Η συνταξιούχος εκπαιδευτικός Βασιλική Φωτίου γράφει για την ομοσπονδία, τους υποψήφιους προέδρους και την ανάγκη του δημοψηφίσματος.

Δεν είναι παράδοξο, αγαπητοί συμπατριώτες να συμβαίνουν τα εξής περίεργα φαινόμενα εις την πολύπαθη πατρίδα μας; 
Ενώ στη συντριπτική πλειοψηφία μας οι πολίτες τασσόμεθα εναντίον της Δ.Δ.Ο. και αυτό το έχουμε αποδείξει, απορρίπτοντας το 2004 το Σχέδιο ΑΝΑΝ, ερχόμεθα, σήμερα, εάν αληθεύουν οι δημοσκοπήσεις, να δίνουμε ποσοστά σε υποψήφιους προέδρους υψηλότερα από τον μόνο υποψήφιο πρόεδρο που τάσσεται εναντίον της Δ.Δ.Ο. και εξηγούμαι. Σύμφωνα και με τις δημοσκοπήσεις του ΣΙΓΜΑ, ΑΝΤ1 και ΡΙΚ οι τρεις υποψήφιοι Αναστασιάδης, Παπαδόπουλος και Μαλάς, υποστηρικτές και θιασώτες της Δ.Δ.Ο., συγκεντρώνουν ποσοστά υψηλότερα από τον Λιλλήκα. Θεωρούνται μάλιστα, πάντοτε σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις, ως πολιτικοί με ηγετικές ικανότητες! Για να χαρακτηριστεί ένας ηγέτης, θα πρέπει να αποδείξει ότι έχει ορισμένα χαρίσματα, προσόντα, πρωτίστως τόλμη να χαράσσει νέα γραμμή, νέα στρατηγική. Και οι τρεις υπέρμαχοι της Δ.Δ.Ο. τι έχουν παρουσιάσει έως τώρα, για να χαρακτηρίζονται ηγέτες; Ακολουθούν μιαν πεπατημένη οδό, μιαν στείρα και άγονη πολιτική, βασισμένη σε συμφωνίες παρελθόντος. Και ο μόνος υποψήφιος πρόεδρος, ο Γιώργος Λιλλήκας, που αφουγκράζεται τη λαϊκή βούληση, όχι στη Δ.Δ.Ο. και την αποκηρύσσει και σήμερα, όπως και το 2013, πάλι ως υποψήφιος πρόεδρος και, διά πρώτη φορά, να χαρακτηρίζεται από τις δημοσκοπήσεις με μειωμένες ηγετικές ικανότητες έναντι των ανθυποψήφιων του. Δεν είναι παράδοξο; Ο Λιλλήκας το 2013 είχε συγκεντρώσει ποσοστό 25%. Τότε, για να πάρει αυτά τα ποσοστά είχε ηγετικές ικανότητες, σήμερα τις έχει απολέσει; Σήμερα, που έχει γίνει σοφότερος πολιτικός και πιο έμπειρος, ως πρόεδρος της Επιτροπής Εξωτερικών και Ευρωπαϊκών Υποθέσεων; Συγκρίνοντας τους τρεις υποψήφιους προέδρους, ας μου επιτραπεί να προσθέσω ότι η υποψηφιότητα του Λιλλήκα και η προσωπικότητά του συγκεντρώνει περισσότερες ηγετικές ικανότητες, τόλμη, διορατικότητα, ευφυΐα, πείρα, γνώσεις, λόγω της σπουδής του αντικειμένου του, στις πολιτικές επιστήμες. 
Θα χαρακτήριζα ηγέτη τον Αναστασιάδη, εάν τολμούσε σήμερα προ των εκλογών να κάνει ένα δημοψήφισμα για το πόσοι πολίτες θέλουν τη Δ.Δ.Ο. Γιατί φοβάται να το πράξει; Το ίδιο ισχύει και για τους Παπαδόπουλο και Μαλά. Ο Λιλλήκας το 2015 στις 02/02/15 είχε καταθέσει στο Εθνικό Συμβούλιο, Πρόταση Στρατηγικού Σχεδιασμού για ανατροπή της κατοχής μέσα από τη λύση του Κυπριακού. Αυτή τη στρατηγική αντιγράφουν σε πολλά σημεία οι ανθυποψήφιοι και καυχώνται για νέα στρατηγική! Εάν ο αείμνηστος Τάσος Παπαδόπουλος ζούσε σήμερα, θα τολμούσε να κάνει δημοψήφισμα για το πόσοι θέλουμε τη Δ.Δ.Ο. ως λύση. Γιατί δεν το απαιτεί ο Νικόλας Παπαδόπουλος, για να ξέρει και πού βαδίζει. Κατά την ταπεινή μου άποψη εκείνο το ποσοστό του 75% που απορρίπταμε τη Δ.Δ.Ο. ως λύση θα έπρεπε να αξιοποιηθεί και να γίνει σημαία του αγώνα μας, όχι μόνο από τον αείμνηστο Τάσο Παπαδόπουλο, αλλά και από τους επόμενους προέδρους Χριστόφια και Αναστασιάδη.