«Η κόρη μας έχασε τη ζωή της από αμέλεια αυτού του κράτους και στο τέλος οι αρμόδιοι του κράτους πετάξανε από ένα κόκκαλο στα παιδιά της ως αποζημίωση 10 χιλιάδων ευρώ για κάθε παιδί», είπε ο Χριστόφορος Καλαϊτζίδης, πατέρας της 30χρονης Χριστίνας Καλαϊτζίδου από τη Θεσσαλονίκη που δολοφονήθηκε τον Μάρτιο 2012 από τον εν διαστάσει σύζυγό της στο διαμέρισμα στη Δερύνεια όπου ζούσε με τα τρία ανήλικα παιδιά της, ηλικίας τότε 5, 7 και 11 χρόνων.
Μιλούσε χθες στη συνεδρία της Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων της Βουλής με θέμα τα δικαιώματα των θυμάτων εγκληματικότητας και ιδιαίτερα το δικαίωμα διεκδίκησης αποζημιώσεων από τα θύματα και την οικογένεια τους. Μαζί του στη συνεδρία ήταν και η σύζυγος του Μαρία. Η Χριστίνα είχε βρεθεί νεκρή στο κρεβάτι της με το σώμα της μισοκαμένο από πυρκαγιά που προκάλεσε ο δράστης στήνοντας σκηνικό ατυχήματος, μετά που την είχε σκοτώσει.
Το ζεύγος Καλαϊτζίδη μεγαλώνει τα τρία ορφανά παιδιά της κόρης τους στη Δερύνεια. Ο θάνατος της κοπέλας αποδόθηκε αρχικά από την ιατροδικαστική έκθεση, την Πυροσβεστική και την Αστυνομία σε αναθυμιάσεις καπνού από φωτιά που προκλήθηκε τυχαία από το τσιγάρο της, παρά τις δημόσιες διαμαρτυρίες του πατέρα της ότι επρόκειτο για δολοφονία, με δράστη τον βίαιο σύζυγό της. Δέκα μέρες πριν τη δολοφονία της, η Χριστίνα είχε καταγγείλει στην Αστυνομία άλλο ένα περιστατικό κακοποίησης της από τον σύζυγο της, που είχε συλληφθεί και αφεθεί ελεύθερος λίγες ώρες μετά… Ο στραγγαλισμός της αποδείχτηκε επιστημονικά, αφού έγινε εκταφή της σορού της και νέα νεκροτομή δύο χρόνια μετά. Ως αποτέλεσμα αυτού, ο φάκελος της υπόθεσης ξανάνοιξε και ο σύζυγος της παραδέχτηκε τελικά τη διάπραξη του εγκλήματος, ενώ τον Νοέμβρη του 2014 καταδικάστηκε από το Κακουργιοδικείο στη Λάρνακα σε φυλάκιση 20 χρόνων για την ανθρωποκτονία της Χριστίνας.
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ: Φυλακές: Έξι πρόσωπα σε διαθεσιμότητα μετά τη δολοφονία
Τον Φεβρουάριο 2016 ο δολοφόνος αυτοκτόνησε – βρέθηκε κρεμασμένος στο κελί του στις φυλακές της Νιγρίτας Σερρών, δύο μήνες μετά την εκεί μεταγωγή του από τις Κεντρικές Φυλακές της Κύπρου και αφού είχε γίνει αποδεκτό το αίτημα του να εκτίσει την ποινή του στην Ελλάδα. «Στην Αμερική θα επιδικάζονταν εκατομμύρια, όχι 10 χιλιάδες» σχολίασε η πρόεδρος της Επιτροπής βουλεύτρια του ΑΚΕΛ Ειρήνη Χαραλαμπίδου. «Από αυτό –πρόσθεσε– καταλαβαίνουμε ότι κάπου μπάζει το σύστημα και πρέπει το υπουργείο Δικαιοσύνης να το διορθώσει. Η υπόθεση αυτή αποτελεί ντροπή για την Κυπριακή Δημοκρατία, για τους θεσμούς της, για τον τρόπο που η Αστυνομία τη διαχειρίστηκε, για την ιατροδικαστική υπηρεσία, για το υπουργείο Δικαιοσύνης». Σε δική της παρέμβαση η βουλεύτρια του ΔΗΣΥ Ρίτα Σούπερμαν ανέφερε ότι ίσως χρειάζεται να γίνει μελέτη «για το πώς μπορούν τα ποινικά δικαστήρια να επιδικάσουν τις αποζημιώσεις, ίσως ζητώντας μαρτυρία που να μπορεί να αποδεικνύει την ανάγκη καταβολής συγκεκριμένης αποζημίωσης».
ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΗ: «Υποχρέωσή μας η ηθική δικαίωση των 2 αγωνιστών»
Αναγνώρισαν το κενό στη νομοθεσία
Από την πλευρά του ο εκπρόσωπος του υπουργείου Δικαιοσύνης, Σπύρος Γιαλλουρίδης, επεσήμανε ότι «η ποινική δικαιοσύνη στην Κύπρο έχει σκοπό την τιμωρία του δράστη και όχι την αποζημίωση του θύματος. Γι’ αυτό –πρόσθεσε– ο Ποινικός Κώδικας προβλέπει αποζημιώσεις επιβάλλοντας μόνο τα ελάχιστα, που είναι ένα ποσόν 10 χιλιάδων ευρώ σύμφωνα με τον σχετικό νόμο». Η εκπρόσωπος της Αστυνομίας στη συνεδρία, Νατάσα Αντωνίου, είπε ότι «η Αστυνομία μαζί με την Επίτροπο Διοικήσεως, το υπουργείο Δικαιοσύνης και άλλες υπηρεσίες και μη κυβερνητικές οργανώσεις, ετοιμάζουν Μνημόνιο Συνεργασίας όλων των εμπλεκόμενων φορέων όσον αφορά στα θέματα χειρισμού των θυμάτων εγκληματικότητας».
