομειακής περίθαλψης; Μήπως αν στην περίπτωση αυτή ο δικαιούχος ζητούσε επιπρόσθετη υπηρεσία, δηλαδή την παρουσία δεύτερου δικού του χειρούργου, τότε θα ήταν όλα κανονικά;
Θεωρώ ότι ο ΟΑΥ πρέπει να επικεντρώσει τις προσπάθειες και την αυστηρότητά του στις καταχρήσεις όλων των μορφών και να κάμει ορθές διευθετήσεις και αλλαγές, ακόμα και νομοθετικές, για βελτίωση των ιατρικών υπηρεσιών και της ποιότητάς τους.
Ο σημαντικότερος έλεγχος δεν πρέπει να είναι ο λογιστικός, αλλά ο έλεγχος της ποιότητας των παρεχόμενων υπηρεσιών. Όλες οι ιατρικές πράξεις πρέπει να ελέγχονται για να εξασφαλίζεται το επίπεδό τους.
Ο ασθενής πρέπει να έχει στη διάθεσή του όλες τις απαραίτητες πληροφορίες για να μπορεί με αξιοπιστία να κάμει την επιλογή του γιατρού. Οι συμβαλλόμενοι παροχείς υγείας πρέπει να έχουν υποχρέωση να δημοσιεύουν τα στοιχεία, που έχουν σχέση με το λειτούργημά τους, περιλαμβανομένης της ηλικίας, των προσόντων και της εμπειρίας τους.
Οι δικαιούχοι πρέπει να έχουν πληροφορίες και για τα συμβαλλόμενα με το ΟΑΥ εργαστήρια, ιδίως τα ακτινολογικά και τους μαγνητικούς και αξονικούς τομογράφους. Ακούονται πολλά για εργαστήρια εμπλεκομένων συμφερόντων και μάλιστα, ότι πολλά αγοράζουν μεταχειρισμένα μηχανήματα παλιάς τεχνολογίας. Επιβάλλεται ο ΟΑΥ να επιλέγει τεχνικά συνεργεία επιθεώρησης των εργαστηρίων κατά την εγγραφή τους, αλλά και για ετήσια επιθεώρηση και έκθεση. Η γραπτή αυτή έκθεση θα πρέπει να αναρτάται στη σελίδα του εργαστηρίου για να είναι στη διάθεση των δικαιούχων, όταν θα κάμνουν την επιλογή τους. Τα έξοδα της επιθεώρησης θα βαρύνουν τα εργαστήρια.
Και κάτι τελευταίο. Το ΓεΣΥ είναι ένα αλληλέγγυο σύστημα υγείας. Η μεγαλύτερη όμως αλληλεγγύη είναι μεταξύ γιατρών και άλλων επαγγελματιών υγείας, όταν υπερασπίζονται τα συμφέροντά τους. Οι ασθενείς μπαίνουν σε δεύτερη μοίρα.
Καιρός ο ΟΑΥ και ο ΟΚΥπΥ να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Αυτοί διοικούν και αυτοί πρέπει να παίρνουν τις αποφάσεις. Να αποφασίζουν για τη βελτίωση των υπηρεσιών υγείας και χωρίς την έγκριση των συνδικαλιστών, αλλά μόνο των ειδικών για την υγεία.
