Ο Κρίνος Ζ. Μακρίδης, πρόεδρος του Κινήματος Ελληνικής Αντίστασης (ΚΕΑ) Κύπρου, γράφει για τις διαπραγματεύσεις για το Κυπριακό. 

Ο πρόσφατος κύκλος διαπραγματεύσεων για το Κυπριακό στην Ελβετία, που έληξε άδοξα, απέδειξε την επαίσχυντη υποκρισία της διεθνούς και ευρωπαϊκής κοινότητας, έναντι όλων αυτών, που ψευδώς ισχυρίζονται ότι προασπίζονται.
Οι εκπρόσωποι του ΟΗΕ και της ΕΕ, είχαν απέναντί τους, τους εκπρόσωπους μιας μικρής και αδύναμης στρατιωτικά χώρας, που εδώ και 43 χρόνια είναι θύμα εισβολής, συνεχιζόμενης κατοχής και παραβίασης όλων των ανθρωπίνων δικαιωμάτων από μια χώρα, που, αντί ιστορίας, διαθέτει ποινικό μητρώο γενοκτονιών και διεθνών εγκλημάτων. Οι εκπρόσωποι του υποτιθέμενου πολιτισμένου κόσμου είχαν απέναντί τους την Τουρκία, αυτό το αδηφάγο τέρας και το θύμα της, την Κύπρο, αλλά και τόσους άλλους μικρούς και ανυπεράσπιστους λαούς. 
Και ενώ το θύμα ζητούσε, όχι απλώς τα αυτονόητα, αλλά και πολύ λιγότερο από αυτά, ο θύτης επέμενε με τον πλέον θρασύτατο και προκλητικό τρόπο να νομιμοποιήσει τα συνεχιζόμενα εγκλήματά του και να ολοκληρώσει τον εκτουρκισμό της Κύπρου, διά του μανδύα μιας συμφωνίας αντίθετης με όσα υπαγορεύει το διεθνές και ευρωπαϊκό δίκαιο.
Το εξοργιστικό και συνάμα τραγικό είναι ότι οι διεθνείς οργανισμοί, ΟΗΕ και η ΕΕ, στους οποίους η πατρίδα μας και η Ελλάδα, είναι μέλη, γνωρίζουν και παραδέχονται παρασκηνιακά ποιος έχει δίκαιο, ποιος θα έπρεπε να δικαιωθεί, ποιος είναι το θύμα και ποιος ο θύτης και ότι το κυπριακό πρόβλημα θα μπορούσε να επιλυθεί αυτόματα, εάν εφαρμόζονταν οι διεθνείς νόμοι, το δίκαιο και οι πανανθρώπινοι κανονισμοί καλής γειτονίας και συμπεριφοράς.   
Σ’ αυτό το εν πολλοίς στημένο σκηνικό δήθεν διαπραγματεύσεων, που η πλευρά μας σύρθηκε, ως πρόβατο στη σφαγή, επιβεβαιώθηκε επίσης για μιαν ακόμη φορά, ο ύπουλος ρόλος των Βρετανών. Ο κακός δαίμονας των Ελλήνων της Κύπρου, ενδύθηκε ως λύκος την προβιά αρνιού και προσπάθησε να μας παρασύρει και πάλι στη δίνη μιας επιζήμιας συμφωνίας. Είναι εκπληκτικό να εντοπίζεται τόση εμπάθεια. Ενώ έχουν τόσα πολλά και σοβαρά προβλήματα να αντιμετωπίσουν με το επικείμενο BREXIT και για τα οποία θα μπορούσαν να ζητήσουν τη συνδρομή μας, εν τούτοις επιμένουν να μεθοδεύουν την καταστροφή μας.
Αυτή η ψυχοφθόρα διαδικασία κρατά σαράντα τρία και πλέον χρόνια. Ο λαός ζει τις συνέπειες της εισβολής, της συνεχιζόμενης κατοχής, αλλά και των άκαρπων προσπαθειών, της υποκρισίας της διεθνούς κοινότητας και τις αλλεπάλληλες απογοητεύσεις, τόσο σιωπηρά, που κάποιος θα νόμιζε ότι αδιαφορεί.
Όμως, συμβαίνει ακριβώς το αντίθετο. Όλα αυτά που συσσωρεύονται τόσα χρόνια, κατακάθονται σαν βαρίδι στην ψυχή των Ελλήνων της Κύπρου. Οι παρενέργειες είναι αδιόρατες, αλλά έντονες. Η εγκατάλειψη από τον υπόλοιπο κόσμο, η απάθεια μπροστά στο εμφανέστατο άδικο, επιφέρει απογοήτευση και μοιρολατρία και φθορά της ψυχής. Και η φθορά της ψυχής φθείρει τους ανθρώπους στο σύνολό τους.
Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από αυτόν της επιστροφής στις αρχές και αξίες των προγόνων μας και η προσφυγή στην πίστη. Μόνο έτσι θα αυξηθεί το ψυχικό μας σθένος και θα ενδυναμωθεί η διάθεσή μας για υπομονή, αγώνα και ανατροπή, παρά τις πιθανότητες, που είναι εναντίον μας. Και επειδή αυτό το ξέρουν οι ξένοι, πράττουν ό,τι είναι δυνατό, για να μας κάνουν να ξεχάσουμε ότι είμαστε Έλληνες, κάνουν ό,τι μπορούν για να πλήξουν την πίστη μας στον Θεό. Εμείς δεν θα τους αφήσουμε.
Δεν θα τους αφήσουμε παρόλη την πίεση και τη μακροπρόθεσμη πολιτική ηθικού, ψυχικού και σωματικού πολέμου και υποκρισίας που αντιμετωπίζουμε. Κρατάμε και αντέχουμε για 5.000 χρόνια αυτή την καταπίεση και την τακτική φθοράς. Γενιά με γενιά περνά τα ίδια πολεμο–ψυχολογικά προβλήματα. Κρατάμε. Γενιά με γενιά υπό μάλης το όπλο και τη σκέψη στην Ελλάδα αντιμετωπίζουμε τον πολυπληθέστερο, αιμοσταγή εχθρό και κρατάμε. Κρατάμε ελεύθερη τη σκέψη και την ελληνική ψυχή μας. 
Το πιο αποκαρδιωτικό απ’ όλα όμως είναι η αισχρή, επαίσχυντη, αδιάφορη και προκλητική συμπεριφορά των «δικών» μας ανθρώπων που μάχονται, λένε, για τα δίκαιά μας.