O Στέλιος Παλαζής, δημοσιογράφος-αρθρογράφος, γράφει για τη βία στα γήπεδα και προτείνει τέσσερις τρόπους αντιμετώπισής της.
Η βία στα γήπεδα είναι αφενός ένα κοινωνικό φαινόμενο ανά το παγκόσμιο, αλλά και ένα πολυσύνθετο φαινόμενο απ’ όποια πλευρά και να το δει κανείς. Άρα αφορά τον κάθε εμπλεκόμενο, είτε αυτός λέγεται φίλαθλος -αυτός που αγαπά πραγματικά το άθλημα- είτε ποδοσφαιρικός παράγοντας είτε δημοσιογράφος (γιατί με τα γραφόμενά μας κι εμείς συμβάλλουμε στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης).
Με αφορμή το πρόσφατο σοβαρότατο κρούσμα βίας στον ποδοσφαιρικό αγώνα ΑΕΛ – ΑΠΟΕΛ, πάρα πολλοί ειδικοί και μη πήραν θέση και ορθώς, αφού ο κάθε φίλαθλος με το που πληρώνει εισιτήριο δικαιούται να έχει και άποψη για τα τεκταινόμενα.
Επειδή στην Κύπρο είναι σπάνιο φαινόμενο κάποιος να αναλαμβάνει τις ευθύνες που του αναλογούν, όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς, δηλαδή η Πολιτεία, η κοινωνία και οι ποδοσφαιρικοί παράγοντες (πρόεδροι, εκπρόσωποι Τύπου και λοιποί που ενίοτε προκαλούν με τις εμπρηστικές τους δηλώσεις), πρέπει πάση θυσία να εγκύψουν στο σοβαρότατο αυτό πρόβλημα!
Ο φίλτατος πρόεδρος του ΚΟΑ, Κλεάνθης Γεωργιάδης, έδειξε αποφασισμένος όσο ποτέ άλλοτε να στείλει τον κάθε κατεργάρη στον πάγκο του… και ο νοών νοείτω. Μηδενική ανοχή λοιπόν στους υπεύθυνους.
Εγώ προσωπικά ως αγνός φίλος του αθλήματος και αρθρογράφος θα πρότεινα 4 τρόπους μείωσης ή και -γιατί όχι;- εξάλειψης της βίας από τα γήπεδα της Κύπρου:
1. Τροποποίηση της νομοθεσίας για τη βία στους αγωνιστικούς χώρους. Ο κάθε παραβάτης να ξέρει από πριν ότι εάν συλληφθεί να οχλαγωγεί καθ’ οιονδήποτε τρόπο, θα πληρώνει πρόστιμο ο ίδιος με 10 χιλιάδες ευρώ και για 1 χρόνο να μην μπορεί να δει αγώνες της ομάδας του.
2. Εφαρμογή της κάρτας φιλάθλου. Η πρόφαση από κάποιους ότι είναι ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα είναι το λιγότερο αστεία αφού όταν κάνουμε συναλλαγές ή συμμετέχουμε σε διαγωνισμούς πάλι δίνουμε τα στοιχεία μας σε τρίτους για επεξεργασία μόνο για τον σκοπό αυτόν.
3. Η απαγόρευση στη μετακίνηση φιλάθλων είναι κατά τη γνώμη μου ημίμετρο αφού από τη μια εκμηδενίζεις το θέμα «αγώνας υψηλού κινδύνου» αφού δεν θα υπάρχουν υποστηρικτές της εκάστοτε φιλοξενούμενης ομάδας και αφετέρου στερείς από τους αγνούς φιλάθλους να δουν από κοντά την ομάδα τους έστω κι αν παίζει εκτός έδρας.
4. Ο διαιτητής ως γνωστόν αμείβεται με ένα διόλου ευκαταφρόνητο ποσό σε κάθε αγώνα την σήμερον ημέρα. Γιατί να μην είναι επαγγελματίας 100% και να μη δικαιούται να κάνει δεύτερη δουλειά, ώστε να αναγκαστεί να είναι ακριβοδίκαιος στις αποφάσεις του και να έχει τον φόβο ότι εάν κάνει συνεχόμενα λάθη και οι βαθμολογίες του από τους παρατηρητές είναι απροβίβαστες, θα πέφτει κατηγορία και να μην μπορεί να γίνει διεθνής διαιτητής και ούτω καθεξής.
