Ο Χαράλαμπος Μερακλής γράφει για τις πρόσφατες αποκαλύψεις για τη φοροδιαφυγή μέσω φορολογικών παραδείσων.
Για άλλη μια φορά οι αποκαλύψεις γύρω από τη φοροδιαφυγή, απόκρυψη πλούτου και φυγάδευση τούτων στους 19 υπεράκτιους φορολογικούς παραδείσους οι οποίοι δεν βρίσκονταν μόνο στα απομακρυσμένα νησιά, αλλά σε ΗΠΑ και Ευρώπη. Τα ποσά που φυλάσσονται σ’ αυτούς τους παραδείσους κυμαίνονται από $7,8–10 τρισ. και βοηθούν όσους επιθυμούν να κρύψουν περιουσιακά στοιχεία ή να ξεπλύνουν μαύρο χρήμα. Σ’ αυτές τις δραστηριότητες συμπεριλαμβάνονται προσωπικότητες της πολιτικής ελίτ, αθλητισμού, καλλιτέχνες, μεγιστάνες και εταιρείες-κολοσσοί.
Αυτά τα χρήματα που χάνονται στη μαύρη τρύπα των φορολογικών παραδείσων αντιπροσωπεύουν το 10% του παγκόσμιου πλούτου και το στερούνται κυβερνήσεις οι οποίες φορολογούν περισσότερο τους υπόλοιπους πολίτες και εταιρείες που δεν κρύβουν τα κέρδη τους. Τα διάφορα γραφεία που εμπλέκονται σ’ αυτές τις καταστάσεις βοηθούν τους πελάτες τους να μειώσουν το φορολογικό τους βάρος, συσκοτίζοντας την ιδιοκτησία των περιουσιακών στοιχείων των πελατών τους για λόγους φορολογίας ή να τους προστατεύσουν από τους πιστωτές τους.
Οι έξι ευρωπαϊκές χώρες (Λουξεμβούργο, Ιρλανδία, Ολλανδία, Βέλγιο, Μάλτα και Κύπρος) απορροφούν €350 δισ. τον χρόνο από κέρδη που επιτυγχάνονται κυρίως σε χώρες της ΕΕ και αφού τα επεξεργασθούν τα λογιστικά γραφεία σε Λουξεμβούργο κα Ολλανδία, οι πελάτες τους πληρώνουν από 0–0,5%. Με αυτές τις πράξεις η ΕΕ στερείται, σύμφωνα με τον οικονομολόγο Γκαμπριέλ Ζίκμαν στο πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ της Καλιφόρνιας, έσοδα φορολόγησης από επιχειρήσεις €60 δισ. τον χρόνο. Παρά την επιτυχία μιας σειράς Αρχών να περιορίσουν τις διαρροές προς τους φορολογικούς παραδείσους, η μαύρη τρύπα τούτων αυξήθηκε κατά 25% την τελευταία πενταετία.
Οι πρόσφατες αποκαλύψεις για εταιρείες, πολιτικές ελίτ και άλλους παράγοντες της διεθνούς ελίτ επιβάλλουν όπως αυτές μη μπουν στα συρτάρια γιατί τελικά θα εξευτελισθεί το φορολογικό σύστημα της κάθε χώρας. Ήρθε η ώρα να εφαρμοστεί το σύστημα φορολόγησης των κερδών που παράγονται σε κάθε χώρα και να μειωθούν οι εικονικές δομές που χρησιμοποιούν οι εταιρείες για να παραπλανούν τις εθνικές φορολογικές Αρχές. Με τέτοιες αλλαγές θα αυξηθούν τα κρατικά έσοδα και θα εξασθενήσουν μια σειρά πολιτικές που σκοπεύουν να καταργήσουν ή να εμποδίσουν εφαρμογή ή παροχή κοινωνικών προγραμμάτων και πολιτικών. Εκτός αυτών, επιβάλλεται να εφαρμοσθεί το συντομότερο δυνατό μια διεθνής συμφωνία γύρω από τη διακίνηση κεφαλαίων. Τέτοιες πολιτικές υποβοηθούν ούτως ώστε το κράτος να γίνει κράτος δικαίου και να εφαρμοσθούν ορθολογιστικές πολιτικές προς όφελος της οικονομίας ανάπτυξης και κοινωνίας.
Οι μαύρες τρύπες χρήματος εκτός από τη φοροδιαφυγή των ποικίλων εγκληματικών δραστηριοτήτων δημιουργούνται επίσης και από τη διακίνηση εξοπλισμών προς τις εμπόλεμες χώρες και ομάδες τρομοκρατών, καθώς επίσης από τη διαχείριση του δημόσιου χρέους και από τις ακριβοπληρωμές σε διάφορα θέματα. Όλοι θα πρέπει να γνωρίζουμε ότι ζούμε σε μια πολιτική και οικονομική κόλαση που εάν δεν βρεθούν θεραπείες, θα ξανατιναχθούμε όλοι στον αέρα και θα βρεθούμε σε χειρότερο χάος και σε φτώχεια από την οικονομική κρίση του 2007–2008.
